Zelfs Na­tuur­punt heeft nu last van ever­zwij­nen

In Lom­mel heeft het Na­tuur­hulp­cen­trum van Op­g­lab­beek gis­te­ren ze­ven ever­zwij­nen ge­van­gen. De die­ren zijn het on­der­werp van een woe­li­ge dis­cus­sie.

De Standaard - - Binnenland - MART­HE SAELENS

BERINGEN I De stad Lom­mel ont­ving de voor­bije da­gen meer­de­re mel­din­gen van een kud­de ever­zwij­nen dicht bij het cen­trum van de stad. Eerst werd be­slist dat twee ja­gers de die­ren zou­den ‘neu­tra­li­se­ren’, maar dat bleek uit­ein­de­lijk niet no­dig. Het Na­tuur­hulp­cen­trum van Op­g­lab­beek ving de die­ren een voor een met een schep­net. ‘De ever­zwij­nen zit­ten nu in ons cen­trum’, zegt Sil Janssens van het Na­tuur­hulp­cen­trum. ‘We gaan nu be­kij­ken wat er met de die­ren mag, moet en kan.’ Vol­gens Janssens gaat het niet om wil­de die­ren. ‘Het zijn half­tam­me bees­ten die ie­mand heeft uit­ge­zet of die ont­snapt zijn. Ze zijn so­wie­so il­le­gaal, want ze heb­ben geen oor­la­bels aan.’

Het ever­zwijn is de­zer da­gen de kop van Jut. Niet al­leen voor land­bou­wers die vre­zen dat de die­ren hun var­kens zul­len be­smet­ten met de Afri­kaan­se var­kens­pest, maar ook voor be­wo­ners die hun kost­ba­re ga­zon om­ge­woeld zien wor­den door de wil­de die­ren. Zelfs voor Na­tuur­punt, de or­ga­ni­sa­tie die noch­tans pleit voor na­tuur en dier, gaan de ever­zwij­nen niet vol­le­dig vrij­uit. De jong­ste ja­ren groeit de po­pu­la­tie ferm aan in Bel­gië. ‘Als je een wei­land ja­ren­lang be­heert om or­chi­dee­ën te krij­gen en ver­vol­gens komt zo’n ben­de ever­zwij­nen het wei­land om­ploe­gen, is dat ui­ter­aard niet fijn’, zegt Jan Kenens. De gids werkt acht­tien jaar voor Na­tuur­punt in de Val­lei van de Zwar­te Beek in Beringen, het groot­ste na­tuur­ge­bied van de or­ga­ni­sa­tie.

Elek­tri­sche draad

Kenens leidt ons naar een veld dat is om­ge­woeld door de ever­zwij­nen. De gras­sen zijn ver­an­derd in die­pe put­ten en tal­rij­ke hoop­jes aar­de. ‘Ever­zwij­nen zoe­ken hier naar eten in de strooi­sel­ laag. Daar is ge­noeg vocht en zuur­stof, zo­dat er klei­ne in­sec­ten, zwam­men en schim­mels in kun­nen ge­dij­en. Met hun ste­vi­ge snuit woe­len ze die gras­sen om.’ Aan de over­kant ligt een voet­bal­veld dat er maag­de­lijk on­ge­schon­den bij­ligt. Om de ever­zwij­nen te­gen te hou­den in­ves­teer­de de lo­ka­le voet­bal­ploeg in knie­ho­ge schrik­draad, waar­mee heel het ter­rein in­tus­sen is om­ringd.

Don Qui­chot

‘Je mag in mijn voor­tuin ook fo­to's ma­ken’, roept een mis­noeg­de man naar on­ze fo­to­graaf. ‘Daar is het nog er­ger ge­steld dan op dit veld. Te­gen­woor­dig moet je heel je ga­zon be­vei­li­gen met elek­tri­ci­teit. En wie gaat dat be­ta­len? Pas op, ik heb niets te­gen die die­ren, maar het is niet meer on­der con­tro­le. We voe­len ons net Don Qui­chot, maar dan met var­kens om te­gen te strij­den in plaats van wind­mo­lens.’

Jan Kenens er­kent de pro­ble­men die de ever­zwij­nen ver­oor­za­ken, maar gaat niet in dis­cus­sie met de man. ‘Men­sen trek­ken al­maar ver­der de na­tuur in, want ze wo­nen daar graag. Maar dan is hun tuin na­tuur­lijk het eer­ste waar­mee die­ren in con­tact ko­men als ze uit het bos ko­men. Vroe­ger leer­den men­sen te le­ven met de na­tuur. Nu zou de na­tuur zich moe­ten aan­pas­sen aan de mens.’

Ever­zwijn­co­ör­di­na­tor

Na­tuur­punt ij­vert voor een ever­zwijn­co­ör­di­na­tor die het pro­bleem on­der­zoekt, ac­ties op het ter­rein co­ör­di­neert en daar­voor ook over de lands­gren­zen kijkt. De die­ren af­schie­ten om de Afri­kaan­se var­kens­pest in te dij­ken, heeft vol­gens de or­ga­ni­sa­tie geen zin. ‘Je kan ever­zwij­nen niet vol­le­dig uit­roei­en. Dat zou bo­ven­dien heel slecht zijn, want het ever­zwijn heeft een plaats in de ke­ten. Om de pro­ble­ma­tiek aan te pak­ken moe­ten de die­ren eerst en voor­al gro­te­re ge­bie­den krij­gen.’ Daar­na kun­nen pre­ven­tie­ve maat­re­ge­len, zo­als de schrik­draad, ook een op­los­sing bie­den. ‘Pas in laat­ste in­stan­tie wil Na­tuur­punt de po­pu­la­tie in­dij­ken door er­op te ja­gen of ze te van­gen en ze er­gens an­ders neer te zet­ten.’

Kenens geeft wel toe dat het daar­na slechts een kwes­tie van tijd is voor­al­eer de ever­zwij­nen hun weg te­rug­vin­den naar on­ze con­trei­en.

‘Vroe­ger leer­den men­sen le­ven met de na­tuur. Nu zou de na­tuur zich moe­ten aan­pas­sen aan de mens’

JAN KENENS

Gids bij Na­tuur­punt

© Sebastian Steveniers

Ever­zwij­nen woe­len de grond van gras­vel­den om op zoek naar eten.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.