TRUMPS MUUR IS NIET IMMOREEL

De Standaard - - Economie - NIALL FERGUSON © The Sun­day Ti­mes is hoog­le­raar aan Hoover In­sti­tu­ti­on in Stan­ford. Zijn co­lumn ver­schijnt we­ke­lijks op maan­dag.

South Park heeft het voor­speld, zo­als zo vaak. In de epi­so­de ‘The Last of the Me­hee­cans’ (ok­to­ber 2011) gaat de et­ter Eric Cart­man bij de Ame­ri­kaan­se grens­po­li­tie, maar kijkt hij de ver­keer­de kant uit wan­neer hor­den ont­goo­chel­de Mexi­caan­se ar­bei­ders te­rug­wil­len naar Mexi­co, op de vlucht voor de eco­no­mi­sche de­pres­sie in de Ver­e­nig­de Sta­ten. Cart­man pro­beert hen te­gen te hou­den, want zon­der die Mexi­caan­se ar­beid zit de Ame­ri­kaan­se eco­no­mie in het slop.

Ik denk dik­wijls dat Do­nald Trump zijn sce­na­rio’s van Trey Par­ker en Matt Sto­ne krijgt, de sa­ti­ri­sche ge­nie­ën die meer dan 20 jaar ge­le­den South Park be­dach­ten. In de af­le­ve­ring van de­ze week legt Trump/Cart­man de fe­de­ra­le over­heid plat, als wraak om­dat de De­mo­cra­ten hem geen geld ge­ven voor zijn Mexi­caan­se muur. Re­sul­taat: het over­heids­per­so­neel dat de veel gro­te­re in­stroom van men­sen in de VS via de lucht­ha­vens moet con­tro­le­ren, wordt niet meer be­taald. Trump krijgt kri­tiek en pro­beert een uit­weg te vin­den door de nood­toe­stand uit te roe­pen, zo­dat hij het bud­get van lands­ver­de­di­ging kan ge­brui­ken voor zijn muur. Dat mag niet, zeggen de recht­ban­ken, maar Trump drijft toch zijn zin door … en vindt geen ar­bei­ders om de muur te bou­wen. De af­le­ve­ring ein­digt met de aan­komst van de ‘ka­ra­vaan’ van asiel­zoe­kers uit Cen­traal­Ame­ri­ka (die we ons her­in­ne­ren uit de af­le­ve­ring van no­vem­ber, met de tus­sen­tijd­se ver­kie­zin­gen). De nieuw­ko­mers zijn graag be­reid om Trump­mans muur te bou­wen.

Bij­na geen en­ke­le com­men­ta­tor is te spre­ken over de­ze af­le­ve­ring van South Lawn (het ter­rein ach­ter het Wit­te Huis waar de pre­si­den­ti­ë­le he­li­kop­ter op­stijgt en landt). De fei­ten zijn ont­nuch­te­rend: sinds 2000 is het aan­tal Mexi­ca­nen dat de grens il­le­gaal pro­beert over te ste­ken met 92 pro­cent ge­daald. De mees­te men­sen die bij de grens wor­den op­ge­pakt, ko­men uit dis­func­ti­o­ne­le Cen­traal­Ame­ri­kaan­se lan­den als Honduras, El Sal­va­dor en Gu­a­te­ma­la, en het zijn meest­al ge­zin­nen of niet­be­ge­lei­de kin­de­ren.

Juist. Maar heeft Nan­cy Pe­lo­si daar­om ge­lijk wan­neer zij de uit­brei­ding van de be­staan­de af­slui­tin­gen langs de grens tus­sen de VS en Mexi­co ‘immoreel’ noemt? Moe­ten we het eens zijn met Alexan­dria Oca­sio­Cor­tez, de nieu­we lie­ve­ling van de sociale me­dia, die zegt dat de fe­de­ra­le over­heid zich schul­dig maakt aan een ‘sys­te­ma­ti­sche schen­ding van de men­sen­rech­ten’ en dat de men­sen die de grens pro­be­ren over te ste­ken ‘dich­ter bij de Ame­ri­kaan­se tra­di­tie staan’ dan de pre­si­dent?

Ame­ri­kaans links pleit im­pli­ciet – en soms ex­pli­ciet – voor open gren­zen. Je hoeft geen aan­han­ger van Trump te zijn om dat dwaas te vin­den. De his­to­ri­cus Char­les S. Mai­er, mijn ge­we­zen col­le­ga aan de uni­ver­si­teit van Har­vard, is de ver­per­soon­lij­king van het ou­de, fat­soen­lij­ke, in­tel­li­gen­te li­be­ra­lis­me van de Ame­ri­kaan­se oost­kust. Maar zo­als hij in zijn op­mer­ke­lij­ke boek On­ce within bor­ders stelt: ‘Gren­zen zijn meer dan bar­ri­è­res, ze ge­ven som­mi­ge men­sen een ge­voel van ge­meen­schap en van thuis­ho­ren.’

Zo­als Mai­er aan­toont, die­nen mu­ren al sinds de oud­heid eerst en voor­al om bur­gers of on­der­da­nen te be­scher­men door al­ler­lei soor­ten in­val­lers bui­ten te hou­den. Mu­ren die men­sen bin­nen in plaats van bui­ten hou­den, zijn min­der ge­brui­ke­lijk (be­hal­ve die van ge­van­ge­nis­sen). We ken­nen ze van de Kou­de Oor­log, toen to­ta­li­tai­re re­gimes van Ber­lijn tot Py­on­gyang ge­dwon­gen wa­ren hun be­vol­king op te slui­ten om te voor­ko­men dat ze zou­den stem­men. Die de­len van het IJ­ze­ren Gor­dijn heb­ben mu­ren hun slech­te naam ge­ge­ven. Niet al­leen Ro­nald Re­a­gan ver­oor­deel­de ze. Wes­ter­se lei­ders, van Wins­ton Chur­chill tot de hui­di­ge paus, de­den en doen dat ook. En la­ten we Pink Floyd niet ver­ge­ten.

Maar het idee van een we­reld sans fron­ti­è­res is al­tijd ho­pe­loos na­ïef ge­weest. Het is ge­mak­ke­lijk om te­gen mu­ren te zijn wan­neer ze Oost­Duit­sers of Noor­dKo­re­a­nen ge­van­gen hou­den. Het wordt een stuk las­ti­ger wan­neer de on­pret­tig­ste re­gimes van de we­reld vrij­wel geen in­span­ning doen om hun bur­gers bin­nen hun gren­zen te hou­ den.

Over­al ter we­reld ver­la­ten men­sen lan­den die het ver­knald heb­ben – en er is heel wei­nig dat hen te­gen­houdt. Vol­gens een Gal­lup­pei­ling in 2017 zou­den we­reld­wijd meer dan 700 mil­joe­nen vol­was­se­nen graag voor­goed naar een an­der land ver­hui­zen. Meer dan een vijf­de (21 pro­cent) van dat enor­me aan­tal noem­de de VS als eer­ste keu­ze. Nog meer men­sen droom­den van een van de lan­den van de EU: 23 pro­cent.

Maar een re­cen­te pei­ling van het Pew Re­search Cen­ter wijst op een even gro­te weer­stand te­gen mas­sa­le mi­gra­tie bij de men­sen in de po­pu­lai­re im­mi­gra­tie­lan­den. In 27 lan­den ver­klaar­de 45 pro­cent van de on­der­vraag­den dat ze min­der of geen nieu­we im­mi­gran­ten wil­len, ter­wijl 36 pro­cent de im­mi­gra­tie sta­biel wou hou­den. Slechts 14 pro­cent vond dat hun land meer im­mi­gran­ten moest op­ne­men. In de Ver­e­nig­de Sta­ten wens­te 24 pro­cent van de on­der­vraag­den meer im­mi­gran­ten – al­leen de Span­jaar­den zijn gast­vrij­er – maar dat is nog al­tijd min­der dan een kwart.

In South Park is Cart­man meest­al de pi­neut. Maar in South Lawn zou het an­ders kun­nen af­lo­pen. Als de keu­ze tus­sen open gren­zen en de­fen­sie­ve mu­ren gaat, leert de ge­schie­de­nis ons dat de mu­ren – en hun bou­wers – win­nen. Niall Ferguson

Ik denk vaak dat Trump zijn sce­na­rio’s van de ma­kers van ‘South Park’ krijgt

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.