Скар­бы ро­с­кай «Скар­бон­кі»

Nash Chas - - Первая Страница -

У год ма­лой рад­зі­мы ад­зна­чае свой юбілей вет­эран­скі клуб ама­та­раў на­род­най твор­час­ці «Скар­бон­ка» Роска­га До­ма куль­ту­ры. А юбілей — гэта свя­та, свя­та — гэта гос­ці, а гос­ці — гэта па­да­рун­кі, пес­ні, успа­мі­ны, цу­доў­ны на­строй і пла­ны на бу­ду­чае.

Няг­лед­зячы на тое, што клуб «Вет­эран» быў ство­ра­ны ў 2003 год­зе, дзей­ні­ча­ць ён па­чаў за­доў­га да «афі­цы­ў­на­га ствар­эн­ня». Бо та­ле­ на­вітых люд­зей ста­ла­га ўз­рос­ту за­ўж­ды збіра­ла ра­зам твор­час­ць, ці­ка­вая за­дум­ка і здоль­ны кіраўнік. З прад­стаў­лен­ня тых, хто ста­яў ля вы­то­каў клу­ба, і па­ча­ло­ся свя­точ­нае па­седжанне.

Зі­наі­да Венія­мі­наў­на Кандра­це­ва, бы­лы су­пра­цоўнік До­ма куль­ту­ры, рас­ка­за­ла, як «збіра­ла» пер­шы ка­лек­тыў. Абый­с­ці прый­ш­ло­ся мно­гія мяс­цо­выя ар­гані­за­цыі і прад­пры­ем­ст­вы. Па­чалі­ся су­стр­эчы, рэпе­ты­цыі, вы­ступ­лен­ні. Аб гэтым свед­ча­ць ар­хіў­ныя фо­та­здым­кі. Ся­род тых, хто са­браў­ся ў свя­точ­най за­ле, бы­лі ўд­зель­нікі пер­ша­га саста­ва.

Па­са­ду пер­ша­га стар­шы­ні са­ве­та клу­ба зай­ма­ла Ган­на Ба­ры­саў­на Чу­пі­на, вет­эран пе­да­га­гіч­най пра­цы. Пры ёй быў «за­пуш­ча­ны» пра­ект «Юбі­ля­ры», які дзей­ні­чае і сён­ня. По­тым па­са­да стар­шы­ні пе­рай­ш­ла да Ва­лян­ці­ны Іва­наў­ны Раж­ко­вай, ды­пла­ма­ва­на­га ра­бот­ніка куль­ту­ры. Ва­лян­ці­на Іва­наў­на вя­ла апо­вед пра мно­гія ці­ка­выя ме­ра­пры­ем­ст­вы. Як пад­рых­та­валі, на­прыклад, су­мес­на з ва­ен­ка­ма­там пра­гра­му «Дом, у якім ча­ка­ю­ць сал­да­та». Уд­зель­ні­чаў ў ёй бы­лы ва­ен­кам Ана­толь Ся­мё­навіч Іг­на­то­віч. Толь­кі дзя­ку­ю­чы яго зва­ро­ту ў вай­с­ко­выя част­кі ад­бы­ла­ся на сц­эне су­стр­э­ча ма­туль са сваі­мі сы­на­мі — вай­скоў­ца­мі тэр­мі­но­вай служ­бы, якім быў прад­стаў­ле­ны ад­па­чы­нак на трое су­так. Па­но­ва­му стаў рэалізоў­вац­ца пра­ект «Юбі­ля­ры», бо пад­клю­чы­лі да ўд­зе­лу ў ім дзя­цей. Пом­ніц­ца, як свя­тка­валі за­ла­тое вя­сел­ле сям'і Кузь­мен­ка.

За­тым вя­ду­чая сло­ва прад­ставі­ла Цэліне Вік­та­раўне Пта­шын­с­кай, якая ўжо ше­сць год зай­мае па­са­ду стар­шы­ні са­ве­та клу­ба. Цэлі­на Вік­та­раў­на — траўні­ца, цу­доў­ная гас­пады­ня, і гэта да­па­маг­ло ства­ры­ць у клу­бе больш хат­нюю ат­ма­сфе­ру. Доб­ры­мі сло­ва­мі ўс­пом­нілі тых удзель­ніц, хто сён­ня ўжо жы­ха­ры неба: Лю­боў Ір­жаўскую, Аню Га­рач­ка, Зі­ну Зен­чык, Джа­мі­лю. Кож­ная з іх пры­нес­ла ў ка­лек­тыў сваю асаб­лі­вас­ць і па­кі­ну­ла свой неза­бы­ў­ны след. Да слёз кра­нуў аў­ды­ё­за­піс пес­ні ў вы­ка­нан­ні Лю­бо­ві Ір­жаўс­кай. Яе ча­роў­ная ўсмеш­ка з экра­на і жы­вы го­лас з ка­ло­нак усхва­ля­валі ўсіх, але, стрым­лі­ва­ю­чы слё­зы, па­д­ха­пілі са­мад­зей­ныя ар­ты­сты пес­ню сва­ёй бы­лой ка­ля­жан­кі пра вёс­ку.

Вя­ду­чая даста­ва­ва­ла са скар­бон­кі скар­бы «Скар­бон­кі» (пра­ба­ч­це за таўта­ло­гію, але без яе тут не абыс­ці­ся!), і гэтыя рэчы да­па­ма­галі больш і больш да­вед­вац­ца пра ка­лек­тыў. Лілія Іва­наў­на Бер­го­ві­на — са­мая ча­ла­веч­ная, Зоя Міка­ла­еў­на Пар­фен­чык — са­мая іні­цы­я­ты­ў­ная (ды і муж Аляк­сан­дар за­ўж­ды по­бач, на па­д­х­ва­це!), Люд­мі­ла Эду­ар­даў­на Бол­дак — са­мая мод­ная, Цэлі­на Вік­та­раў­на Пта­шын­ская — са­мая доб­рая (як ка­жу­ць ў на­ро­дзе «ча­ла­век без жоў­ці»!), Ва­лян­ці­на Іва­наў­на Раж­ко­ва — са­мая ра­зум­ні­ца, май­стар гу­сту, Ні­на Ан­др­эеў­на Пра­коп­чык — са­мая сці­п­лая і раз­важ­лі­вая, Ва­лян­ці­на Восі­паў­на Па­рай — са­мая пры­го­жая (па­вяр­ну­ла час на­зад: ід­зе ў об­ма­ладзь!), Галі­на Міка­ла­еў­на Цвят­ко­ва — са­мая ба­я­вая і шмат­ба­ко­ва та­ле­навітая (ар­тыст­ка, спя­вач­ка, па­эт­ка!) і «са­лод­кая па­рач­ка» Аляк­сандра Іва­наў­на і Сяр­гей Пятро­віч Рош­чуп­кі­ны — са­мыя інт­элі­гент­ныя (стры­жань ка­лек­ты­ву!).

Зусім па­дзі­ця­ча­му па­клікалі Дзе­да Ма­ро­за, які не пры­мусіў ча­ка­ць і з’явіў­ся, як і патр­эб­на ча­роў­на­му ста­ро­му, з па­да­рун­ка­мі. З па­да­рун­ка­мі і цё­п­лы­мі сло­ва­мі прый­шлі і гос­ці: прад­стаўнікі мяс­цо­вай ула­ды, Ваў­ка­вы­ска­га ра­ён­на­га са­ве­та вет­эра­наў, ра­ён­на­га Цэн­тра куль­ту­ры, гра­мад­скіх аб’яд­нан­няў.

Па­пу­ляр­на­сць клу­ба вя­лікая, ак­ты­ў­на­сць бяс­кон­цая. Шэс­ць удзель­ніц клу­ба ў роз­ныя га­ды спа­бор­ні­чалі ў ра­ён­ным кон­кур­се «Су­пер­ба­бу­ля». Свя­ты, кан­ц­эр­ты ў па­сёл­ку, у на­ва­коль­ных вёс­ках і на­ват на ра­ён­ных ме­ра­пры­ем­ствах не пра­ход­зя­ць без іх. А коль­кі та­лен­таў, коль­кі на­кірун­каў твор­час­ці — не пе­ралічы­ць. Так­са­ма і ма­ры не па­кі­да­ю­ць іх! Не бы­лі б то жан­чы­ны: ма­ра­ць аб но­вых сц­эніч­ных кас­цю­мах. А калі ёс­ць та­кое жа­данне, то аба­вяз­ко­ва споўніц­ца (аб гэтым жа яны Дзе­ду Ма­ро­зу за­га­далі!).

На­пяр­э­дад­ні Но­ва­га го­да жа­даю даб­ра­бы­ту і мі­ру ўдель­ні­кам клу­ба «Скар­бон­ка» і яго ама­та­рам. Ня­хай ба­га­тая спад­чы­на бе­ла­рус­ка­га на­ро­да не буд­зе за­бы­та. І яш­чэ, я ўп­эў­не­на, што толь­кі ад нас за­ле­жы­ць, якія пес­ні бу­дут гу­ча­ць над род­най Бе­ла­рус­сю!

Тац­ця­на ГАЗІЗАВА,

на­мес­нік стар­шы­ні Роска­га сель­вы­кан­ка­ма.

Newspapers in Russian

Newspapers from Belarus

© PressReader. All rights reserved.