Жыц­цё...

Ostrovetskaja Pravda - Ostrovetskaya Pravda. Tolstushka - - Программа Телепередач С 10 По 16 Декабря -

Жы­веш толь­кі сён­ня, а за­ўт­ра – жыц­цё куп­ля­еш. Ты аб ім просіш і моліш, і та­бе яго выд­зя­ля­ю­ць роў­на столь­кі, коль­кі б ха­пі­ла на дзень. А гэта як? Нех­та стаі­ць і па­вет­ра ад­мя­рае? І гэтак но­жы­кам – чык, – грам у грам. Коль­кі прасіў.

След на пяс­ку тры­ма­ец­ца да пер­ша­га даж­д­жу, на гліне – тыд­зень і бо­лей, на бе­тоне – некаль­кі год, а на вад­зе – ім­г­ненне, і то ты яго не зло­віш. А па­вет­ра зусім сля­доў не па­кі­дае! І як уве­ка­вечы­ць па­мя­ць? Гэта тваё ды­ханне. Кож­нае сло­ва па­цер­кай наніз­ва­ец­ца на ня­бес­ныя хвалі. Іх зо­ры чы­та­ю­ць і ўсё пра нас ве­да­ю­ць. Тое на та­бе і мне як кр­эй­дай на­пі­са­на. І тваё на­сенне між пу­ста­зел­лем пра­рас­тае, або на­а­д­ва­рот.

Не ўсе па­да­рун­кі неба пры­мае. Яно ча­кае аб­са­лют, дзе чы­с­ці­ня без по­шу­каў са­ма са­бе не здра­дж­вае. Там па­вет­ра як стру­на звіні­ць. Там са­мі зо­ры та­бе да­па­ма­га­ю­ць і цяг­ну­ць як магніт.

У жыц­ця – фор­ма ша­ра. З ча­го пач­неш, тым і за­кон­чыш.

Ні­на МІРАЛЬКОВА.

Newspapers in Russian

Newspapers from Belarus

© PressReader. All rights reserved.