«Вя­сёл­ка­вае» ле­та юных біз­не­сме­наў

Ostrovetskaja Pravda - - Лета–адпачынак І Праца -

Аз­да­раў­лен­чы лет­нік «Вя­сёл­ка» Астра­вец­ка­га цэн­тра твор­час­ці дзя­цей і мо­лад­зі не патра­буе рэк­ла­мы: дзе­ці еду­ць ту­ды з ахво­тай. А ўсё та­му, што да 18 дзён, якія пра­цуе «Вя­сёл­ка», пе­да­го­гі рых­ту­юц­ца ўвесь год – і не толь­кі тыя, хто будзе пра­ца­ва­ць у лет­ніку, а ўвесь ка­лек­тыў. А яш­чэ гэты лет­нік па­пу­ляр­ны та­му, што тут да­ро­слыя і дзе­ці – усе на «ад­ной хвалі».

– Дзе­ці еду­ць да нас па пя­ць га­доў за­пар – і гэта да мно­га­га аба­вяз­вае, – га­во­ры­ць на­мес­нік ды­р­эк­та­ра Астра­вец­ка­га цэн‑ тра твор­час­ці дзя­цей і мо­лад­зі Свят­ла­на Ку­ць­ко. – Мы не павін­ны пад­вес­ці іх спад­зя­ван­ні, та­му тр­э­ба пра­дум­ва­ць, чым іх зд­зіў­ля­ць.

ПРАІДЭЮ

Ад­на з за­дач «Вя­сёл­кі» – на‑ вучы­ць сваіх вы­ха­ван­цаў вес­ці за са­бой. У гэтым год­зе дзе‑ цям пра­па­на­валі рас­кры­ць са­кр­эты вяд­зен­ня біз­не­су – вы­ха­ва­целі вучы­лі іх ка­манд‑ най ра­бо­це, а ін­ды­ві­ду­аль­ныя прад­п­ры­маль­нікі, су­пра­цоўнікі бан­каўс­кай сфе­ры і рэн­та­бель‑ ных дзяр­жаў­ных ар­гані­за­цый да­валі май­стар‑кла­сы.

– Мы жы­вём у ма­біль­ны час, пра­гр­эс патра­буе хут­ка­га развіц‑ ця эка­но­мікі, калі тр­э­ба ўме­ць ся­бе па­ка­за­ць, рэк­ла­ма­ва­ць сваю спра­ву, аб’яд­на­ць ва­кол ся­бе ад­на­дум­цаў – гэта­му мы вучы­лі на­шых вы­ха­ван­цаў, – рас­ка­за­ла пра ід­эю зме­ны Мар­га­ры­та Ка­чан, вы­ха­ва­цель «Вя­сёл­кі». – У на­шым атрад­зе пра­ца­ва­ла Шко­ла сва­ёй спра­вы «Пас­пя­хо­вы я – пас­пя­хо‑ вая дзяр­жа­ва».

Па ле­ген­дзе дзе­ці павін­ны бы­лі ства­ры­ць кам­панію па вы­ра­бу бе­ла­рус­кіх су­веніраў. Па вы­ні­ках тэс­таў пра­фесій­ных проб іх раз­мер­ка­валі па аддзе­лах: эка­на­міч­ны, рэк­лам­ны, вы­твор‑ чы, пра­да­жу – ад­міністра­ванне вы­ха­ва­целі па­кі­нулі са­бе (калі ўжо ўзя­лі­ся гу­ля­ць, то ра­зам!).

Акра­мя ўро­каў па ара­тар‑ ска­му май­ст­эр­ству, ма­стацтву, фо­та­здым­ку, камп’ютар­на­му ды­зай­ну, псі­ха­ло­гіі, рэк­ла­ме, дзе­ці спазна­валі рэаліі жыц‑ ця з май­стра­мі сва­ёй спра­вы: яны вы­праў­ля­лі­ся на дзе­ла‑ выя су­стр­эчы з ін­ды­ві­ду­аль­ным прад­п­ры­маль­ні­кам Б. Ціт­ком, які вяд­зе ся­мей­ны рэс­та­ран­на‑ за­баў­ляль­ны біз­нес; бралі ўро­кі ў пра­ца­ўнікоў Астра­вец­ка­га ляс­га­са на прыклад­зе ствар­эн‑ ня до­міка па­ляўні­ча­га; езд­зілі ў Мінск зна­ё­міц­ца з ра­бо­тай кам­паніі «Ко­ка‑ко­ла» і пры­малі ў гас­цях су­пра­цоўнікаў Бе­ла­рус‑ бан­ка.

ПРАРАБОТУ

З «Вя­сёл­кай» пра­цу­ю­ць не толь­кі вы­ха­валь­нікі – сю­ды амаль кож­ны дзень на­вед­ва­юц­ца ін­шыя пе­да­го­гі цэн­тра твор­час­ці. Яны да‑ па­ма­га­ю­ць рых­та­ва­ць твор­чыя ну‑ ма­ры, ву­ча­ць хар­эа­гра­фіі, спе­вам, ма­люн­ку, да­ю­ць май­стар‑кла­сы па вы­ра­бу прад­ме­таў дэка­ра­ты­ў­на‑ прыклад­ной твор­час­ці, ар­ганізоў­ва­ю­ць спар­ты­ў­ныя спа­бор­ніцт­вы і квэ­с­ты. На пе­ры­яд ра­бо­ты лет­ніка сю­ды «сця­ка­ец­ца» і ўвесь мат­э­ры­яль­на‑стратэ­гіч­ны за­пас цэн­тра твор­час­ці, па­чы­наю‑ чы ад тканін і ўпры­го­жан­няў і за‑ кан­ч­ва­ю­чы сц­эніч­ны­мі кас­цю­ма­мі і камп’ютар­на‑му­зыч­най апа­ра­ту‑ рай.

Каб пад­рых­та­вац­ца да чар‑ го­вай зме­ны, ка­лек­тыў цэн­тра па­чы­нае пра­ца­ва­ць пас­ля за­кан‑ чэн­ня па­пяр­эд­няй: аналі­зу­ю­ць ра­бо­ту, «на­кід­ва­ю­ць» ід­эі на бу‑ дучы год, не за­бы­ва­ю­чы­ся пра «пад­каз­кі» сваіх вы­ха­ван­цаў, рых­ту­ю­ць дэка­ра­цыі, на­гляд‑ на­сць, сц­эна­рый, пра­дум­ва­ю­ць сім­воліку…

ПРААДПАЧЫНАК

Ка­цяры­на Пук­шта, в. Рымд­зю­ны:

– Пра «Вя­сёл­ку» я чу­ла даў­но і вель­мі ха­це­ла сю­ды тра­пі­ць. Мы тут жы­лі як ад­на сям’я – усё ра­білі ра­зам. На­шы прось­бы і пра­па­но­вы ніколі не за­ста­валі­ся без ува­гі. Гэта быў не про­ста ад­па­чы­нак – нас вучы­лі, як ста­ць пас­пя­хо­вы­мі, разві­ва­ю­чы ўлас­ны біз­нес, а так­са­ма па­ка­за­лі, што без до­брай ка­ман­ды ча­ла­век ні­чо­га не змо­жа да­сяг­ну­ць.

Кан­стан­цін Якаўлеў, г. Санкт-Пе­цяр­бург:

– Я ў «Вя­сёл­ку» пры­ехаў дру­гі раз. У мі­ну­лым год­зе тра­піў сю­ды, бо мае ба­ць­кі пра­ца­валі ў Астраў­цы. Мне ўсё вель­мі спа­даб­а­ла­ся: экс­кур­сіі, гуль­ні, свя­ты... Ды і вы­ха­ва­целі бы­лі клас­ныя! У гэтым год­зе, няг­лед­зячы на тое, што мы вяр­нулі­ся ў Пі­цер, ад­па­чы­ва­ць мне ха­це­ла­ся толь­кі ў «Вя­сёл­цы» – і ма­ма з та­там на­бы­лі пу­цёўку. Мы з дзе­ць­мі, якія бы­лі тут у мі­ну­лым год­зе, пад­т­рым­лі­ва­ем кан­так­ты ў са­цы­яль­ных сет­ках. Пе­рад тым як па­е­ха­ць у «Вя­сёл­ку», да­мо­вілі­ся, што буд­зем ад­па­чы­ва­ць ра­зам.

Сё­ле­та нам пра­па­на­валі зме­ну «Пас­пя­хо­вы я – пас­пя­хо­вая краі­на». Мы гу­ля­лі ў біз­не­сме­наў, вучы­лі­ся разві­ва­ць улас­ную спра­ву. Ду­маю, гэтыя ве­ды спатр­э­бяц­ца ў жыц­ці. Мікіта Ру­сец­кі, аг. Вар­ня­ны: – Гэта са­мы су­пер­скі лет­нік! Я ў «Вя­сёл­цы» ад­па­чы­ваў ча­цвёр­ты год за­пар, тут за­ў­сё­ды збіра­ец­ца са­мая клас­ная кам­панія і са­мыя вы­дат­ныя вы­ха­ва­целі. Мне без роз­ні­цы, якой на­кіра­ва­на­сці будзе зме­на – ве­даю, што су­ма­ва­ць не да­ду­ць! А гра­фік у нас та­кі шчыль­ны, што на­ват па­дур­эць ня­ма ча­су. Чар­го­вая зме­на «Вя­сёл­кі», як і кож­ны год, прай­ш­ла на вы­ш­эй‑ шым уз­роўні – леп­шае свед­чан‑ не гэта­му вод­гукі вы­ха­ван­цаў і іх ба­ць­коў, ка­мен­та­рыі ў са­цы­яль‑ ных сет­ках. Та­му не дзіў­на, што па­пу­ляр­на­сць «Вя­сёл­кі» шы­рыц‑ ца – і тра­пі­ць сю­ды жа­да­ю­ць не менш, чым у «Зуб­ро­нак».

Newspapers in Russian

Newspapers from Belarus

© PressReader. All rights reserved.