Як вы­хоў­ва­ць дзі­ця ў “пе­ра­ход­ным” уз­рос­це?

Ivatsevitski Vesnik - - Надзённае - Гу­та­ры­лі Ган­на ІЛЬЯШЭВІЧ, Аляк­сандр ГОРБАЧ (фо­та).

“Пе­ра­ход­ны” ўз­рост для боль­шас­ці сем’яў – час пе­ра­жы­ван­няў. Ме­навіта ў гэты пе­ры­яд фар­міру­ец­ца асо­ба дзі­ця­ці. Гэта і по­шук свай­го “я”, і асмыс­ленне жыц­цё­вых пазі­цый. Гэты час – ня­про­сты не толь­кі для дзі­ця­ці, але і для ба­ць­коў. Бо “пе­ра­ход­ны”

СЯРГЕЙ:

– Су­час­ная мо­ладзь за­леж­ная ад са­цы­яль­ных се­так. Ра­ней та­ко­го не бы­ло, я, на­прыклад, прых­од­зіў са шко­лы і ішоў на тр­эніроўкі па фут­бо­ле, а не пра­седж­ваў ка­ля камп’юта­ра.

У мяне пе­да­га­гіч­ная аду­ка­цыя, пра­ход­зіў прак­ты­ку ў шко­ле – дзя­цей вель­мі цяж­ка чым­не­будзь за­ці­каві­ць, яны пас­та­ян­на “сяд­зя­ць” у тэле­фо­нах. У “пе­ра­ход­ным” уз­рос­це ба­ць­кі не павін­ны аб­мя­жоў­ва­ць зна­ход­жанне пад­лет­ка ў са­цы­яль­ных сет­ках, але кан­тра­ля­ва­ць іх павін­ны. Ці­кавіц­ца, у якія групы ўсту­пае дзі­ця, ка­го даб­аў­ляе ў сяб­ры, якія за­пі­сы раз­мяш­чае на ста­рон­цы.

НАТАЛЛЯ:

– У мяне тры сы­ны, і ма­гу ска­за­ць, што за дзе­ць­мі ў гэты пе­ры­яд тр­э­ба больш са­чы­ць, але без фа­на­тыз­му. За ўсім усё роў­на не пра­сочыш, а дзе­ці павін­ны ад­чу­ва­ць сваю са­ма­стой­на­сць. Тр­э­ба на­ма­гац­ца па­бу­да­ва­ць сяброўскія ад­но­сі­ны, вы­вод­зі­ць дзі­ця на ды­я­лог. Уво­гу­ле, для сы­ноў, ка­нешне, тр­э­ба, каб у гэты час по­бач быў ба­ць­ка, з якім мож­на па­гу­та­ры­ць, за­да­ць нека­то­рыя пы­тан­ні, а ў дзяўчы­нак та­кім да­рад­чы­кам павін­на вы­сту­па­ць ма­ці. Я цікаўлю­ся, з кім яны сяб­ру­ю­ць, на­ма­га­ю­ся дзівіц­ца на ста­рон­кі ў сац­сет­ках, але гэта не за­ў­сё­ды ат­рым­лі­ва­ец­ца, бо, на­прыклад, сяр­эд­ні сын, яко­му 18, ха­вае свае ста­рон­кі, аба­ра­няе сваё аса­бістае жыц­цё. ЛІЛІЯ ГЕНАДЗЬЕЎНА:

– Са стар­эй­шым сы­нам, яко­му за­раз 20 га­доў, бы­ло прас­цей, зна­ход­зілі агуль­ную мо­ву. За­раз да­ч­цэ 16 га­доў, ня­про­сты пе­ры­яд.

Такое ад­чу­ванне ўз­ні­кае, што ў гэтыя га­ды іх, ак­ра­мя тэле­фо­наў і сац­се­так, ні­чо­га не ці­каві­ць. Са­ма я не сяд­жу ў са­цы­яль­ных сет­ках, та­му сіту­а­цыю не ад­соч­ваю, гэтым зай­ма­ец­ца стар­эй­шы сын. І ён ве­дае, з кім яна сяб­руе, якая гэта кам­панія. Калі што не так, ён аба­вяз­ко­ва рас­ка­жа. ўз­рост пра­ход­зі­ць, а вось ад­но­сі­ны, якія сфар­міру­юц­ца ў гэты пе­ры­яд унут­ры сям'і, за­ста­нуц­ца. Кар­эс­пан­д­эн­ты “ІВ” спы­талі ў жы­ха­роў рай­ц­эн­тра, як пад­час “пе­ра­ход­на­га” ўз­рос­ту знай­с­ці агуль­ную мо­ву з пад­лет­кам і як правіль­на яго кан­тра­ля­ва­ць.

НАТАЛЛЯ СЯРГЕЕЎНА: – Сваіх дзя­цей, на жаль, у мяне ўжо ня­ма. Але ду­маю, што ў та­кім уз­рос­це з дзе­ць­мі тр­э­ба больш раз­маў­ля­ць, больш ува­гі ім на­да­ва­ць, не лічы­ць іх праб­ле­мы неі­стот­ны­мі. Мно­га ня­до­бра­га ка­жу­ць пра су­час­ную мо­ладзь, а я ма­гу ска­за­ць, што мо­ладзь за­раз доб­рая, про­ста ін­шая – вель­мі развітая, ра­зум­ная, інт­элі­гент­ная. Калі што, за­ў­сё­ды да­па­мо­гу­ць.

ЛІДЗІЯ ПАЎЛАЎНА:

– Як за­раз па­мя­таю, ба­ць­кі за­ў­сё­ды на­зна­чалі час, калі я павін­на бы­ла вяр­нуц­ца да­моў. Так я раб­лю і са сваім сы­нам. Калі ў яго не ат­рым­лі­ва­ец­ца прый­с­ці да гэ­та­га ча­су, ён за­ў­сё­ды тэле­фа­нуе, па­пяр­эдж­вае. Так­са­ма я за­ў­сё­ды цікаўлю­ся, ку­ды і з кім ён ід­зе. Сяб­ры, кам­панія – гэта вель­мі сур’ёз­ны фак­тар, які ўплы­вае на пад­лет­ка. Рас­пытваю пра ін­тар­э­сы і но­вых сяброў. Лі­чу, што тр­э­ба бу­да­ва­ць ад­но­сі­ны на да­ве­ры. Не зай­мац­ца ма­ралі­за­тар­ствам, але бы­ць, як ка­жу­ць, у кур­се спраў. НІНА МІКАЛАЕЎНА І ПАВЕЛ РЫГОРАВІЧ: – Вы­га­да­валі сы­на і дач­ку. З імі вя­лікіх праб­лем не бы­ло. Да­ве­далі­ся, што сын ку­ры­ць, то па­га­ва­ры­лі з ім, рас­ка­за­лі пра на­ступ­ст­вы. Вы­рас ужо, а даг­этуль не ку­ры­ць. Дар­эчы, нам зда­ец­ца, што нам з на­шы­мі дзе­ць­мі бы­ло прас­цей, чым ім з на­шы­мі ўну­ка­мі. Су­час­ныя дзе­ці з ма­ло­га за­леж­ныя ад га­д­ж­этаў уся­ля­кіх. Га­лоў­ная каш­тоў­на­сць для іх – гро­шы. Час за­раз та­кі… Та­му ба­ць­кі павін­ны са­мі бы­ць для сваіх дзя­цей прыкла­дам. Больш ча­су на­да­ва­ць гуль­ням, раз­мо­вам з дзе­ць­мі. Гляд­зіш, і вы­рас­ту­ць доб­ры­мі люд­зь­мі.

Newspapers in Belarusian

Newspapers from Belarus

© PressReader. All rights reserved.