Ад­чу­ванне Рад­зі­мы

Minskaya pravda - - Сябрына -

У цё­плай кват­э­ры азяб­лы, Сэр­ца за­ве ў да­ро­гу.

Го­рад пры­ду­ма­ны д’яб­лам. Лес і ра­чул­ка – ад Бо­га.

Згубім ся­бе мы, няйна­чай, Усё, што жа­да­ем, – у рукі. Ма­ма вучы­ла, няста­чы – Сце­жач­кі Бо­жай наву­кі.

Я не за­ву ад кам­фор­ту. Гэта ўжо немаг­чы­ма. Лёт жу­раўлі­най ка­гор­ты Стр­э­нь­це сваі­мі ва­чы­ма.

Сэр­ца пры­ро­дзе ад­чы­ніш. Пройдзеш дзі­ця­чаю вул­кай. Гля­неш, ці шчас­на дзічыне,

Ці не змя­лелі ра­чул­кі.

Стань на­пяр­эй­мы ўс­хо­ду. Бо­сым па ро­сах прайдзі­ся. З цэ­лым су­све­там у згод­зе, Быц­цам на свет на­рад­зіў­ся.

Го­рад не мае пяш­чо­ты, А на пры­ро­дзе ты лю­бы. Глянь, як жаўрук жаўта­ро­ты

Цягне да­вер­лі­ва дзю­бу. Тут ад­плы­вае са­мо­та. Чу­еш і ле­ты, і зі­мы. Светлая смя­га ўз­лё­ту І ад­чу­ванне рад­зі­мы.

Ка­мень над ра­кой

З ім дры­ў­ляне і кры­ві, Пес­ні гу­сель­ных струн. Ён ля­жы­ць на аб­ры­ве, Пасіве­лы ва­лун.

Як маўклі­вы па­лон­нік Гіста­рыч­ных пад­зей, На ім до­тык да­ло­ней Са­мых роз­ных люд­зей:

Ра­да­вых і сла­ву­тых, І дзя­цей, і ма­туль.

Ёс­ць і шра­мы – па­ку­ты Ад ас­кол­каў і куль. До­ты­ку не ха­пае. Ра­зам з ты­мі люд­зь­мі Да гісто­рыі краю Пры­па­даю груд­зь­мі.

Newspapers in Russian

Newspapers from Belarus

© PressReader. All rights reserved.