คุณไม่จdำเป็นต้องใช้แรงมำก เพื่อให้ลูกวิ่งเข้ำหำหลุม

Golf Digest (Thailand) - - Play Your Best - โดย ทริลเลียม โรส

ไมว่ า่ จะเปน็ ไลพตั ตท์ ตี่ รง เปน็ ไมบ้ รรทดั หรอื วา่ ไล มันมีบางสิ่งบางอย่าง สําหรับการพัตต์ไกลขึ้นเนินที่จะ ต้องทําให้นักกอล์ฟเกิดความ สบั สนขึ้นมาในใจ เพราะเมื่อกําลงั ยนื จรดลกู ผมพนนั ไดเ้ ลยวา่ จะตอ้ ง มีใครสักคนที่ได้ยินเสียงที่อยู่ใน สมองของตัวเองว่า จะต้องแน่ใจ เสียก่อนนะว่า คุณจะส่งลูกไปถึง หลุมได้ ซึ่งมารู้ตัวอีกทีก็ต่อเมื่อ พัตเตอร์ของคุณที่ปกติแล้วจะมี การเคลื่อนที่ในลักษณะที่นุ่มนวล และราบเรียบได้กลายเป็นการ กระแทกลูกในลักษณะสั้นๆและ หนกั หน่วงชนิดที่หาความแน่นอน ไมไ่ ดไ้ ปแลว้ โดยการพตั ตใ์ นครง้ั นี้ จะยังเหลือระยะห่างจากหลุมอีก 10 ฟตุ อนั เนอื่ งมาจากการปะทะลกู ทไี่ มเ่ ตม็ หนา้ ไม้ สว่ นชอ็ ตตอ่ ไปนนั้ ลูกจะวิ่งเลยหลังกรีนออกไป อนั เนื่องมาจากการที่คุณพัตต์แรง เกินไป หรือที่แย่ไปกว่านั้นก็คือ ลูกไม่กลิ้งอยู่บนไลท่ีคุณได้ตั้งใจ เอาไว้เพราะว่าหน้าไม้มีการเปิด หรือไม่ก็ปิดในขณะที่มีการปะทะ ลูกซึ่งเป็นผลมาจากการสวิงที่แรง เกินไปนั่นเอง เกิดอะไรขึ้นนะ หรือ? ก็เป็นเพราะว่าคุณได้ปล่อย ให้การพัตต์ในลักษณะนี้ไป เปลี่ยนแปลงรูปแบบการเล่นแบบ เดิมของคุณนั่นเอง โดยคุณคิดว่า จะต้องมีการสโตรกลูกด้วยการใช้ แรงที่มากกว่าเดิม ทั้งๆที่จริงแล้ว ไม่ใช่เลย

ขณะเดียวกนั สิ่งที่คุณจําเป็นจะ ต้องมีในการพัตต์ขึ้นเนินก็คือ ความเร็วของลูกที่มากขึ้น แต่คุณ ไมจ่ าํ เปน็ ตอ้ งสรา้ งความเรว็ ของลกู ให้มากขึ้นด้วยการจบั กริปให้แน่น ขึ้นแล้วตีแรงๆเข้าที่หลงั ลูก เพราะ การสโตรกลูกแบบนั้นจะทําให้ยาก ต่อการควบคุมปฏิกิริยาระหว่างไม้ กบั ลูก ในทางกลบั กนั ขอให้สร้าง ความเร็วของลูกเท่าที่จําเป็นด้วย การยืนอยู่ในตําแหน่งของการ จรดลูกให้มีความมั่นคง ซึ่งการมี ช่วงเท้าที่กว้างขึ้นจะช่วยได้มาก จากนนั้ กส็ โตรกลกู ในลกั ษณะทยี่ าว ขึ้น (แต่ไม่ใช่แรงขึ้น) แล้วคุณจะ แปลกใจที่เห็นลูกวิ่งได้ไกลขึ้นถ้า หากคุณมีการสวิงที่ยาวกว่าเดิม ขณะเดียวกันก็ยังคงพัตต์ลูกด้วย การใช้แรงเท่าเดิมเหมือนกับ การพัตต์ระยะ 10 ฟุตบนกรีนที่ ราบเรียบ ทั้งนี้ผมต้องการให้คุณมี จงั หวะในการพตั ตท์ ใี่ หค้ วามรสู้ กึ ที่ นุ่มนวล ไม่เร่งรีบ แล้วก็ไม่ต้อง กังวล เพราะลูกจะไม่มีการออก นอกเสน้ ทางถา้ หากวา่ คณุ มกี ารสวงิ ที่ยาวขึ้นกว่าเดิมอีกเล็กน้อย

แต่ถ้าหากว่าคุณยังคงมีปัญหา ในเรื่องของการควบคุมระยะและ กาํ ลงั มองหาสงิ่ หนงึ่ ทจี่ ะชว่ ยใหเ้ กดิ การพัตต์ที่ดีขึ้น ก็ขอให้แกล้งทํา เป็นว่าคุณกําลงั พตั ต์ลูกดรอว์ และ นี่ก็ไม่ใช่เรื่องตลกเลย เพราะถ้า หากคุณสามารถที่จะนึกเห็นภาพ ของวงสวงิ ทคี่ ณุ มใี นเวลาทพี่ ตั ตใ์ ห้ ลูกดรอว์ด้วยการที่ไม้จะเคลื่อนมา จากด้านในของเส้นทางเป้าหมาย เลก็ นอ้ ยในขณะทมี่ นั เขา้ หาลกู โดย คุณจะมีการสโตรกที่ไปลด แบ็คสปินและทําให้ลูกวิ่งได้เป็น อย่างดี เพียงแต่ต้องมั่นใจว่า หัวของพัตเตอร์จะต้องสแควร์กบั ไลที่คุณเล็ง จากนั้นให้มันถูก ปลดปล่อยออกไปในขณะที่มีการ ปะทะกบั ลูก เพราะถ้าหากคุณค้าง หน้าไม้ให้เปิดเอาไว้ คุณก็จะมี โอกาสสูงที่จะพตั ต์ลูกออกขวา

ซงึ่ วธิ ที จี่ ะชว่ ยสรา้ งการสโตรกที่ มีลักษณะดรอว์แบบนี้ก็คือ การ ปรับเปลี่ยนลักษณะของการยืน จรดลูกอีกอย่างหนึ่งนั่นก็คือ การ ลดไหล่ตามลงมา (จะเป็นไหล่ขวา สาํ หรบั ผเู้ ลน่ ทถี่ นดั ขวา) โดยมนั จะ มีระดับที่ตํ่ากว่าไหล่นําเล็กน้อย ซึ่งการทําเช่นนี้จะทําให้ลําตัวด้าน หนึ่งต้องโค้งเข้าสู่การยืนจรดลูก ทําให้คุณมีความรู้สึกว่าคุณกําลัง มองลงไปที่เส้นทางเป้าหมายมาก ขึ้นกว่าเดิม มันเป็นทางลัดเชิง ชีวกลศาสตร์ที่จะทําให้เส้นทางที่มี ความโค้งมีความแบนราบ ซึ่งจะ ทาํ ใหก้ ารวงิ่ ของลกู ดขี นึ้ และชว่ ยให้ มนั ไปถงึ หลมุ โดยทไี่ มต่ อ้ งออกแรง มาก

-เขียนร่วมกบั รอน แคสพริสกี

ทริลเลียม โรส เป็นครูกอล์ฟรุ่นใหม่ ของกอล์ฟ ไดเจสต์ สอนประจcำอยู่ที่ วูดมอนท์ คันทรีคลับ รัฐแมรีแลนด์

Newspapers in Thai

Newspapers from Thailand

© PressReader. All rights reserved.