Twin­tig mil­joen eu­ro per jaar

De Standaard - - Column - DO­MI­NI­QUE DECKMYN Kijkt uw kind ook naar Ry­an?

Wat een zootje is Youtu­be toch. De­ze week ver­na­men we dat de best ver­die­nen­de ‘ar­tiest’ er mo­men­teel een ze­ven­ja­ri­ge knaap ge­naamd Ry­an is. Die haalt speel­goed uit de ver­pak­king en speelt daar even mee. Het bracht hem in 2018 een slor­di­ge twin­tig mil­joen eu­ro op. ‘Leuk voor hem’, denk je dan. En ach: het ziet er best een aar­dig knaap­je uit. Wel­licht dat zijn pa­pa en ma­ma dat geld nu ver­stan­dig be­leg­gen voor zijn toe­komst.

In ie­der ge­val vin­den we Ry­an sym­pa­thie­ker dan eer­de­re kop­lo­pers in Youtu­be­ver­dien­sten, zo­als de bral­ len­de broe­ders Ja­ke en Lo­gan Paul, of ga­mer Pew­die­pie. Pew­die­pie en Lo­gan Paul vie­len te­rug in de rang­schik­king om­dat Youtu­be hen wat ad­ver­ten­tie­in­kom­sten heeft af­ge­no­men. Bij Pew­die­pie had dat te ma­ken met an­ti­se­mi­ti­sche grap­pen, bij Lo­gan Paul met een film­pje waar­in hij de spot dreef met het lijk van een zelf­moor­de­naar. In bei­de ge­val­len re­a­geer­de Youtu­be pas da­gen of we­ken na­dat er rond de­ze film­pjes een schan­daal was ont­staan.

Het zal Ry­an niet met­een over­ko­men. Maar met Ry­an is iets an­ders aan de hand. Zijn film­pjes zijn in we­zen re­cla­me­film­pjes. Ge­richt op kin­de­ren. Die dan ook nog eens wor­den voor­af­ge­gaan door ad­ver­ten­ties. On­ze kin­de­ren kij­ken naar die film­pjes, maar er is am­per een vol­was­se­ne die er­naar om­kijkt. En dat is een pro­bleem. Bij Youtu­be zijn ze al heel blij als ze er­voor kun­nen zor­gen dat kin­de­ren niet meer zo vaak te­gen bloe­de­ri­ge of an­de­re to­taal aan­ge­pas­te film­pjes aan­bot­sen. Sluik­re­cla­me ge­richt op kin­de­ren, daar val­len ze niet over. In­te­gen­deel: Youtu­be pro­moot de­ze ama­teu­ris­ti­sche, hy­per­ ma­te­ri­a­lis­ti­sche rom­mel. Het al­go­rit­me van Youtu­be zorgt er­voor dat ook úw kin­de­ren de film­pjes van Ry­an voor­ge­scho­teld krij­gen, ten­zij ze die ac­tief weg­klik­ken. Want zo werkt Youtu­be nu een­maal: wat al mil­joe­nen ke­ren is be­ke­ken, wordt au­to­ma­tisch aan nog meer men­sen aan­ge­ bo­den. Zo­lang het niet por­no­gra­fisch of uit­ge­spro­ken cri­mi­neel is.

Youtu­be be­loont suc­ces, waar­bij suc­ces heel eng is ge­de­fi­ni­eerd als veel clicks. Met kwa­li­teit heeft dat niets te ma­ken. Niet dat er op Youtu­be geen kwa­li­teit te vin­den is. Maar je moet er te­leur­stel­lend lang naar zoe­ken. Want kwa­li­teit drijft er niet bo­ven. Wat wel bo­ven­drijft, is voor­spel­ba­re, con­ti­nu vol­ge­hou­den mid­del­maat. En zo is het ook ont­wor­pen.

Daar­om zijn veel You­tu­bers er trou­wens als de dood voor om even een adem­pau­ze te ne­men (om bij­voor­beeld aan nieu­we idee­ën te wer­ken). Want als er geen nieuw film­pje is, re­kent het al­go­rit­me je dat zwaar aan. Daar­door zijn burn­outs mo­men­teel een veel­voor­ko­men­de kwaal bij Youtu­be­ar­ties­ten.

Het is erg jam­mer dat Youtu­be niet de plaats is waar jong, veel­be­lo­vend Vlaams me­dia­ of mu­ziek­ta­lent zich kan ont­plooi­en. Een rot­ge­ta­len­teer­de mu­si­cus kan Youtu­be wel ge­brui­ken, en wie weet zo een pu­bliek be­rei­ken, maar Youtu­be zelf is daar niet mee be­zig. Want wat zou Goog­le daar­bij te win­nen heb­ben? Goog­le heeft wel een hand­je­vol Vlaam­se vlog­gers be­ge­leid, en hen ge­sti­mu­leerd om zo trouw mo­ge­lijk hun suc­ces­vol­le Ame­ri­kaan­se en Ne­der­land­se te­gen­han­gers na te doen. Het re­sul­taat is niet om aan te zien.

Nu zegt u mis­schien: dat is toch niet de taak van Youtu­be, om hier in Vlaan­de­ren jong ta­lent te gaan op­spo­ren en be­ge­lei­den? Nou, nee – hun op­dracht is winst ma­ken. Meer dan de helft van al­le vi­deo­re­cla­me in Eu­ro­pa zit op Youtu­be en Fa­ce­book, la­zen we de­ze week.

En als het dan eens een en­kel keer­tje gaat over de ver­ant­woor­de­lijk­heid van Goog­le – na­me­lijk hun ver­ant­woor­de­lijk­heid om au­teurs cor­rect te ver­goe­den voor hun werk – ge­ven ze niet thuis. Het be­drijf voert een plat­te, mis­lei­den­de re­cla­me­cam­pag­ne te­gen de nieu­we Eu­ro­pe­se au­teurs­wet­ge­ving. Want als het die wet­ge­ving niet kan te­gen­hou­den, zou het be­drijf – nu komt het – ver­ant­woor­de­lijk zijn voor de film­pjes die op zijn ei­gen web­si­te staan. En waar­aan het mil­jar­den ver­dient.

Goog­le wijst er graag, en te­recht, op dat dit een lan­ge tra­di­tie is op het in­ter­net: een ‘plat­form’ als Youtu­be wordt niet be­schouwd als een uit­ge­ver. Het is een plek waar an­de­re men­sen vi­deo’s ‘de­len’, vi­deo’s waar Goog­le niet voor aan­spra­ke­lijk is. Nie­mand is ver­ant­woor­de­lijk, ie­der­een doet maar, en het geld is voor Goog­le. Dat prin­ci­pe had twin­tig jaar ge­le­den zijn waar­de. Maar nu de win­sten zo hoog zijn op­ge­lo­pen, is het to­taal ach­ter­haald. Er is werk aan de win­kel voor Goog­le.

Kwa­li­teit drijft niet bo­ven op Youtu­be. Wat wel bo­ven­drijft, is voor­spel­ba­re, con­ti­nu vol­ge­hou­den mid­del­maat. En zo is het ook ont­wor­pen

© getty images

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.