(1)

Daily News Thailand - - การศึกษา -

“จริงเหรอ มารศรี ที่ว่าข่าวเก๊กลายเป็นโรคระบาดแพร่กระจายไปกว้างจนส่งผลต่อ การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ยังงี้จับพวกที่ปล่อยข่าวเก๊มาลงโทษไม่ได้เหรอ”

“มันไม่ง่ายขนาดนั้น สมมุติว่าเธอเป็นคนอย่างที่ทรัมป์เคยพูดถึง คือนา้�หนัก 400 ปอนด์ นั่งเล่นคอมพิวเตอร์ทั้งวัน..” “ทา�ไมต้องหนัก 400 ปอนด์ด้วย” “ก็ทรัมป์เขายกเป็นตัวอย่างของคนที่ไม่ทา�อะไร วัน ๆ มีแต่อยู่หน้าจอ เล่นเกม โพสต์ เฟซบุ๊ก กิน Cheetos กับเบียร์ นึกภาพออกไหม”

“อ๋อ เคยเห็นในหนัง แต่ไม่เคยเห็นในชีวิตจริง หมายความว่าคนแบบนี้ชอบกุข่าว เก๊แพร่ในเน็ตเหรอ”

“เอาอย่างนี้แล้วกัน ถ้าเธอมีเวลาว่างเยอะ มีคอมพิวเตอร์หรือโทรศัพท์แค่นั้นก็ปล่อย ข่าวเก๊ได้มากมายแล้ว ง่ายที่สุดก็เขียนข้อความลงไลน์แล้วส่งต่อโดยอ้างแหล่งที่น่าเชื่อถือ คน ส่วนใหญ่จะไม่เสียเวลาตรวจสอบว่าแหล่งที่อ้างนั้นพูดจริงหรือเปล่า หรือถ้าพูดจริงเป็นแหล่ง ที่น่าเชื่อถือแค่ไหน และถ้าข้อความนั้นถูกใจก็จะส่งต่อไปกลุ่มเพื่อน แล้วเพื่อนแต่ละคนก็จะ ทา�แบบเดียวกัน ข่าวเก๊นั้นก็จะแพร่ระบาดออกไปเหมือนโรค” “แหม แต่แค่เขียนข้อความยังงั้นใคร ๆ ก็ทา�ได้ ฉันไม่หลงกลง่ายขนาดนั้นหรอก” “บางทีเขาไม่ได้ต้องการให้เธอแพร่กระจายข่าวเก๊ก็ได้ แค่แพร่กระจาย meme (มีม) อะไรบางอย่างที่เขียนเป็นข้อความสั้นกระชับได้ ประกอบกับรูปภาพที่ดูดีสักรูป ทา�ให้ดูสวยงาม โพสต์ทางเฟซบุ๊กแป๊บเดียวก็มีคนเอาไปแชร์ต่อแล้วถ้ามันถูกใจเขา” “มีมที่ว่านั่นหมายถึงอะไรของเธอ” “หมายถึง idea ง่าย ๆ ที่ฟังปั๊บเข้าใจทันทีและติดตลาดได้ง่าย เช่น ฮิลลารี คลินตัน ใช้มูลนิธิบังหน้าเอาเด็กไปท�ามิดีมิร้ายในร้านพิซซ่า ซึ่งเป็นเรื่องเท็จอย่างเห็นชัดแต่ก็โดนใจ พวก alt-right พวกขวาจัดที่เกลียดเธอเข้าไส้ อย่าลืมว่าเราไม่ได้พูดกันเรื่องเหตุผลหรือความ จริง แต่พูดถึงข่าวเก๊ที่ตรงกับอคติที่ฝังในใจคนอยู่แล้ว เขาไม่สนใจหรอกที่จะตรวจสอบ แต่มี ความเกลียดในหัวใจพอที่จะเชื่ออะไรก็ได้ที่หนุนความเชื่อเดิมของเขา meme เท็จก็กระจาย ไปทั่วโลกได้ไม่ยาก”

“เธอก�าลังบอกว่าคนเราชอบแชร์อะไรที่ตรงกับความคิดตัวเองโดยไม่ตรวจสอบว่า จริงรึไม่จริง”

“ใช่ อะไรที่ไม่ถูกใจเรา ไม่สอดคล้องกับความคิดที่เราฝังใจอยู่แล้ว เรื่องอะไรเราจะ แชร์ต่อล่ะ จริงไหม เราต้องการรับฟังแต่สิ่งที่ตรงใจเรา เฟซบุ๊กก็เลยมี algorithm ที่จัดให้เรา เห็นเฉพาะสิ่งที่เราชอบอยู่แล้ว ข้อมูลข่าวสารที่เราเสพก็เลยเป็นเฉพาะด้านที่เราชอบหรือเห็น ด้วย แต่ละฝ่ายจึงเห็นข่าวด้านเดียว ผิดจากสมัยก่อนอินเทอร์เน็ตที่ทุกคนไม่ว่าจะมีความเห็น ทางการเมืองอย่างไรก็ดูข่าวทีวีช่องเดียวกันหมด”.

บ๊อบ บุญหด

Newspapers in Thai

Newspapers from Thailand

© PressReader. All rights reserved.