Свет­ла!

Ostrovetskaja Pravda - - Первая Страница -

Я жы­ву ў Астраў­цыI а мае дзе­ці і ўнукі – у Ма­лях. Мне ча­ста да­вод­зіц­ца су­стра­ка­ць ма­лых пас­ля шко­лы і пра­вод­зі­ць іх да­ха­ты. Ад­лег­лас­ць невя­ліка­яI да та­го ж ёс­ць пе­ша­ход­ная да­рож­каI так што прай­с­ці­сяI асаб­лі­ва ў до­брае на­двор’еI не цяж­ка і на­ват ка­рыс­на.

Ад­но за­сму­ча­ла: во­сен­ню і ўзім­ку пе­ша­ход­ная да­рож­ка не асвят­ля­ла­ся. Па­гад­зі­це­ся: страш­на­ва­та іс­ці, асаб­лі­ва з дзе­ць­мі, калі на плечы на­ві­са­ю­ць кал­ма­тыя яло­выя ла­пы, а па да­ро­зе на ша­лё­най хут­кас­ці ім­ча­ць ма­шы­ны. І праб­ле­ма гэтая тур­ба­ва­ла не мяне ад­ну: па да­рож­цы ход­зі­ць шмат люд­зей – па­між Ма­ля­мі і Астраў­цом ужо цэ­лы мікра­ра­ён вы­рас.

Мы і ра­ней звяр­талі­ся з прось­бай да кіраўніцтва рай­вы­кан­ка­ма асвят­лі­ць гэтую пе­ша­ход­ную да­рож­ку. Але за­ў­сё­ды чулі ў ад­каз, што гэта над­та до­ра­га і ніко­му, па вя­лікім ра­хун­ку, не патр­эб­на. Ар­гу­мен­ты пра тое, што калі тут ніх­то не ход­зі­ць, то на­во­шта бы­ло і да­рож­ку ра­бі­ць, што мно­гія жы­ха­ры Ма­ляў пра­цу­ю­ць у Астраў­цы і не ва ўсіх ёс­ць аса­бі­сты транс­парт, што да­мы тут рас­ту­ць як гры­бы пас­ля даж­д­жу і ў кож­ным ёс­ць дзе­ці, не ўс­пры­малі­ся.

У студ­зені мі­ну­ла­га го­да я ра­шы­ла­ся падыс­ці са сваім пы­тан­нем да стар­шы­ні рай­вы­кан­ка­ма Іга­ра Яра­сла­ваві­ча Ша­луд­зі­на. Ён уваж­лі­ва мяне вы­слу­хаў, але ні­чо­га не па­а­бя­цаў: ска­заў, што тр­э­ба ра­за­брац­ца. Ка­ю­ся, па­ду­ма­ла, што буд­зе, як і ра­ней: ска­жу­ць, што ня­ма гро­шай, што ёс­ць ін­шыя праб­ле­мы… Але ж не: праз ней­кі час уз­боч да­ро­гі на Малі за­кі­пе­ла ра­бо­та. І во­сен­ню – ра­дас­ць якая! – за­гар­э­лі­ся ўз­доўж да­ро­гі ліх­та­ры! Так што ця­пер нам з уну­ка­мі ўжо не страш­на іс­ці да­ха­ты ў лю­бы час.

Newspapers in Russian

Newspapers from Belarus

© PressReader. All rights reserved.