AARD­RIJKS­KUN­DE

De Standaard - - Vooraan -

Het vak ‘aard­rijks­kun­de’ dreigt te ver­dwij­nen, en dat con­fron­teert me met mijn gren­ze­lo­ze dom­heid.

Ik heb van geen en­ke­le we­ten­schap veel kaas ge­ge­ten, maar van het me­ren­deel geeft de naam me ten­min­ste wat hou­vast. ‘Wis­kun­de’ ver­za­melt al­les wat ‘wis’, en dus ze­ker en lo­gisch is. ‘Na­tuur­kun­de’ kijkt wel­licht hoe de na­tuur zich bin­nen en bui­ten het la­bo­ra­to­ri­um ge­draagt. ‘Bi­o­lo­gie’ is de ‘lo­gos’ of we­ten­schap van de ‘bi­os’, het le­ven. Zelfs het woord ‘schei­kun­de’ geeft in­zicht, hoe­wel het in de che­mie­les va­ker leek te gaan om sa­men­gooi­en van stof­jes dan om ze te schei­den.

Bij ‘aard­rijks­kun­de’ heb ik al­tijd vol­le­dig in het duis­ter ge­tast. ‘Aar­de’, ja, maar was dat dan de we­reld­bol? Of al­leen de bo­dem? Ging het over grond­soor­ten, zand, leem, klei? Maar waar­om zat dat niet in bi­o­lo­gie? En wat was het ‘aard­rijk’? Was dat een im­pe­ri­um van bloed­dor­sti­ge re­gen­wor­men? Of sprak uit de term toch nog een ge­loof in een Schep­per?

In 43 jaar is het mij nooit ge­lukt het woord ‘aard­rijks­kun­de’ te be­grij­pen, en nu is het bij­na te laat. Wat ben ik toch een oen. Ge­luk­kig krijgt mijn oud­ste het vak ‘we­reld­ori­ën­ta­tie’. Ook een be­na­ming die ik nog steeds niet be­grijp. Ik hoop dat het nog lang

ge­noeg blijft be­staan.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.