Als de dood voor de ka­rak­ter­moord

Was het echt zo’n sme­ri­ge cam­pag­ne? De po­li­tie­ke ze­den ver­har­den, het tri­ba­lis­me groeit. Maar voor­lo­pig is er nog geen dijk­breuk van het fat­soen.

De Standaard - - Verkiezingen 14/10 - JAN­FRE­DE­RIK ABBELOOS

BRUS­SEL I ‘De dijk breekt nooit in één keer, maar je ziet het wa­ter er langs al­le kan­ten door spui­ten. Voor ver­ha­len die vroe­ger nooit zou­den wor­den ge­bracht, belt men mij van­daag per­soon­lijk. Ook zeer be­lang­rij­ke jour­na­lis­ten. Over mijn thuis­si­tu­a­tie, mijn ge­zin, de toe­stand van de kin­de­ren. Dat is be­ne­den al­le peil.’ Het was een op­val­len­de ont­boe­ze­ming van de Ant­werp­se bur­ge­mees­ter Bart De We­ver (N­VA), in een dub­bel­in­ter­view met de Ant­werp­se Groen­lijst­trek­ker Wou­ter Van Be­sien in Het Nieuws­blad.

De We­ver was niet de eni­ge po­li­ti­cus die de voor­bije we­ken ze­nuw­ach­tig rond­liep. Bij de SP.A voor­spel­len ze al maan­den een sme­ri­ge cam­pag­ne. Groen was er­van over­tuigd dat de N­VA een be­ scha­di­gings­ope­ra­tie in de mouw had zit­ten. Ten­zij die van­daag in ex­tre­mis nog er­gens wordt ge­lan­ceerd, was die ze­nuw­ach­tig­heid, net zo­als die van De We­ver trou­wens, ner­gens voor no­dig. De de­bat­ten voor de­ze ge­meen­te­raads­ver­kie­zin­gen ver­lie­pen hof­fe­lijk en wa­ren toe­ge­spitst op con­cre­te dos­siers, zo­als be­taal­baar wo­nen, mo­bi­li­teit, sa­men­le­ven in di­ver­si­teit en lucht­kwa­li­teit. De mees­te ru­zies si­tu­eer­den zich eer­der bin­nen par­tij­en dan er­tus­sen. Het blij­ven lo­ka­le ver­kie­zin­gen.

Het adres van Pee­ters

Dat po­li­ti­ci zich des­on­danks zo op­ge­jaagd voel­den, had voor­al te ma­ken met de lan­ge aan­loop naar de cam­pag­ne. Die werd een goed jaar ge­le­den in­ge­zet – een aan­loop­pe­ri­o­de die ve­le ma­len vui­ler was dan de cam­pag­ne zelf, voor­al in Ant­wer­pen. De ma­nier waar­op het pro­gres­sie­ve kar­tel er uit­een werd ge­speeld, was van een on­ge­ zie­ne bru­ta­li­teit. Pri­vé­be­rich­ten wer­den va­nop ka­bi­net­ten door­ge­speeld naar re­dac­ties, er wer­den de­tails ge­lekt uit de da­ding tus­sen SP.A­kop­man Tom Meeuws en De Lijn, en ui­t­ein­de­lijk wer­den zelfs gê­nan­te de­tails uit het pri­véle­ven van Meeuws on­der de aan­dacht ge­bracht. Een ka­rak­ter­moord in ver­schei­de­ne be­drij­ven. Sinds­dien vra­gen ver­schil­len­de, voor­al na­ti­o­na­le, po­li­ti­ci zich af wan­neer zij aan de beurt zijn.

De po­la­ri­se­ring ent­te zich voor­al tus­sen de N­VA en de rest. En het bleef niet bij een ver­ba­le strijd

Ver­kie­zings­bor­den be­klad­den is van al­le tij­den, maar brand­stich­ting is dat niet

De waar­schu­wing van De We­ver klinkt in dat op­zicht op­mer­ke­lijk, aan­ge­zien hij zelf de in­si­nu­a­tie voed­de dat CD&V­lijst­trek­ker Kris Pee­ters niet in Ant­wer­pen zou re­si­de­ren. Ter­wijl de ver­hui­zing van Annemie Tur­tel­boom (Open VLD) van Puurs naar Ant­wer­pen in 2012 am­per een rim­pe­ling ver­oor­zaak­te, werd die van Pee­ters een gif­ti­ge run­ning jo­ke.

Op geen en­kel mo­ment gooi­de De We­ver zijn ge­wicht in de schaal om op te roe­pen tot een meer in­hou­de­lij­ke cam­pag­ne, on­danks de smeek­be­des van Pee­ters – tot op de voor­pa­gi­na van Knack. Op een an­der mo­ment in­si­nu­eer­de De We­ver mo­ge­lij­ke ban­den tus­sen de drugs­maf­fia en ge­meen­te­raads­le­den. Als de dijk van het fat­soen aan het lek­ken is, dan komt dat vol­gens an­de­re par­tij­en voor­al door­dat De We­ver zelf al en­ke­le sta­ven dy­na­miet heeft doen ont­plof­fen.

Ook De We­ver werd ge­mak­ke­lijk in de hoek ge­zet. Hij was ‘emo­ti­o­neel on­ge­schikt’ – dixit Phi­lip­pe De Bac­ker – en houdt huis op ’t Koud Ver­diep – dixit Jin­nih Beels. Die per­soon­lij­ke aan­val­len lei­den af van de in­houd. Niet de be­leids­voor­stel­len wor­den be­kri­ti­seerd, wel de in­te­gri­teit van wie ze doet. De Pa­no­reportage over Schild en Vrien­den ge­bruik­ten te­gen­stan­ders om de N­VA als par­tij te ‘ont­mas­ke­ren’ als ex­treem­rechts. Van de weer­om­stuit maak­te de N­VA een film­pje dat moest to­nen hoe CD&V, Open VLD, Groen en SP.A kan­di­da­ten heb­ben met ban­den met de ul­tra­na­ti­o­na­lis­ti­sche Turk­se groe­pe­rin­gen Grij­ze Wol­ven en MHP. Ie­der­een de mod­der in.

De po­la­ri­se­ring ent­te zich zo voor­al tus­sen de N­VA en de rest. En het bleef niet bij een ver­ba­le strijd. Ver­kie­zings­bor­den be­klad­den is van al­le tij­den, maar brand­stich­ting is dat niet. En toch over­kwam het zo­wel de Leu­ven­se N­VA­kan­di­daat Lo­rin Pa­rys als Koen Da­ni­ëls, lijst­trek­ker in SintGil­lis­Waas. Bij Pa­rys werd zijn cam­pag­ne­wa­gen ge­vi­seerd, bij Da­ni­ëls zelfs zijn wo­ning.

De re­ac­ties op so­ci­a­le me­dia op der­ge­lij­ke in­ti­mi­da­tie legt de po­la­ri­se­ring ver­der bloot. Het ene kamp zag er de on­ver­draag­zaam­heid in van de po­li­tie­ke te­gen­stan­ders van de N­VA. Voor die te­gen­stan­ders oogst­te de N­VA toch ten de­le de haat die ze zelf ge­zaaid zou heb­ben. Het te­kent het groei­en­de tri­ba­lis­me in de po­li­tiek. Zo­dra er kamp is ge­ko­zen, zijn al­le sla­gen toe­ge­staan.

Glij­den we zo stil­aan af naar Ame­ri­kaan­se toe­stan­den, zo­als soms wordt ge­op­perd? Me­dia­con­sul­tant Gert Van Mol gaf al aan in

Hu­mo dat hij voor het eerst ge­vraagd is door een be­lan­gen­groep uit de in­du­strie om in de aan­loop naar de ver­kie­zin­gen van 2019 een cam­pag­ne te voe­ren te­gen het be­leid van een be­paal­de mi­nis­ter, naar Ame­ri­kaans voor­beeld.

De­ze cam­pag­ne hiel­den en­ke­le Ant­werp­se on­der­ne­mers het bij een du­re ad­ver­ten­tie­cam­pag­ne om het be­stuur te steu­nen, in 2012 was er een ad­ver­ten­tie die een kri­ti­sche­re toon had. Maar een re­gel­rech­te ne­ga­tie­ve cam­pag­ne zou een mijl­paal zijn. Het om­zeilt de re­gels van de ver­kie­zings­uit­ga­ven en dreigt in­hou­de­lijk de spel­re­gels te her­te­ke­nen.

‘Stel je voor dat een be­paal­de kan­di­daat is be­trapt op vreemd­gaan. Zijn po­li­tie­ke te­gen­stre­ver zal dat niet in zijn cam­pag­ne ge­brui­ken, om­dat het niet kies is om het po­li­tie­ke spel zo per­soon­lijk te spe­len. Een Third Par­ty daar­en­te­gen kan dat wel doen’, waar­schuw­de Van Mol. De dijk breekt nooit in één keer. Maar mis­schien wel te­gen mei 2019.

© atb

De cam­pag­ne­wa­gen van Lo­rin Pa­rys, N­VA­lijst­trek­ker in Leu­ven, werd ge­vi­seerd.

© twit­ter

De in­gang van het N­VA­hoofd­kwar­tier vrij­dag­och­tend.

© rr

Be­klad­de af­fi­ches van CD&V in Haal­tert.

© rr

Het N­VA­film­pje over de Grij­ze Wol­ven: ie­der­een de mod­der in.

© rr

De smeek­be­de van Kris Pee­ters.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.