De Standaard

‘Het idee van geld op mijn spaarreken­ing kan ik niet goed verdragen’

-

‘Als acteur stel je je enorm kwetsbaar op, ook al vermom je je als personage. Maar al voor je een podium opklimt, ben je kwetsbaar. Al die castings en audities: dat is telkens gewoon duim omhoog of naar beneden. Ik heb moeten leren om dat niet persoonlij­k te nemen. Als je daar gevoelig voor bent, is acteren best een pittige job. Het maalt door je hoofd: ben ik goed genoeg? Ik heb lang moeite gehad om naar mijn eigen acteerpres­taties te kijken. Dan dacht ik: hoe zie ik er in godsnaam uit? Jonge meisjes moeten dat proces nu doormaken op sociale media. Dat lijkt me heel moeilijk. Het is iets wat we onszelf moeten leren: ik ben goed genoeg. Want hoe kun je geboren worden en niet goed genoeg zijn? Baby’s stellen zich die vraag niet. Ik herinner mezelf er heel geregeld aan dat ik goed genoeg ben en daar niets voor hoef te doen.’ ‘Ik ben geen spaarder. Ik kan het idee van geld op mijn spaarreken­ing zelfs niet goed verdragen. Ik denk altijd: wat gaan we er eens mee doen? Dan trakteer ik mezelf, mijn gezin, of mijn ouders. Ik heb misschien 3.000 euro staan, niet meer. Als ik vroeger geld nodig had, zocht ik een baantje. Ik heb veel in cafés en dancings gewerkt. Zelfs in tijden dat ik geen geld had, gaf ik het nog uit, zodat ik op het einde van de maand soms helemaal blut was en zelfs geen brood meer kon kopen. Dan spaarde ik leeggoed om toch aan wat geld te komen, of ik ging naar mijn ouders om wat eten te sprokkelen. Ik heb intussen wel wat verdiend, maar dat investeer ik ergens in. Het op mijn spaarboekj­e laten staan brengt me geen rust, integendee­l. Dat is zinloos en saai.’ ‘Een van de mooie dingen aan ouder en wijzer worden is dat je jezelf de vrijheid geeft om niet langer te investeren in mensen die je leeghalen. Dat je gewoon zegt: dit is mijn leven en dat zijn mijn grenzen. Dus er zijn steeds minder mensen die het slechtste in me naar boven halen. Wie het beste in me naar boven haalt, zijn de mensen in mijn dichte kring. Ik ben intussen twaalf jaar samen met mijn man Alain. We zijn heel anders, maar complement­air. Er is iets heel warms en veiligs dat ons bindt. Hij brengt me rust en dat is goed. We zien er heel bewust op toe dat de leuke eigenschap­pen en momenten veel aandacht krijgen. Daar hecht ik steeds meer belang aan.’

 ??  ??

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium