ARALIK SANA INANMIYORUM

Elele - - YAZAR -

YENI BIR YILA DAHA KAVUŞMAYA BIR AY KALDI.

Yeni tarihler ‘yeni yıl coşkusu’ adı altında yılbaşı ağacı gibi süslenip püsleniyor ama yılların bir bir elimizden kayıp gitmesine bulunan bir çare yok henüz. Para piyasasındaki her hareketlenme nasıl basınımız tarafından ‘dolar zirveyi gördü’ gibi cümlelerle taçlandırılıyorsa, her yeni yıla biz de sevinçle hazırlanıyoruz. Fakat bu sene artık her şey çığırından çıkmış gibi geliyor bana. Yaşam zaten ateş pahası olmuşken, gitgide artan terördü, cinayetlerdi, hayvan katliamlarıydı insanın yaşama gücünü eme eme bitirdiler yahu.

Yataktan başımı kaldırmak istemiyorum mesela. Birkaç saatliğine uzaklaşsam da geri dönmek istiyorum. Pencereyi açıp baktığımda dışarıda gördüğüm sararmış yaprakları soğuk ve sevimsiz hava beni hiç mi hiç tatmin etmiyor. İçimdeki bu duygularımı Facebook sayfama yazsam her hıyara tuzluğuyla koşan arkadaşlarımdan biri çıkıp ‘Hey Oben biz ona depresyon diyoruz’ diye gerzekçe bir açıklamada bulunabilir tabii. Depresyonun bazı insanların hayatlarının vazgeçilmezi haline geldiği bir dünyada yaşıyoruz artık. Ha ne olacak ki depresyondur o ya, geçer, diyoruz birbirimize. Hafif bir nezle atlatır gibi birbirimizin duygusal çöküntüleriyle ilgilenmiyoruz bile. Hangi biriyle ilgileneceğiz öyle değil mi, hemen herkes depresyonda zaten. Bu duruma alıştığımız için artık normal geldiğini, oysa ortada normal olan hiçbir şey olmadığını düşünecek vaktimiz bile

Newspapers in Turkish

Newspapers from Turkey

© PressReader. All rights reserved.