WAAR­OM Net­flix 100 mil­joen dol­lar be­taalt voor één jaar ‘Friends’

De Standaard - - Het Beeld - STIJN DE WOLF

Een zucht van op­luch­ting ging de­ze week door Twit­ter: de Ame­ri­kaan­se sit­com Friends (1994­2004) zal ook in 2019 nog op Net­flix te zien zijn. The New York Ti­mes ont­hul­de dat de strea­ming­dienst daar­voor zo­wat 100 mil­joen dol­lar (87,9 mil­joen eu­ro) op­ hoest. Goed, dat is am­per 68 eu­ro­cent per Net­flix­abon­nee, maar het is een enor­me smak geld. Ze­ker voor een reeks waar­van de eer­ste af­le­ve­ring wel­dra 25 kaars­jes uit­blaast.

Bo­ven­dien heeft het Ame­ri­kaan­se AT&T plan­nen om in het na­jaar van 2019 een ei­gen strea­ming­plat­form op po­ten te zet­ten. AT&T is het moe­der­be­ drijf van War­ner, dat Friends pro­du­ ceer­de, en heeft dus de rech­ten op de sit­com. Als AT&T vol­gend jaar zijn dienst lan­ceert, be­staat de kans dat de reeks een tijd­lang op zo­wel AT&T als Net­flix te zien zal zijn. In dat ge­val krijgt Net­flix wel een deel van het mon­ster­be­drag te­rug­ge­stort. Het zal Net­flix voor­lo­pig worst we­zen: het kiest ei­e­ren voor zijn geld, 236 af­le­ve­rin­gen om pre­cies te zijn, en haalt (of houdt) zo ho­pe­lijk een mas­sa abon­nees aan boord.

Waar­om is Friends plots een be­geer­de bruid in tv­land­schap? Vo­rig jaar be­taal­de Net­flix naar ver­luidt ‘maar’ 30 mil­joen voor de rech­ten. Het be­drijf geeft nooit cij­fers, maar liet wel al we­ten dat de sit­com een van de po­pu­lair­ste ti­tels in de ca­ta­lo­gus is. Om eerst een knal­paar­se open deur in te trap­pen: Friends staat be­kend als een goed ge­schre­ven sit­com. Hij werd in 2015 door The Hol­ly­wood Re­por­ter ver­ko­zen als bes­te tv­pro­gram­ma al­ler tij­den, ver bo­ven klep­pers als The Sopra­nos en The wi­re. Oké, de kwa­li­teit gaat er met het sei­zoen licht op ach­ter­uit (The one with the sharks blijft een diep­te­punt) en aan het eind wor­den de per­so­na­ges zo ste­reo­tiep als wat, maar mis­schien zit daar­in wel een deel van de sterk­te. Friends was een van de eer­ste sit­coms die geen fa­mi­lie (The Cos­by show, Fa­mi­ly ties), een ca­fé (Cheers), een be­ken­de ac­teur (Sein­feld, Fra­sier) of een be­drijf cen­traal zet­ten, maar zes vrien­den. Van­daar wel­licht de naam – veel be­ter dan In­som­nia ca­fé, de oor­spron­ke­lij­ke werk­ti­tel. De ac­teurs wa­ren voor­dien on­be­kend en ie­der krij­gen ze even­veel aan­dacht en scherm­tijd.

Vriend­schap is een uni­ver­seel en tijd­loos the­ma, op maat van mil­len­ni­als die sa­men met het con­cept fra­mi­ly (vrien­ den zijn de bes­te fa­mi­lie) de reeks ont­ dek­ken. De ja­ren 90 zijn bo­ven­dien al een tijd he­le­maal in zwang en wei­nig sit­coms vat­ten de era zo – euh – ge­vat als Friends. De reeks blijft al­tijd op­ti­mis­ tisch en on­ge­com­pli­ceerd. New York en de we­reld zijn nog niet ver­an­derd door 9/11, het po­li­tie­ke kli­maat is sta­biel. Oké, mis­schien zijn de pro­du­cers iets te op­ti­mis­tisch: geen en­ke­le twin­ti­ger kan het zich ver­oor­lo­ven om tij­dens de werk­uren uren­lang sa­men in een kof­fie­huis te zit­ten, laat staan een gi­gan­tisch ap­par­te­ment te be­wo­nen in de ge­zel­li­ge West Vil­la­ge, een pe­per­du­re ster­ren­wijk in Man­hat­tan. Het in­ter­net is er nog am­per aan­we­zig, van Fa­ce­book, Twit­ter of Tin­der is nog geen spra­ke. Da­ten is in Friends nog een kwes­tie van ie­mand te­ gen het lijf lo­pen, het num­mer van je vas­te lijn ge­ven en ho­pen dat je thuis bent als hij of zij belt.

Het kan een spie­gel of een troost zijn voor mil­len­ni­als en an­de­ren, die zich op hun weg door het las­ti­ge In­st­agram­le­ ven zul­len her­ken­nen in de zes twin­ti­ gers. Zo­als een vrouw het on­li­ne zegt: ‘Ik ben der­tig en sin­gle, maar hey, Ra­ chel Gr­een was ook sin­gle toen ze der­tig werd. Het is oké!’ Seks wordt in Friends ook open­lijk be­spro­ken en zelfs ge­ï­dea­ li­seerd – ik­zelf heb zo als twaalf­ja­ri­ge veel te vroeg het cryp­ti­sche con­cept ‘meer­vou­dig or­gas­me’ le­ren ken­nen – en seks ver­koopt voor­als­nog goed.

Vergeten we daar­bij niet dat de fans van het eer­ste uur de reeks blij­ven bin­ ge­wat­chen, al is het tij­dens het strij­ken of het stof­zui­gen. Het zijn af­le­ve­rin­gen van 21 mi­nu­ten, je wéét wat er gaat ge­ beu­ren en je kunt de dia­lo­gen haast lip­ pen, maar dat maakt niet uit. Friends is vei­lig, het is thuis­ko­men bij men­sen die je kent, het is hyg­ge.

Kijkt in­tus­sen gre­tig mee: de nieu­we ge­ne­ra­tie tie­ners, op de so­fa naast hun ou­ders, de fans van wel­eer. Jon­ge kij­ Friends: zes vrien­den op zoek naar zich­zelf in de droom­we­reld van de ja­ren 90. kers snap­pen nu waar de po­pu­lai­re me­mes van­daan ko­men die on­li­ne cir­cu­le­ren. Mis­schien her­ken­nen ze zelfs Co­le Sprou­se, die sa­men met zijn twee­ling­broer de jon­ge Ben ver­tolk­te, en die nu po­pu­lair is dank­zij Ri­ver­da­le. Voor­uit dan, als u zich oud wilt voe­len: klei­ne Ben is in­tus­sen 26 jaar.

Ten slot­te een kant­te­ke­ning. Toen Friends op Net­flix kwam, re­a­geer­den jon­ge­ren on­li­ne ge­cho­queerd: is het pro­gram­ma soms niet sek­sis­tisch en ho­mo­foob? Is het wel oké dat Joey met ie­der­een in bed duikt en daar­na nooit meer te­rug­belt? Waar­om is Ross soms zo’n lul, waar­om is Phoe­be soms zo’n ge­me­ne vrien­din, waar­om zijn al­le per­so­na­ges Kauk­asisch? Er valt wat voor te zeg­gen, maar zo be­wijst Friends met­een dat het een pro­duct is van een ver­vlo­gen tijd, waar­in nog an­de­re nor­men en waar­den gol­den. En dat het echt oké is om er zo naar te blij­ven kij­ken.

© bel­ga

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.