BE­WIJS

De Standaard - - Vooraan -

Rut­ger Kop­land wees naar een ram in het land­schap. Zei over die ram: ‘Hij hoeft niets te re­ge­len, al­les is al ge­re­geld. Zijn kracht is dat hij niet be­staat. Hij weet niet dat hij er is.’ Aan die zin­nen van de psy­chi­a­ter­dich­ter, ooit in een in­ter­view met Piet Piryns, moest ik weer den­ken, vo­ri­ge week, toen ik die jon­gen sprak.

Er­gens tus­sen twee Spaan­se ho­ge rots­pun­ten had­den hij en zijn vrien­den een slac­kli­ne ge­span­nen. Over die koord stap­ten ze met scha­te­ren­de schrik de dui­ze­ling­wek­ken­de diep­te over. Hij was eerst ge­gaan, keek nu toe naar de rest. Een twin­ti­ger, in Por­tu­gal ge­bo­ren, sinds­dien de we­reld rond ge­to­gen. Want hij is een sur­fer, hij volgt de gol­ven. Als hij niet surft, klimt hij. Zo­als nu hier, langs de rots­wan­den om­hoog. Is hij bo­ven, dan ‘speelt’ hij wat. Koord­dan­send.

Hij kan het niet hel­pen, zei hij. Hij wil steeds meer. Steeds ho­ge­re gol­ven, ge­na­de­lo­ze­re rot­sen, die­pe­re diep­tes. Plech­tig sprak hij: ‘Ik wil me­zelf be­wij­zen dat ik be­sta.’ Dat deed me dus aan de ram van Kop­land den­ken. De jon­ge Por­tu­gees wil we­ten dat hij er is en hij wil be­wij­zen. Al­licht zijn we al­le­maal met niets an­ders be­zig. El­ke dag ons­zelf be­wij­zen dat we er zijn. Elk op on­ze ma­nier. De­ze jon­gen ver­ze­kert het le­ven door el­ke keer op­nieuw niet te ster­ven.

Hij zei: ‘You should try it.’

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.