Den draad

De Standaard - - Cultuur & Media Oscars Gaan Plat -

H et was er­gens tus­sen elf en twaalf uur ’s nachts. Ik liep door de hoofd­stad. Op zoek naar iets wat ik niet ver­wacht­te maar hoop­te te vin­den in een nacht­win­kel. Dat kwam zo: mijn te­le­foon lag op drie pro­cent van de dood. Mijn la­der was ik op kan­toor ver­ge­ten. En ik had niets in huis dat pas­te in het iPho­ne­teu­tje. Er­ger nog, ik had niets an­ders in huis dat mij kon wek­ken de vol­gen­de och­tend. Dat krijg je met een iPho­ne als wek­ker. En ik ben het ty­pe diep­sla­per. Het was al­le­maal re­den voor een lich­te pa­nie­k­aan­val.

Dus daar liep ik, op een haar van mid­der­nacht, op zoek naar een draad zo­waar. De der­de af­ro­shop die ik bin­nen­stap­te, ver­kocht me een soort van plat tex­tiel­lint waar­aan iets à la een iPho­ne­teu­tje hing. Twee eu­ro: ‘Voilà, ma­da­me, vous vou­lez un sac?’ Het lint hield het wel­ge­teld ze­ven­tien mi­nu­ten vol. Toen ver­dween het blik­semicoon­tje weer van mijn scherm. Ik ka­ta­pul­teer­de de rip­of­fla­der de vuil­nis­bak in.

Wat was er nu weer mis met een ou­der­wet­se tik­tak-wek­ker?

Maar mijn smartpho­ne had ge­noeg jus om een nacht­je voort te kun­nen. De rust die daar­na over mij neer­daal­de, had iets ab­surds. Waar was al dat ge­doe nu weer voor no­dig ge­weest? En hoe be­scha­mend, die af­han­ke­lijk­heid van dat ding? En tiens, waar­om heb ik drie po­werpacks in huis, maar geen en­ke­le draad die past? En wat was er nu weer mis met een ou­der­wet­se tik­tak­wek­ker?

Gis­te­ren dan. Een pers­be­richt in mijn mail­box. Dat bij­na drie­kwart van de Bel­gen de voor­deur pas ach­ter zich wil dicht­trek­ken als zijn smartpho­ne vol­le­dig op­ge­la­den is. Bij­na één op de tien zou een vreem­de trak­te­ren in ruil voor diens op­laad­ka­bel. En on­ze groot­ste angst: door een le­ge bat­te­rij nie­mand kun­nen con­tac­te­ren in een nood­ge­val. De groot­ste angst, zo stond het er. Niet de angst om op va­kan­tie op Lom­bok in een aard­be­ving te­recht te ko­men, niet de angst voor een of an­de­re go­re kan­ker, niet de angst voor een los­lo­pen­de hond met psy­cho­ti­sche trek­ken. Neen, de angst voor een le­ge bat­te­rij, god­be­tert.

Al­le­maal voer voor een exis­ten­ti­ë­le cri­sis en acu­te be­zorgd­heid om de mens­heid. Maar kijk. Pers­be­richt en on­der­zoek ble­ken ge­luk­kig af­kom­stig van een smartpho­ne­bou­wer die wou uit­pak­ken met zijn on­ge­ë­ve­naar­de en eeu­wig­du­ren­de bat­te­rij­kun­sten. Een af­zen­der die ons ge­woon col­lec­tief een leeg­loop­angst en stop­con­tac­tob­ses­sie wil aan­pra­ten.

Oké, dat is dan ge­lukt.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.