ดร.โอ

Daily News Thailand - - บทความ-ละคร -

“มาท า� ไม” “เรามีเรื่องต้องคุยกัน” สินีนาฏมองหน้าอย่างหวั่นใจนิด ๆ ใน ขณะที่นางมองอย่างแน่วแน่ ตั้งใจมาหาเพื่อน ตอนที่ 26

นางและสินีนาฏนั่งอยู่ด้วยกันเงียบ ๆ ต่างคนต่างก็หยั่งเชิงกันอยู่ นางพยายามจะสบตา กับสินีนาฏ ที่ไม่ยอมหันมามองหน้านางเลย

“เธอมีอะไรก็รีบ ๆ พูดไป ฉันต้องออก ไปร้าน” “ฉันไปส่ง” “ไม่ต้อง ฉันไปเองได้ เธอมีอะไรจะพูด ก็ว่ามา”

“เรื่องของฉันกับคุณธนาธิป ฉันอยากให้ เธอฟังจากฉัน เธอพร้อมหรือเปล่า” สินีนาฏสูดหายใจเข้าลึก “ว่าไปสิ” “ฉันไม่เคยคิดที่จะรักคุณธนาธิปเลยและ ไม่เคยคิดจะแย่งเขามาจากเธอ ตลอดเวลาที่อยู่ที่ ปีนัง ฉันคิดจริง ๆ ว่าเขาอายุมากเกินไปสา�หรับ เด็กอย่างเรา แล้วก็คิดว่าเขาโบราณอย่างที่บอก อาจเพราะวันนั้นฉันไม่ได้สนใจจะมีความรัก ก็ เลยไม่เคยมองเขาหรือใคร ๆ อย่างคนที่จะรักได้ เลย”

“แต่วันนี้พอเธอเริ่มรู้จักกับความรัก เธอ ก็เลือกที่จะรักคุณธนาธิป”

“เราเลือกได้จริง ๆ เหรอว่าจะรักใคร เธอ น่าจะรู้ดีกว่าฉัน ฉันไม่แน่ใจหรอกนะว่ามันเริ่ม เกิดขึ้นตอนไหน อาจจะก่อนกลับมาจากปีนังก็ได้ เพราะพอเจอกันอีกครั้งทุกอย่างมันรวดเร็วมาก เขามาเจอฉันบ่อย ๆ มาใช้เวลาอยู่ด้วยวันละ นาน ๆ แล้วเขาก็บอกว่ารักฉัน” “แล้วเธอก็บอกว่ารักเขา” “ใช่ เพราะฉันมั่นใจว่าเขาไม่ได้รักคน อื่น” เดียว” “นาง! เธอด่าฉัน” “เปล่าเลยสิ ฉันไม่เคยคิดจะด่าเธอเลย ฉันแค่พูดกับเธอตรง ๆ มันจะมีประโยชน์อะไรที่ ไปรักคนที่ไม่ได้รักเรา”

“แล้วทา�ไมเขาต้องไปรักเธอด้วย ทา�ไม? เธอมีทุกอย่าง ได้ทุกอย่างอยู่แล้ว ท �า ไมพอถึง เรื่องนี้ เธอยังได้ไปอีก”

“แต่ถ้าเธอไม่ดีใจไปกับฉัน ฉันก็จะตัดใจ จากเขาให้ได้”

“อะไรนะนาง ของเธอได้เหรอ”

“ฉันไม่ได้เสียสละ แต่ฉันเชื่อว่าความ เป็นเพื่อนมันส�าคัญมากพอ ๆ กับความรัก ฉัน เกลียดที่เพื่อนผู้หญิงต้องมาทะเลาะกัน เลิกคบ กัน เพราะเห็นผู้ชายส า�คัญกว่า ฉันจะไม่ยอมให้ อารมณ์มาเป็นเจ้านายฉัน ฉันจะไม่ยอมเป็นทาส ของมัน”

“มันคงไม่ได้ยากเย็นอะไรส�าหรับเธอ หรอกนาง”

“จะง่ายหรือยากมันอยู่ที่ใจของเราเอง ถ้าเรารู้จักพอใจในสิ่งที่ตัวเองมี ก็ไม่ต้องเสียเวลา มานั่งน้อยใจอะไร” “นี่เธอกา�ลังบอกให้ฉันเจียมตัว” “ไม่มีใครต้องเจียมตัวอะไรทั้งนั้นแหละ ถ้าเรามองเห็นคุณค่าของคนที่รักเรา”

สินีนาฏนึกถึงชัยพงษ์ โดยที่ไม่รู้ตัว สินีนาฏเริ่มรู้สึกตัวว่าคนที่อยู่ในใจมานานไม่ใช่ ธนาธิปอีกแล้ว

“เธอมีทุกอย่างไม่น้อยไปกว่าฉันหรือ ใคร ๆ ทั้งนั้นแหละสิ แต่เธอเลือกที่จะไม่มอง และไม่เห็นคุณค่าของมันเอง”

สินีนาฏนิ่งไป คิดตามที่นางพูด นางเห็น สินีนาฏนิ่งเงียบไปก็คิดว่าสินีนาฏคงจะยังโกรธ ไม่ อภัยให้

“ฉันซื้อขนมมาฝาก ถ้าฉันท�าให้เธอไม่ สบายใจ ไว้ฉันจะมาหาใหม่วันหลัง”

นางขยับจะเดินออก สินีนาฏตัดสินใจ เรียกไว้ “ไม่ยากนะที่จะจีบเธอ” “อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้หลงรักเขาฝ่าย เธอจะเสียสละความรัก

“นาง..ถ้าเธอคิดว่าฉันยังมีค่าพอที่จะ เป็นเพื่อนกับเธอ อย่าเพิ่งไป”

นางยิ้มดีใจ ค่อย ๆ กลับมาลงนั่งเงียบ ๆ สินีนาฏค่อย ๆ พยายามท า� ใจ นางเอื้อมมือไปจับ มือเพื่อน สินีนาฏถึงแม้จะยังไม่หันมามองหน้า นาง แต่ก็ยอมให้เพื่อนบีบมือไว้ “ขอเวลาฉัน”

อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้

Newspapers in Thai

Newspapers from Thailand

© PressReader. All rights reserved.