Më fal mami, kishe të drejtë!

Gazeta Paloma - - Histori -

Më kujtohet mami im kur më thoshte: “Do ta kuptosh kur ta përjetosh dhe vetë”… Fillova ta kuptoja kur vajza ime filloi të më mbante sekrete. Ishte e tmerrshme! Më fal mami!

Më parë nuk e kisha menduar kurrë se kjo do të më ndodhte edhe mua. Nuk mendoja që do ta kuptoja nënën time në kaq shumë drejtime. Pastaj erdhi një periudhë që nuk doja të pranoja se ti kishe të drejtë. Më thoshe: “Do ta kuptosh si ndihem unë kur vajza jote mos të të marrë në telefon për 2 ditë. Se nuk kërkoje veçse një përshëndetje nga unë: “Ç’kemi, çfarë po bën? Unë jam mirë”. E di që biseda nuk do të zgjaste aq, ky do të ishte vetëm fillimi i saj. të më tregonte asgjë. Më parë

Kur je e vogël shpreson të më thoshte se ndjente erën e rritesh dhe kur rritesh dëshiron maceve në ëndrra, se i dukej sitë bëhesh sërish fëmijë. Kështu kur kërthiza i ndryshonte formë funksionon gjithmonë, njeriu çdo ditë. Ç’mund të them, ishin dëshiron të kundërtën e asaj ato ditë kur “sekretet” tona ishin që ka. Pastaj kur të plotësohet gjërat më të parëndësishme dëshira rreth asaj që deshe, në botë. Por pastaj ajo filloi të ndryshon mendjen. kishte sekretet e saj. E dija se

Le të rikthehem te vajza kjo ditë do të vinte. Është e ime. Në fillim erdhën shenjat e natyrshme. E megjithatë nuk e para të autonomisë dhe pavarëshmang dot ndjesinë e lëndimit, sisë. Mendja ime më thoshte se nuk di si ta pranosh diçka të kjo ishte diçka normale.tillë.Edija se teksa rritej do të mësonte të Mami, e mban mend sa ecte me këmbët e saj, derisa shumë jam zënë me ty që të dje më doli e veshur me rroba mos ma hapje ditarin? Tani të ushtarake. Më bëri të kuptoja kuptoj, të kuptoj pse dëshiroje se me kalimin e viteve nuk do ta shikoje aq shumë. Mendoj se të më tregonte shumë e shumë dëshiroje që të bëhesha sërish gjëra të tjera, mbase nuk do vajza jote e vogël, askush tjetër, vetëm vajza jote e vogël.

Ti e di edhe se çfarë do të ndodhë më vonë. E ndiej rebelimin të më trokasë në derë. Mendja sërish më thotë që është normale. Ajo është një qenie tjetër, ndryshe nga unë. Ajo nuk e shikon botën me sytë e mi, por me të saj. E di se jeshilja ime, nuk është njësoj me jeshilen e saj dhe as me tënden mami. Por nuk më pëlqen kjo ndjesia që kam tani…

Tani e kuptoj se si je ndjerë kur shkova në kampingun e parë dhe nuk dëgjove asgjë rreth meje për 3 ditë edhe pse mund të të kisha telefonuar… apo kur më telefonoje disa herë brenda ditës, por unë nuk të përgjigjesha, sepse isha në punë apo kisha diçka në duar. Të përgjigjesha pas tri ditësh dhe me vete mendoja se të isha përgjigjur shpejt, sepse nuk kishe asgjë urgjente për të më thënë. Apo kur të thosha se do të të merrja pas 5 minutash dhe të merrja të nesërmen… Në mendjen time mund të dëgjoj buzëqeshjen tënde duke më thënë: “Jo, nuk kam asgjë urgjente, jam mirë. Doja thjesht të dija si je, të dua shumë”.

Mendoj se vajza ime një ditë do të më bëjë të njëjtën gjë. Prandaj, mami, më fal! Kishe të drejtë, më erdhi radha edhe mua dhe nuk më pëlqen aspak kjo gjë! Tani e tutje, sa herë që të më telefonosh do të përgjigjem dhe kur të takohemi të premtoj që do të qëndroj me ty dhe do të dëgjoj historitë e tua për sa kohë të dëshirosh ti! (Mbase jo gjithmonë.)

Shumë herë je ankuar që të përgjigjem vetëm me “Po, mirë, ëhë!”, pa dëgjuar çfarë po thua. Jo më, të premtoj! (Shpresoj)

Pasi telefonova mamanë time dhe ia thashë të gjitha këto duke nisur me “Më fal mami!”, ajo më tha se më donte. Më tha të mos i premtoja gjëra që nuk i mbaja dot. “Edhe unë kam qenë si ti, kur mamaja ime fliste shumë nuk e dëgjoja”,- rrëfeu ajo. Qeshëm pak dhe më pas ishte ajo që u largua duke më thënë se i kishin ardhur fqinjat për kafe.

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.