Cinsel taCize uğramak

Elele - - YAZAR -

şiddet diline sahip. Psikolojik şiddet. Ne kadar çok sinirimin bozulduğunu anlatabilmem mümkün değil.

Bu yazıyı da ellerim Parkinson olmuşum gibi titreyerek yazıyorum. Ağlamaklıyım. Bu ülkede demek istemiyorum; çünkü ne genellemek ne de indirgemek istemiyorum bu konuyu belli bir coğrafyaya. Bu dünyada diyeceğim o yüzden. Bu dünyada tacize uğramamış kadın var mı? Merak ediyorum! Tacizi, tecavüzü nasıl bir tanımla tam ifade edebiliriz, sınırlarını nerede başlatıp bitirebiliriz, onu da bilemiyorum. Çünkü; Çünkü senin benim taciz dediğime bir başkası ‘eğleniyordum ben’ diye bakıyor.

Tecavüz dediğine bir başkası için ‘o kadın benim hakkımdı, hakkımı aldım’ diye bakıyor.

Amerika’nın bir eyaletinde tacize giren şey, yan eyalette tecavüz sayılıyor. Bizim burada o olay zaten sorun bile değil. Bizde o sırada suçlu; ya kıyafetin veya sokakta olduğun saat.

Birlikte yaşayıp başka dünyaların insanları olmak sorunumuz söz konusu.

Bakın arkadaşlar, ben de bir tacize uğradım. Yakın zamanda. Dava açtım. Açamayabilirdim. Açmayabilirdim. Ailen yanında olacak. Paran olacak, imkanın olacak, çevren olacak.

Cesaretin olacak. Metanetin ve dayanıklılığın kuvvetli olacak.

Sana gözleriyle tacizde bulunan, anlattıklarından tahrik olan bir oda dolusu insanın yanında, başına geleni üç kere beş kere anlatacak ruhsal ve bedensel gücün olacak. Yanında bir ordu olacak sana destek ki, devam edip bir yere varabil.

Yoksa mümkün değil gidemezsin ifade vermeye. Ve asla açamazsın o davayı!

Şu an anlatması hayli güç, karmaşık bir süreçteyim.

Bu konulara dair bir şey görüp duyduğumda kötü oluyorum.

Düşünüyorum üstelik ben tecavüze uğramadım.

Benim yaşadığım aslında bu olaylar içindeki en küçük olan taciz. De işte neye göre küçük neye göre büyük.

Olayın sonucunda ben hayattayım. Tecavüz de olmadı ya. Rahatız yani. E sayılmaz o zaman mı demeli peki?

Oysa beni nasıl fena etkiledi bu olay. Bütün süreç belki olaydan daha çok etkiledi beni.

Hayatımda daha önce hissetmediğim gariplikte birtakım şeyler oluyor bu konu veya benzer bir konu açıldığında.

Ellerimde feci titreme. Ağlama, baygınlık hissi. Boğazımda yutkunamama.

Nefret. Öfke. Acıma. Tiksinme. Suçlama. Suçluluk.

Kendimi sorgulama. Kendimi suçlama.

Hayatı ve bu lanet sistemi, düzeni sorgulama.

Politikaların topuna küfür etme isteği.

Eğitim dediğimiz şeyin konu bu olunca yöresel, bölgesel, ülkesel, evrensel olarak değerlendirilmesinin zorlukları. İmkanlar, imkansızlıklar. Gerçekler, hayaller, hayal edilen ve gerçekleşmesi imkansız olan şeyler. Mantık. Duygu. Vicdan.

Newspapers in Turkish

Newspapers from Turkey

© PressReader. All rights reserved.