Form biçim değildir

Betonart - - Louis Kahn -

Cengiz Yetken | Mimarlık eğitiminin ilk yarıyılını Kahn’ın sınıfında tamamlamıştım. Yarıyılın son günlerinde, bir ders arasında Kahn’a yaklaştım; “Bu yaz sizin büronuzda çalışmak isterim, mümkün müdür?” dedim. Yüzüme gülerek baktı; “Olur” dedi, “Dersler bitince gel”.

Dersler ve sınavlar bittikten sonra Kahn’ın 1501 Walnut Caddesi’nde 5 katlı bir binanın 4. ve 5. katındaki bürosuna gittim. Kahn yoktu. Yan odadaki sekreterine durumu anlattım. Peki, dedi ve beni alıp bitişikteki salona, Kahn’ın idari işlerini yöneten, Kahn ile uzun süredir beraber çalışan mimar David Wisdom’a, götürdü. David, yüzüme şöyle bakıp öğrenci olduğumu anladıktan sonra, çevredeki bir dizi sepyayı çıkarıp önüme attı: “Düzeltmeler işaretlenmiş; onları sil ve temizle” dedi. Silmek için kullanılan sıvı çok tatsız, kokulu bir nesneydi. Ayaktaydım. Oturacak masam falan yoktu. Bir süre sonra tam da bunun pek tadı yok, demeye başladığım sırada Kahn salona girdi. Beni görünce yanıma geldi: “Ne yapıyorsun” diye sordu; “Siliyorum” dedim. “Hayır, hayır sana bir projem var; gel benimle”. Beni bir kat aşağıya, dördüncü kata götürdü. O kattakilerle tanıştırmaya ihtiyaç duymadan pencerelerin yanındaki bir masayı, etrafındakilere sorarak boş olduğunu anladıktan sonra “Bu senin masan” diyerek işaret etti. “Fort Wayne çekmecesi hangisi” diye sordu. Gösterdiler. İçinden bir tomar çizim çıkarıp masanın üstüne koydu. “Bu proje üstünde çalışmanı istiyorum.” Bu Fort Wayne’de bir tiyatroydu. “Çizimlere bak, kendini alıştır. 900 kişilik bir tiyatro” ve yüzüme bakarak ekledi: “Tiyatro bir

Newspapers in Turkish

Newspapers from Turkey

© PressReader. All rights reserved.