WIE ZIJN DE KLAN­TEN VAN TIE­NER­POOI­ERS

De maat­schap­pe­lij­ke ver­ont­waar­di­ging over sek­su­e­le uit­bui­ting van min­der­ja­ri­ge meis­jes is groot. De vraag naar seks met jon­ge meis­jes is dat ook. De klan­ten wor­den bij­na nooit ver­oor­deeld.

De Standaard - - Vooran - WOU­TER WOUSSEN IL­LU­STRA­TIE AN­NE­LIEN SMET

Op één na had­den ze een blan­co straf­blad, de ze­ven man­nen die op 15 ok­to­ber voor de Ant­werp­se cor­rec­ti­o­ne­le recht­bank moesten ver­schij­nen, om­dat ze in Ho­tel Mo­ni­co aan het Astrid­plein be­ taal­de seks had­den met een meis­ je van 15. Er was een ver­ze­ke­rings­ agent bij, een fa­brieks­ar­bei­der, een aan­ne­mer, een ta­kel­wa­gen­ chauf­feur. Ze had­den 150 eu­ro be­ taald voor een uur met con­doom, of 250 voor een uur zon­der. Vijf van de ze­ven klan­ten had­den be­ kend. Ze wer­den niet ver­oor­deeld.

Sla­ger

In Bel­gië is het hard zoe­ken naar klan­ten van tie­ner­pooi­ers die voor de rech­ter zijn ge­bracht. In 2013 zijn er in Gent twee ver­ oor­deeld: een vlees­ver­wer­ker en een win­kel­uit­ba­ter. Ze had­den te­ gen be­ta­ling seks ge­had met een 15­ja­rig meis­je dat van huis was weg­ge­lo­pen. Ze woon­de in bij een sla­ger in Sint­Amands­berg, die haar mis­bruik­te. Haar meer­der­ja­ ri­ge vriend pros­ti­tu­eer­de haar. De twee klan­ten ga­ven tij­dens het ver­hoor toe dat ze bij het meis­je wel eni­ge te­gen­zin had­den on­der­ von­den, maar ont­ken­den dat ze wis­ten hoe jong ze was. Ze kre­gen al­le­bei acht maan­den ge­van­ge­nis­ straf met uit­stel. De sla­ger, de vriend en twee an­de­re me­de­ be­klaag­den kre­gen zwaar­de­re straf­fen.

Vol­gens Ann Luko­wi­ak, die des­tijds ma­gi­straat men­sen­han­del was bij het Oost­Vlaam­se par­ket, is het erg moei­lijk om klan­ten te iden­ti­fi­ce­ren en te ver­vol­gen. Veel hangt af van wat de slacht­of­ fers zich her­in­ne­ren. Ze­ker als de fei­ten lang heb­ben ge­duurd en er veel klan­ten zijn ge­weest, ligt dat niet voor de hand, voor­al niet als het slacht­of­fer on­der in­vloed was van drugs, wat niet uit­zon­der­lijk is. De men­ta­le fra­gi­li­teit van som­ mi­ge slacht­of­fers maakt het soms zo goed als on­mo­ge­lijk om een co­he­rent ver­hoor af te ne­men.

Oli­via uit Ita­lië

Wan­neer de fei­ten be­we­zen zijn, stelt zich nog een pro­bleem. Een be­trap­te klant van een ge­ pros­ti­tu­eer­de min­der­ja­ri­ge kan zich be­roe­pen op een ‘on­o­ver­win­ne­lij­ke dwa­ling’. Dat ge­beur­de ook in ok­to­ber in Ant­wer­pen. Vol­gens Jor­gen Van Laer, ad­vo­caat van meer­de­re be­klaag­den, had­den de man­nen niet kun­nen we­ten dat het meis­je min­der­ja­rig was. Ze had­den ge­re­a­geerd op een on­li­ne ad­ver­ten­tie waar­in het meis­je werd aan­ge­pre­zen als de 21­ja­ri­ge Rebecca uit Po­len, of als de 24­ja­ ri­ge Oli­via uit Ita­lië. ‘Het meis­je ge­bruik­te kunst­gre­pen om er ou­der uit te zien. Ze sprak over haar uni­ver­si­tai­re stu­die psy­cho­lo­gie. Die men­sen zijn om de tuin ge­leid.’

Lies­bet Ste­vens, die sek­su­eel straf­recht do­ceert aan de KU Leu­ ven, vindt het op­mer­ke­lijk dat de straf­rech­ter in eer­ste aan­leg die re­de­ne­ring heeft ge­volgd. In het Belgische straf­recht telt im­mers hoe oud het slacht­of­fer is en niet hoe oud de be­schul­dig­de denkt dat het slacht­of­fer is. ‘Dat voor­ komt ein­de­lo­ze dis­cus­sies over hoe oud een slacht­of­fer er wel of niet uit­zag. Je moet al erg goed om de tuin ge­leid zijn om te kun­nen spe­ken van een on­o­ver­win­ne­lij­ke dwa­ling.’

Dat vindt ook Ni­ko­laas Van Steen­kis­te, de ad­vo­caat van het meis­je dat mis­bruikt werd. ‘Hoe ge­loof­waar­dig kan een vijf­tien­ja­ ri­ge doen als­of ze aan de uni­ver­si­ teit psy­cho­lo­gie stu­deert?’ Je kunt je ook af­vra­gen hoe ar­ge­loos ie­mand is die 250 eu­ro be­taalt voor een pros­ti­tu­ee in een lou­che ho­tel waar een pooi­er voor de deur staat. In Ant­wer­pen is een ge­con­tro­leer­de pros­ti­tu­tie­buurt, waar je er­van uit kunt gaan dat je geen mis­drijf be­gaat. Waar­om zou je el­ders meer be­ta­len?

Pros­ti­tu­tie­kaart

De ad­vo­caat van de be­klaag­den vindt dat de over­heid haar ver­ant­woor­de­lijk­heid af­wen­telt op de klan­ten. Het Belgische ge­doog­be­leid voor pros­ti­tu­tie vindt hij hy­po­criet. ‘Waar­om heb­ben pros­ti­tu­ees geen ar­beids­kaart, met een pas­fo­to er­op, zo­als ad­vo­ca­ten en jour­na­lis­ten? Zo­lang pros­ti­tu­tie ge­doogd wordt, maar niet wet­te­lijk ge­re­geld, staat de deur open voor mis­bruik.’

Van Laer zegt er geen pro­bleem mee te heb­ben dat er hard wordt op­ge­tre­den te­gen wie we­tens en wil­lens seks heeft met een min­der­ja­ri­ge. Zijn cli­ën­ten daar­en­te­gen ‘had­den nooit ver­volgd mo­gen wor­den en al ze­ker niet op een open­ba­re zit­ting’.

Dat laatste was noch­tans een be­wus­te keu­ze van het Ant­werp­se par­ket, dat wil to­nen dat ook de klan­ten van tie­ner­pooi­ers niet on­ge­moeid zul­len blij­ven. Het in­zicht groeit dat tie­ner­pros­ti­tu­tie niet aan­ge­pakt kan wor­den zon­der aan­dacht voor de klan­ten. Dat is ook de rich­ting van het be­leid van de stad Ant­wer­pen, waar de laatste ja­ren de mees­te dos­siers over tie­ner­pros­ti­tu­tie wer­den ge­o­pend.

Eeu­wen­oud

Emo­ti­o­ne­le bin­ding als stra­te­gie om slacht­of­fers in de pros­ti­tu­tie te lok­ken, is wel­licht al even oud als de pros­ti­tu­tie zelf. Sek­su­e­le uit­bui­ting van min­der­ja­ri­gen be­staat al eeu­wen. In Bel­gië zijn een tach­tig­tal ge­re­gi­streer­de slacht­of­fers van tie­ner­pooi­ers, maar er be­staat geen schat­tig van hoe­veel er (nog) niet zijn op­ge­merkt. Hoe­veel er vroe­ger wa­ren, toen hier­voor nog min­der aan­dacht was, is al he­le­maal on­be­kend. Of het fe­no­meen toe­neemt, is moei­lijk vast te stel­len. Wat wel vast­staat, is dat het in­ter­net de wer­ving van klan­ten als slacht­of­fers snel­ler en ge­mak­ke­lij­ker maakt.

De di­rec­teur van Child Fo­cus, Hei­di De Pauw, her­in­nert zich hoe ze als stu­dent be­gin ja­ren ne­gen­tig on­der­zoek deed naar uit­ge­bui­te meis­jes in de Ant­werp­se nacht­ca­fés. Wie daar mis­bruik van wil­de ma­ken, moest de juis­te weg we­ten. Van­daag kun­nen el­ke dag nieu­we ver­ze­ke­rings­ma­ke­laars, fa­brieks­ar­bei­ders, aan­ne­mers en ta­kel­wa­gen­chauf­feurs in een mum van tijd een af­spraak ma­ken

El­ke dag kun­nen ver­ze­ke­rings­ma­ke­laars, fa­brieks­ar­bei­ders, aan­ne­mers en ta­kel­wa­gen­chauf­feurs in een mum van tijd een af­spraak ma­ken in een lou­che ho­tel

‘Dit is niet zo­als drugs­han­del, waar de klant zich­zelf iets aan­doet en je je kunt af­vra­gen of straf­fen de bes­te aan­pak is. Hier be­rok­ke­nen de klan­ten recht­streeks leed aan min­der­ja­ri­ge slacht­of­fers’

CHAN­TAL VAN DEN BOSCH

Jeugdad­vo­caat

in een lou­che ho­tel. Die vraag naar jon­ge meis­jes ver­sto­ren, kan een deel van de oplos­sing zijn. Als ge­ves­tig­de bur­gers heb­ben die klan­ten ook veel meer te ver­lie­zen dan de jon­ge pooi­ers, die moei­lijk tot in­keer te bren­gen zijn.

Voor som­mi­gen is het ook een kwes­tie van recht­vaar­dig­heid, zo­als voor jeugdad­vo­caat Chan­tal Van den Bosch, die ver­schil­len­de slacht­of­fers van tie­ner­pooi­ers ver­te­gen­woor­digt: ‘Dit is geen pro­bleem zo­als drugs­han­del, waar de klant uit­ein­de­lijk zich­zelf iets aan­doet en je je kunt af­vra­gen of straf­fen wel de bes­te aan­pak is. Hier be­rok­ke­nen de klan­ten recht­streeks aan­zien­lijk leed aan min­der­ja­ri­ge slacht­of­fers.’

Het meis­je uit Ho­tel Mo­ni­co stelt het goed. Ze ver­blijft in een jeugd­in­stel­ling en bouwt aan een goe­de ver­stand­hou­ding met haar moe­der. Ze pro­beert een op­lei­ding te vol­gen. Haar ad­vo­caat hoopt dat de ze­ven klan­ten in be­roep als­nog ver­oor­deeld wor­den. ‘Ze hoe­ven geen zwa­re straf­fen te krij­gen. Een ver­oor­de­ling geeft het sig­naal dat ook de klan­ten niet vrij­uit gaan. Zon­der klan­ten be­stond dit fe­no­meen niet. Als ze ver­oor­deeld wor­den, kan ook een scha­de­ver­goe­ding ge­ëist wor­den. Die scha­de, voor­al psy­chisch, is re­ëel.’

De zaak komt in ok­to­ber voor het Ant­werp­se hof van be­roep. De zit­ting is open­baar.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.