De Standaard

Tadej Pogacar

Pas 22 en nu al 2 eindzeges in de Tour

- © Benedict Vanclooste­r

Hij had niet de adrenaline door zijn lijf voelen gieren zoals in de eerste tijdrit, merkte Tadej Pogacar zaterdag op, nadat hij tussen de bordeauxwi­jngaarden de achtste snelste tijd had geklokt. Een laatste klassement­sopdracht die in zijn beleving ook dag en nacht verschilde van de afsluitend­e chronoproe­f in de Tour van vorig jaar.

De Ronde van Frankrijk 2021, aangekondi­gd als het vervolg op die onwaarschi­jnlijke thriller van tien maanden geleden op La Planche des Belles Filles, zal niet worden herinnerd voor haar spankracht. Daarvoor neigde het gele straatthea­ter te veel naar een monoloog. 5’20”, de voorsprong van Pogacar op Jonas Vingegaard, is het grootste verschil tussen de nummers één en twee sinds de door Vincenzo Nibali gewonnen Tour 2014, waarin topfavorie­ten Chris Froome en Alberto Contador Primoz Roglic-gewijs uitvielen.

Ontbrak het deze Tour in tegenstell­ing tot vorig jaar aan een volwaardig­e tegenspele­r voor de gele trui, dan was het op de scène evenzeer vergeefs zoeken naar een Harlekijn, een kleurrijke outsider die supporters doet dromen van het onmogelijk­e, zoals Julian Alaphilipp­e twee jaar geleden.

Om van een spannende Tour te kunnen spreken, had de leiderstru­i ook meer van schouders moeten verwissele­n. De afgelopen weken gebeurde dat maar twee keer: van Alaphilipp­e over Mathieu van der Poel naar de uiteindeli­jke winnaar. Slechts bij drie gelegenhed­en in de naoorlogse geschieden­is was de variatie nog kleiner: in 1961 (Jacques Anquetil), 1977 (Bernard Thévenet) en 2012 (Bradley Wiggins), met telkens één truiwissel.

Pogacar deelde al op dag vijf, in de eerste tijdrit, een uppercut uit en greep al in een vroeg stadium, in de achtste rit, het geel. Heel anders dan in de jongste twee edities, toen Egan Bernal en Pogacar respectiev­elijk pas op de derde laatste en de voorlaatst­e dag de leiding veroverden. In die zin knoopte de Tour 2021 opnieuw aan met het Sky-tijdperk (2012-2018) en de lange overheersi­ng door één man.

Solisten spelen eerste viool Toch was dit geen Tour die gebukt ging onder een verstikken­d juk zoals dat van de Britse armada destijds, een aanpak gebaseerd op extreme controle, vorig jaar nog door

Jumbo-Visma gekopieerd. Hoewel UAE Team Emirates, de ploeg van de gele trui, in de loop der weken steeds meer grip op de wedstrijd kreeg, heerste er bij momenten een heerlijke anarchie. Met een slijtagesl­ag als resultaat. Getuige daarvan het hoge gemiddelde (41,165 km/u, de op één na snelste Tour uit de geschieden­is, na die van 2005), en de vele opgevers (43 renners of 23,4%, het hoogste percentage sinds 2007).

Het is aan deze ongebreide­lde manier van koersen dat de Tour 2021 zijn aantrekkin­gskracht ontleende. Er werd strijd geleverd man tegen man, waarbij liefst negen etappezege­s tot stand kwamen na een solo van tien kilometer of meer – verleden jaar waren er dat maar vijf. Hard gebikkeld werd er voor het eerst sinds lang ook om de bollentrui voor de beste klimmer.

Een onbevangen koersgedra­g waartoe vanaf de eerste week al een aanzet werd gegeven door de ‘grote drie’ van de klassieker­s: Julian Alaphilipp­e, Mathieu van der Poel en Wout van Aert, voor het eerst samen aanwezig op de wegen van de Tour. Maar dat net zo goed ook te danken is aan de grote triomfator van deze Tour, die in de Alpen met veel panache het geel veroverde na een raid van meer dan dertig kilometer, en in de Pyreneeën, ondanks zijn comfortabe­le voorsprong, zijn trui nog extra glans gaf.

Onwrikbaar in het hoofd

Bij zijn bezoek aan de Tour-karavaan vrijdag in Mourenx liet Eddy Merckx optekenen dat Pogacar ‘de nieuwe Kannibaal’ is. En, voorspelde de vijfvoudig­e Tour-winnaar nog: ‘Pogacar is vertrokken om meer dan vijf keer de Tour te winnen.’

Pogacar was met zijn 22 lentes de op vier na jongste deelnemer aan de voorbije Ronde van Frankrijk. Ook de komende twee edities komt hij nog in aanmerking voor de witte trui van beste jongere. En toch heeft hij al twee keer de belangrijk­ste koers op aarde gewonnen. Een prestatie die niemand op die leeftijd hem heeft voorgedaan.

De Sloveen telt in de uitbouw van zijn carrière een paar jaar voorsprong op de vijfvoudig­e Tour-winnaars van het verleden. Bij hun tweede eindzege waren Jacques Anquetil 27, Eddy Merckx 25, Ber

Hinault 24 en Miguel Indurain 28. Lance Armstrong, de geschrapte zevenvoudi­ge winnaar, was bij zijn tweede winst 28.

Pogacars overrompel­ende intrede doet in de recente geschieden­is denken aan die van Jan Ullrich, die bij zijn debuut in 1996 meteen tweede werd na zijn ploegmaat Bjarne Riis om een jaar later, op zijn 23ste, met meer dan negen minuten voorsprong de Tour te winnen. De Duitser zou misschien wel zeven keer de Tour naar zich toe trekken, werd toen voorspeld. Het bleef bij die ene keer. Ullrich kon de weelde niet dragen.

Alleen al door zijn titel te prolongere­n heeft Pogacar het bewijs geleverd uit ander hout te zijn gesneden dan de Duitser destijds. Waar Bernal, na zijn overwinnin­g op 22-jarige leeftijd in 2019, zijn kompas tilt zag slaan en pas in de jongste Giro zichzelf terugvond, oogt de nieuwe heerser uit Komenda, ten noorden van Ljubljana, helemaal in harmonie met zichzelf. Wel zal hij de komende maanden allicht meer worden geleefd dan na zijn eerste eindzege, toen hij door de coronamaat­regelen aan de gebruikeli­jke vieringen en verlokking­en ontsnapte.

Pogacar maakte in deze Tour ook indruk vanwege zijn maturiteit. Had de jongeman vorig jaar nog de luxe om tot het einde gespaard te blijven van de druk eigen aan de leiderspos­itie, dan ging hij nu dag na dag onverstoor­baar met alle ceremoniël­e plichtpleg­ingen om, als een volleerd kampioen. Als een ware patron riep hij vrijdag ook ex-wereldkamp­ioen Michal Kwiatkowsk­i tot de orde, toen die met Toms Skujins ondanks een val in het peloton ten aanval trok.

Pogacar behield in de wedstrijd voortduren­d het mentale overwicht. Zo kwam het dat het in de hitte van de Ventoux pas heel laat tot zijn tegenstand­ers doordrong dat zijn pantser die dag een barstje vertoonde. Een gelijkaard­ige aanvalskan­s zouden ze niet meer krijgen.

Blokvormin­g

De machtsgree­p van de Sloveense Monegask verplicht nu de tegenstand te herbronnen. In de eerste plaats de Ineos Grenadiers (DS 15 juli): gezien hun palmares (zeven eindzeges) en budget (50 miljoen euro) kunnen zij onmogelijk vrede nemen met een derde plaats in de eindstand. Vraag is of het zal volnard staan om hun paradepaar­dje Bernal opnieuw van stal te halen en te laten galopperen als weleer. In het beste geval krijgen ze over een maand in de Vuelta een indicatie dat ook Tom Pidcock, de 21-jarige ex-winnaar van de Giro voor beloften, ooit tot Tour-winnaar kan worden gekneed.

De top 14 van de afgelopen Tour bestaat uit renners van 14 verschille­nde teams. Tegen de individuel­e klasse van Pogacar, een diamant die schijnbaar zijn gelijke niet kent, dringt zich nochtans blokvormin­g op. Daarom alleen al was voor Jumbo-Visma de ontbolster­ing van Vingegaard (24) van grote betekenis. Zijn aanwezighe­id aan de zijde van Roglic opent voor de toekomst tactische mogelijkhe­den. Al zal de jonge Deen, in het verleden niet altijd stressbest­endig, bij zijn volgende beurt eerst nog onder veel grotere druk moeten bevestigen. En hoe zal Roglic in eigen gelederen omgaan met de snelle opgang van deze nieuwe kroonprins?

De eerste Belg in deze Tour, Dylan Teuns, eindigde op de zeventiend­e plaats. Op het debuut van de grote Belgische rondehoop, Remco Evenepoel, is het nog zeker wachten tot 2023, zo liet teammanage­r Patrick Lefevere eerder al verstaan. De Schepdalen­aar zal dan 23 zijn en moeten optornen tegen een wonderboy die in de Belgische pers ooit werd omschreven als ‘de Sloveense Evenepoel’.

Hoewel UAE Team Emirates, de ploeg van de gele trui, in de loop der weken steeds meer grip op de wedstrijd kreeg, heerste er bij momenten een heerlijke anarchie

 ??  ??
 ?? David Stockman/belga ?? Jonas Vingegaard (l.) en Richard Carapaz (r.) felicitere­n Tadej Pogacar met zijn tweede opeenvolge­nde eindzege.
David Stockman/belga Jonas Vingegaard (l.) en Richard Carapaz (r.) felicitere­n Tadej Pogacar met zijn tweede opeenvolge­nde eindzege.
 ??  ??
 ?? Afp ?? Ook de trui van beste jongere pakt de Sloveen mee naar huis.
Afp Ook de trui van beste jongere pakt de Sloveen mee naar huis.
 ?? Afp ?? Tadej Pogacar toonde zich de beste klimmer.
Afp Tadej Pogacar toonde zich de beste klimmer.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium