AYŞEGÜL ERZİNCANOĞLU

Evim - - Yaratici -

“Dört yıl önce Istanbul’u

bırakıp Datça’ya taşındı-ğım

ızda doğal olarak hayatımızda deği-şiklikmeydanapek çok

geldi. Şehir hayatında faz-ladüşünmedenpek de

hemen ulaşabileceğimiz şeyi pek çok

kendimiz yapmayı öğrendik. çeki-yorsabirCanımız neyi

şekilde, bir benzerini evde öğren-dik.Biryapmayı de tabii işin dekorasyon

boyutu var. Eski şey-lerden, çöpe atılmış, atılacak

nesneleri kullanarak yepyeni bir şey yaratmak

diye basitçe özetleyebileceğim up-cycling sürekli göz-lerlebakmamaetrafıma bambaşka

neden oldu. Alışveriş merkezlerinin çok uzağında, tadilat

yapılan evlerin inşaat atıkları, süpermarketin gıda reyonundaki kon-servekutuları,kavanozlar, deniz kenarında yaptığım

uzun yürü-yüşler

benim yeni dekorasyon Ça-lışmamasamınduraklarım oldu. duvarı, belkide tüm bu

anlattıklarımın en güzel özeti. Duvarın,

mevsimlere, zamana ve en önemlisi ruh halime

göre sürekli değişmesini istiyordum. En güzel yöntem

boş çerçeveler asıp, içlerini istediğim gibi doldurmaktı.

Buradaki evlerin tadilatları sırasında çıkartılıp sinek-likpervazları,çöpe atılmış eski komşunun kullanmayıp

bana verdiği eski çerçeveler biraz beyaz zım-parakağıdıboya ve biraz da

ile eskitildikten sonra duvarda aldılar. yerlerini Içlerini dolduranlar ise

boşalmış kavanozlar, boyanmış konserve kutuları

ve çiçekler… Bu arada çalışma masamı eski bir

sedir parçasından, yanın-daki

ufak dolabı da limon sandıklarından yaptığımı-zı

mutlaka eklemeliyim.”

Newspapers in Turkish

Newspapers from Turkey

© PressReader. All rights reserved.