หน้าที่ของทหารในสงครามอิรัก

Post Today - - สาระสรรค์ -

ของการอยู่ในบู๊ตแคมป์ช่วงแรกๆ คือเวลาจะไปไหน มาไหนตอ้ งไปเปน็ คู่ หา้ มไปคนเดยี ว ยกเวน้ อยภู่ ายใน ตึก แถมเวลาเดินต้องเดินด้วยท่าเดินที่ถูกต้อง ก้าว ใหพ้ รอ้ มกนั ถอื เปน็ การฝกึ ระเบยี บของทหารไปในตวั ”

ปิง ยอมรับว่า การใช้ชีวิตที่มีกฎระเบียบมีหลาย อย่างที่ต้องปรับตัว แต่ข้อดีคือได้ฝึกวินัยและความ อดทน

“ยกตวั อยา่ งเวลากนิ อาหารเขาจะมเี วลาให้ 15 นาที เรม่ิ จบั เวลาตง้ั แตห่ วั แถวไดร้ บั อาหาร และวางถาดบน โตะ๊ เพอ่ื นง่ั กนิ อาหาร พดู งา่ ยๆ วา่ คนทอ่ี ยหู่ ลงั ๆ กแ็ ย่ หนอ่ ย เพราะมเี วลากนิ นอ้ ย แตเ่ ชอ่ื ไหมวา่ ดว้ ยระเบยี บ น้ี ทาำ ใหผ้ มตดิ นสิ ยั กนิ ขา้ วเรว็ มาจนถงึ ทกุ วนั นเ้ี ลยนะ คอื เวลากนิ จะกม้ หนา้ กม้ ตากนิ ไมค่ ยุ กบั ใคร แตเ่ ดย๋ี ว นเ้ี รม่ิ ดขี น้ึ ลดสปดี ในการกนิ อาหารลงบา้ ง”

หลังจากผ่าน 3 เดือนแรกที่แสนหฤโหด ปิงบอก เล่าอย่างออกรสต่อว่าทหารเรือทั้งหมดจะถูกย้ายให้ มาอยู่อีกตึก ซึ่งมีอิสระมากขึ้น ไม่ต้องโกนผม หรือ ไปไหนมาไหนแบบแพ็กคู่อีกแล้ว แต่ความท้าทาย ถดั มาคอื จะไดไ้ ปฝกึ งานเฉพาะทาง โดยเลอื กตาำ แหนง่ ทอี่ ยากฝกึ แตป่ ญั หาของเขาคอื เลอื กตาำ แหนง่ Fireman โดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ไปตั้งแต่กรอกใบสมัคร

“ผมไมค่ อ่ ยโอเคกบั สว่ นงานทผี่ มเลอื กเลย เพราะ ตำาแหน่ง Fireman ไม่ใช่แบบที่เราเข้าใจ เราต้องทำา ทุกอย่าง เป็นตัวเสริมแผนกต่างๆ จนตอนหลังผมขอ ย้ายไปดูแลงานเอกสารที่สำานักงาน ถามว่าเคยคิดจะ ถอดใจ ลาออกกลับบ้านไหม ไม่เคยนะ ทั้งที่จริงๆ เรามีสิทธิที่จะลาออกได้ ตอนนั้นผมคิดแต่ว่าในเมื่อ เราตัดสินใจทางนี้แล้ว ก็ต้องสู้และเดินหน้าต่อไป”

สถานีต่อไป...เกาะกวม

หลงั จากถกู สง่ ใหม้ าเรยี นรงู้ านในสายเฉพาะทาง 3 เดือน เวลาแห่งความสุขก็เวียนมาอีกครั้ง เมื่อได้ รบั อนญุ าตใหห้ ยดุ พกั 2 อาทติ ย์ กอ่ นกลบั มาเรมิ่ ตน้ ภารกิจสำาคัญ

“ช่วงที่หยุดผมเที่ยวแบบสุดเหวี่ยงเลย ก่อนที่ จะตอ้ งกลบั เขา้ กรมอกี ครงั้ เพอื่ เลอื กวา่ จะไปประจาำ การที่ไหน ตอนนั้นจุดหมายในใจผม คือ ญี่ปุ่น ไทย อังกฤษ แต่สุดท้ายผมได้ไปประจำาที่เกาะกวม คาำ ถามที่ป๊อปอัพในหัวผมตอนนั้น คือ เกาะกวมคือ ที่ไหน (หัวเราะ) ผมเข้าไปเปิดดูแผนที่ในกูเกิล ถึง ได้เห็นว่าเกาะกวมเป็นเกาะเล็กๆ อยู่ระหว่างญี่ปุ่น กับออสเตรเลีย ตอนนั้นผมไปถามทหารรุ่นพี่ว่าไป ประจำาการที่นี่เป็นอย่างไร ทุกคนก็บอกเป็นเสียง เดยี วกนั วา่ ดเี ลย เปน็ เกาะทเี่ ตม็ ไปดว้ ยสสี นั และความ สนุกสนาน ซึ่งขัดกับความชอบของผม ที่ชอบใน เสน่ห์ของความเป็นเมืองมากกว่า”

ก่อนจะออกเดินทางไปปักหมุดในสถานที่ที่ไม่ คุ้นเคย ทหารทุกคนจะได้รับกระเป๋าสำาหรับขน สมั ภาระคกู่ าย 1 ใบ โดยมกี ฎวา่ ทกุ คนตอ้ งใสส่ มั ภาระ ทุกอย่างลงไปในกระเป๋าใบนี้เท่านั้น ถามว่าใหญ่แค่ ไหน ปิงตอบแบบไม่ต้องเสียเวลานึกว่า “ใส่ชุด ยูนิฟอร์มลงไป 1 ชุดก็แทบไม่เหลือพื้นที่ให้ใส่อย่าง อื่นลงไปแล้ว (หัวเราะ)”

ภารกิจในการเดินทางไปเกาะกวมครั้งนี้ เดิน ทางโดยเครอื่ งบนิ พาณชิ ยไ์ ปตามปกติ พอไปถงึ จะมี คนมารบั เพอื่ พาไปยงั ทา่ เรอื ตลอดเวลาทปี่ ระจาำ การ อยทู่ นี่ ปงิ ตอ้ งปฏบิ ตั หิ นา้ ทแี่ ละใชช้ วี ติ อยบู่ นเรอื เปน็ หลกั หลงั เลกิ งานหรอื วนั หยดุ สามารถขนึ้ ฝงั่ ไปเทยี่ ว ได้ แต่ต้องกลับขึ้นเรือก่อนเที่ยงคืน

“ชว่ งแรกๆ ทมี่ ากย็ งั สนกุ เพราะเปน็ อะไรทแี่ ปลก ใหม่ แต่อยู่ไปอยู่มาเริ่มไม่สนุก เพราะทั้งเกาะมีที่ เที่ยวอยู่ไม่กี่ที่ ถามว่าทำายังไง สุดท้ายก็ต้องทำาใจ (หวั เราะ) บางวนั ผมกเ็ ลอื กนอนเลน่ อยบู่ นเรอื เพราะ สมัยนั้นก็ยังไม่ไวไฟจะให้ดูหนัง ดูซีรี่ส์ฆ่าเวลา”

ชวี ติ ในกรมทดี่ เู หมอื นจะราบเรยี บไรค้ ลนื่ ลม มี อันต้องทำาให้หัวใจสูบฉีด เมื่อเกิดสงครามอิรักขึ้น แม้หน้าที่ของปิงในเวลานั้นจะไม่ต้องออกไปรบ แต่ กม็ หี นา้ ทสี่ าำ คญั ในการเปน็ กองหนนุ คอยดแู ลเรอื รบ ที่แวะเวียนมา

“เรอื ทผี่ มประจาำ อยเู่ ปน็ ขนาดเลก็ มหี นา้ ทดี่ แู ล เรอื ดาำ นา้ำ ทแี่ วะเวยี นเขา้ มาทฝี่ งั่ บางครงั้ กอ็ อกไปชว่ ย อาำ นวยความสะดวกใหพ้ วกเรอื ดาำ นา้ำ ทอี่ ยกู่ ลางทะเล มคี รงั้ หนงึ่ เคยออกไปลอยลาำ นานถงึ สองสปั ดาห์ ความ รู้สึกผมตอนนั้นคืออยากจะกระโดดหนีจากเรือมาก (หัวเราะ) แต่สุดท้ายผมก็อยู่ได้นานกว่าที่คิดนะ เพราะจริงๆ พออยู่ครบ 3 ปี เขาก็ให้ลาออกได้ แต่ ผมยังเลือกที่จะฝึกอยู่ที่นี่ต่อจนครบกำาหนด 4 ปี ได้ ตดิ ยศ E4 ตลอดเวลาทปี่ ระจาำ การ ผมมคี วามประพฤติ อยู่ในเกณฑ์ดี ตั้งใจทำางาน ไม่เคยโดนหักคะแนน ตอนที่จะลาออกทางกรมก็ยังอยากให้อยู่ต่อนะ แต่ ผมปฏิเสธไป”

“ผมกลับมาสมัครเข้ามหาวิทยาลัยอีกครั้ง ระหว่างที่เรียนผมเริ่มทำางานเป็นพนักงานเสิร์ฟใน ร้านอาหาร ทำาไปสักพักก็ตัดสินใจลาออกจาก มหาวทิ ยาลยั เพราะคดิ วา่ สงิ่ ทเี่ รยี นไมใ่ ชส่ งิ่ ทใี่ ช่ ผม มงุ่ มนั่ ทาำ งาน จนเคยเกอื บหลงทางคดิ วา่ ตวั เองอยาก เป็นเชฟ แต่สุดท้ายก็รู้ว่าเชฟก็ยังไม่ใช่ เพราะผมไม่ ชอบยืนอยู่หน้าเตาที่ร้อนๆ (ยิ้ม) ผมพยายามค้นหา สิ่งที่ใช่กว่า จนสุดท้ายมาเจอกับอาชีพในฝัน นั่นคือ การเป็นบาร์เทนเดอร์”

กว่าจะมาถึงวันนี้ แม้จะต้องเริ่มต้นจากศูนย์ พยายามไขวค่ วา้ ทกุ โอกาสเพอื่ จะไดม้ พี นื้ ทยี่ นื ในบาร์ เครื่องดื่ม แต่วันนี้ปิงพูดได้อย่างเต็มปากว่าเขามา ไกลกว่าที่คิดและเข้าใกล้กับจุดที่คาดหวัง จากน้ี เป้าหมายของปิงคือการพัฒนาให้เอบาร์เป็น 1 ใน 50 บาร์ที่ดีที่สุดในเอเชีย

Newspapers in Thai

Newspapers from Thailand

© PressReader. All rights reserved.