Bana ne iyi gelir?

Elele - - YAZAR - ‘kendim için önemli olduğunu bildiğim şeylerde, olay ve kişilerden etkilenmek, planlarımı bozmak istemiyorum. Bu kendimden vazgeçmek oluyor. Bana iyi gelmiyor. kendime kötülük yapıyorum, olmuyor…’

Bu soru ne kadar önemliymiş… Yani bu soruyu bir kendine sormak ve sonra kendi başına, sağda solda kimse yokken oturup çatır çutur cevap vermek. İlla cevapları yapmak zorunda değilim ki! Hele bir kendi cevabımı kendim vereyim, o bile yeter belki.

Mesela bana bazen tek başıma kalmak çok iyi geliyor. Hem de çok!

Kimsenin gözleri üzerimde olmadığında kendimle kalmak. Bahçeyle, toprakla uğraşmak müthiş iyi geliyor. Feci kırıldığım birine, üzüldüğüm bir konuya dair havalara konuşmak, denize anlatmak, bir kağıda o olayın benim için simgelediği şeyin şeklini çizip ocakta yakmak da var mesela.

Evet, o şeyi ocakta yaktım mı, kül olup bittiğine inanıyorum. Kimsecikler görmediğinde yapıyorum. Sanırsın mangalda patlıcan közlüyorum. İyi geliyor işte.

Bir şeyler anormal sarpa sardığında adaçayı yakıp kokusunu, dumanını evde dolaştırıp kem göz savmak gibi bir batıl inancım da var. Ama yemin ederim işe yarıyor… Bir de bu soru çok acayip. Bazen deli dana gibi ne yaptığımı bilmeden, o şeyi yapmayı isteyip istemediğimi düşünmeden yaptığımı ve çok gergin olduğumu fark ettim.

Oysa iki saniyeliğine bir dursam ve ‘Yoncaaa, ne yapmak istiyorsun kızım?’ desem, cevap şak çıkacak Bir defterim var. Şubat 2015’te notlar almışım.

Bu yazıyı yazmak için oturduğumda defter karşımdaydı, açtım sayfalardan birini ve karşıma bu çıktı. Birden suratıma tokat gibi indi. Şubat 2015’ten bu yana, yani bu kararı oraya yazdığımdan beri, sayısız defa başka kişiler ve benle alakası bile olmayan olaylar yüzünden bir dolu planımı değiştirdim. Kendimi değiştirdim o durumda. Yonca değildim. Değdi mi dedim kendime... Hem de hiç değmedi. Değmeyeceğini de biliyordum.

En kolayı kendimden vazgeçmekti, ben de yaptım. Ve evet, bana hiç iyi gelmedi. Belki bu cümleyi daha görünür bir yere yazmalıyım. Kararı almakta sıkıntı yok, mesele uygulamakta...

Doğum günüme kaldı iki ay... Bir yaş daha büyümeden bunu başarmayı, alışkanlık edinmeyi istiyorum.

Newspapers in Turkish

Newspapers from Turkey

© PressReader. All rights reserved.