De Standaard

Stem verloren in het Forum REPORTAGE

Aarschot heeft deze zomer een overdekt forum waar je zowel proclamati­es als concerten kunt organisere­n. Wij zagen er Ozark Henry zijn stem verliezen voor een medelevend publiek: ‘Ook dat is live!’

- ©

Veel steden en gemeenten zullen het Aarschot benijden dit jaar: een ‘openlucht theaterten­t’ waar je tot 3.500 mensen veilig kunt laten samenkomen. Cristal Open Air was een idee van Ives Mergaerts van het bedrijf Kick, dat sinds jaar en dag instrument­en en versterker­s levert aan festivals en concertorg­anisatoren. Het is dus opgetrokke­n met concerten in gedachten, en het programma tot september is druk en divers, van Kapitein Winokio tot Discobar Galaxy, van Flip Kowlier tot een try-out van Clouseau. Maar ook de proclamati­es van lokale scholen vonden hier plaats, en voetbalfan­s konden er het EK volgen op grote schermen.

De tent is dus eigenlijk een overdekte ontmoeting­splaats: droog als het regent, uitstekend geventilee­rd door de vier meter hoge zijkanten. En perfect bereikbaar, want op de parkeerpla­ats van het station, dat net buiten de stadskern ligt. Binnen hangen er luchters; een rij boompjes en struiken van het parkeerter­rein lijken doelbewust geïnstalle­erd, als plantenbak­ken op maat van de hoge tent. Met gras begroeide terrassen aan de rechterkan­t dempen het geluid van de treinen.

Tweede prik

Jammer dat er niet meer publiek was opgekomen. Maar het was de eerste zwoele avond na weken grijs: tuinen en terrassen leken misschien een aantrekkel­ijker optie dan toch wel ‘binnen’ zitten. En na een jaar thuis zitten, is er misschien ook meer behoefte aan fuifmuziek dan aan het eerder ingetogen repertoire van Tout Va Bien en

Ozark Henry. Ingetogen of niet, de kelners – bestellen en betalen kon via een app aan de tafeltjes die tussen elke vier stoelen waren opgesteld – stonden zich niet te vervelen.

Piet Goddaer, in een soort chique kamerjas en met het haar in een staartje, had óók zin in het weekend, zoals hij het podium op beende. Zijn stem is dieper dan vroeger, dachten we in opener ‘Coming down fast’. Aan het geluid lag het niet; JanWouter Van Gestel, alias Tout Va Bien, had afgesloten met een onstuimige versie van Brels ‘Ne me quitte pas’. Die klonk loepzuiver. En Goddaer nam al snel zijn toevlucht tot parlando of gefluister­de regels.

‘Ik schaam me dood. Je moet het toch kunnen, zo lang niet mogen zingen en dan niet kunnen als het mag’

Piet Goddaer

‘Ik doe mijn best om te zingen’, bekende hij vijf minuten later. Dat hadden we ondertusse­n al door. ‘Ik heb gisteren mijn tweede prik gekregen. (applaus) Gisteren was ik goed, maar ik heb de indruk dat ik nu mijn stem aan het verliezen ben.’ Een snelle check langs de beginregel­s van ‘Word up’, ‘At sea’ en ‘La donna è mobile’, steeds sneller afgebroken, leerde hem dat weinig songs op de setlist die avond haalbaar waren. Het werd allemaal gebracht met Goddaers bekende droge zelfrelati­vering: ‘Als Tom Waits me nu hoorde, hij zou jaloers zijn.’

Het daaropvolg­ende halfuur probeerde hij het publiek mee te laten zingen op ‘Heroes’ van David Bowie en ‘The end’ van The Doors, voor hij na drie kwartier de handdoek in de ring moest gooien. ‘Ik schaam me dood. Je moet het toch kunnen, zo lang niet mogen zingen en dan niet kunnen als het mag. Zijn jullie enorm teleurgest­eld?’ En toen het publiek ‘nee!’ riep, grinnikend: ‘Jullie hadden er dus niet veel van verwacht.’

Het medeleven en begrip bleken inderdaad groter dan de teleurstel­ling. Waar we in tijden van overdaad over zouden zeuren, werd opeens een herinnerin­g aan spontaner tijden. ‘Dat maakt optredens zo spannend’, zegt Jordy Vermeire, ‘er kan van al

les gebeuren, het kan ook misgaan. Dat is nu eenmaal live.’ ‘En Ozark Henry heeft echt wel alles geprobeerd om er toch iets van te maken’, vindt zijn vriend Jonas Hendricx, ‘tien op tien voor effort.’

Een jong stel dat zijn naam niet geeft, is vol medeleven: ‘Ocharme die mens, die was zo gegeneerd. Terwijl de avond voor ons niet verpest is. We gaan hier nog iets drinken, de babysit is toch tot middernach­t geboekt.’

Zaterdag bleek niemand zijn geld te hebben teruggevra­agd, maar wie een ticket had, werd ondertusse­n per mail verwittigd: Ozark Henry komt, waarschijn­lijk begin augustus, terug en ze krijgen een nieuw ticket voor dat concert. En hoe goed dat ongetwijfe­ld ook wordt, dit is de avond die de aanwezigen zich zullen herinneren.

 ??  ?? Goddaers droge humor was er wel nog: ‘Als Tom Waits me nu hoorde, hij zou jaloers zijn.’
Goddaers droge humor was er wel nog: ‘Als Tom Waits me nu hoorde, hij zou jaloers zijn.’

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium