Vrou­wen in Ga­za aan de slag

RE­POR­TA­GE De slech­te eco­no­mi­sche toe­stand van Ga­za en de ve­le ge­won­de de­mon­stran­ten drij­ven steeds meer vrou­wen de werk­vloer op. Ook op eer­der on­denk­ba­re plek­ken.

De Standaard - - Buitenland - VAN ON­ZE CORRESPONDENTE IN JERUZALEM JANNIE SCHIPPER

‘Na­tuur­lijk kun­nen vrou­wen bij ons ook een wa­pen dra­gen!’ Ab­del­ka­der Sheikh el­Abied heeft net trots ver­teld hoe zíjn be­drijf de eer­ste vrou­we­lij­ke be­vei­li­ger van Ga­za in dienst heeft. ‘Ze knij­ pen hun ogen dicht en schie­ten.’ (bul­der­lacht)

De con­ser­va­tie­ve Ga­zaan­se maat­schap­pij moet er nog aan wen­nen, maar de be­nar­de eco­no­mi­sche si­tu­a­tie – met 53 pro­cent van de be­vol­king on­der de ar­moe­de­grens en 70 pro­cent af­han­ke­lijk van hu­ma­ni­tai­re steun – drijft steeds meer vrou­wen ‘man­nen­be­roe­pen’ in: van cais­si­è­re tot ka­ra­te­trai­ner. Vol­gens het Pa­les­tijn­se Bu­reau voor de Sta­tis­tiek is 17 pro­cent van de in­ge­ni­eurs en 22 pro­cent van de jour­na­lis­ten er vrouw.

Be­vei­li­ging in hoofd­doek

Bij de Bank of Pa­les­ti­ne lo­pen klan­ten in en uit. Reem Awni Sukkari (37) geeft in haar grij­ze be­wa­kers­uni­form, met bij­pas­sen­de hoofd­doek, een man het plas­tic zak­je met fruit te­rug dat hij moest af­ge­ven en con­tro­leert de hand­tas van een vrouw. Een paar jaar ge­le­ den dacht Sukkari nog dat ze thuis zou blij­ven met de kin­de­ren, zo­als de stan­daard was in Ga­za. Maar haar man, zelf po­li­tie­agent, haal­ de haar over om zich aan te mel­ den voor een nieu­we op­lei­ding vei­lig­heids­kun­de. Als klein meis­je wil­de Sukkari al bij de po­li­tie.

Na haar op­lei­ding kon ze ech­ ter niet met­een aan de slag, tot ze op een dag in een bank een op­stoot­je mee­maak­te tus­sen twee vrou­we­lij­ke klan­ten. De man­ne­lij­ke be­wa­ker stond er­bij en keek er­naar – ‘in on­ze cul­tuur mag een man geen vreem­de vrouw aan­ra­ken. Toen heb ik hem ge­vraagd of het niet de hoog­ste tijd was om vrou­we­lij­ke be­vei­li­gers in het team op te ne­men.’

Bij haar in­dienst­tre­ding was het bank­per­so­neel en­thou­si­ast, al­le klan­ten nog niet. ‘Som­mi­ge jon­gens vin­den dat ik hun een kans op werk ont­neem, dat vrou­wen thuis ho­ren. Als ik hen zeg dat ik er voor hun moe­ders of zus­sen ben, snap­pen ze het wel.’

De oren was­sen

In Ga­za is een vrouw op een fiets al een zeld­zaam­heid, laat staan een vrouw als bus­chauf­feur. Salwa Srour (45) kroop ach­ter het stuur van een bus­je, toen de chauf­feur van de crè­che van haar zus weer eens te laat kwam op­da­gen. Srour be­sloot zelf de kin­de­ren thuis op te ha­len en af te le­ve­ren. ‘In het be­gin keek ie­der­een om als ik voor­bij­kwam, nu zijn ze er­aan ge­wend.’ Man­nen met com­men­taar kun­nen re­ke­nen op een ste­vig weer­woord. ‘Ik heb de bus wel­eens met kin­de­ren en al aan de kant ge­zet om ie­mand de oren te was­sen’, zegt ze.

Niet al­leen be­spa­ren de zus­sen zo op een chauf­feur, Srour doet niets lie­ver dan au­to­rij­den. Op haar zes­tien­de pak­te ze al stie­kem de au­to van haar moe­der om een rond­je om het huis te rij­den, ter­wijl haar zus op de uit­kijk stond. Haar moe­der was des­tijds een van de eer­ste vrou­we­lij­ke au­to­be­zit­ters in Ga­za. Al is ze na al die ja­ren nog steeds de eni­ge vrou­we­lij­ke bus­chauf­feur, vrou­wen op de werk­vloer zijn al­lang geen bij­zon­der­heid meer. ‘Ik ont­moet steeds meer vrou­wen voor wie trou­wen niet meer het eer­ste doel is’, zegt Salwa Srour. ‘Ze wil­len on­af­han­ke­lijk zijn.’

Ge­han­di­cap­te man­nen

‘Bij de crè­che ko­men da­ge­lijks meis­jes aan de deur die elk klus­je wil­len aan­pak­ken’, ver­telt Srour. ‘Ze moe­ten wel.’ De VN schat dat van de ruim vijf­tien­dui­zend ge­won­den bij de laat­ste de­mon­stra­ties er zo’n veer­tien­hon­derd blij­vend ge­han­di­capt zijn ge­raakt. ‘De echt­ge­no­tes en zus­sen van al die jon­ge­man­nen pro­be­ren nu de kost te ver­die­nen, want de kin­de­ren moe­ten toch te eten krij­gen.’

Hoe­wel op Pa­les­tijn­se uni­ver­si­tei­ten het aan­tal vrou­we­lij­ke stu­den­ten al ja­ren ho­ger is dan het aan­tal man­nen, blijft de werk­loos­heid on­der vrou­wen in Ga­za veel gro­ter. De werk­loos­heid in Ga­za ligt te­gen de 50 pro­cent en on­der vrou­wen is dat zo’n 66 pro­cent.

Sinds Sukkari de aan­zet gaf, ko­men ook bij het be­vei­li­gings­be­drijf re­gel­ma­tig vrou­wen om werk vra­gen. Van­daag is het rus­tig bij de bank, maar als de so­ci­a­le dienst heeft uit­be­taald of wan­neer de amb­te­na­ren hun sa­la­ris­sen ont­van­gen, is het een gek­ken­huis. Dat zijn de leuk­ste da­gen, wat Sukkari be­treft. ‘Ik houd van ac­tie.’ En dat wa­pen? ‘Ik had een ta­ser, maar die heb ik weer te­rug­ge­ge­ven. Als je met men­sen kunt om­gaan, heb je geen ge­weld no­dig. Het eer­ste wat we le­ren, is sus­sen. Maar als het no­dig is, weet ik ze­ker hoe een wa­pen te ge­brui­ken.’

‘Ik ont­moet steeds meer vrou­wen voor wie trou­wen niet meer het eer­ste doel is. Ze wil­len on­af­han­ke­lijk zijn’ SALWA SROUR

Vrou­we­lij­ke bus­chauf­feur in Ga­za

‘Som­mi­ge jon­gens vin­den dat ik hun een kans op werk ont­neem, dat vrou­wen thuis ho­ren’ REEM AWNI SUKKARI Vrou­we­lij­ke be­wa­kings­agen­te

© afp

Tim­mer­vrouw Amal Abu Ru­qay­ey (40) aan het werk in haar werk­plaats in Ga­za.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.