De Standaard

‘Ik zou altijd, als ik de keuze heb wie ziek moet worden, voor mezelf kiezen’

-

‘Ik geef graag iets aan anderen, dus ook cadeautjes. Het maakt me gelukkiger wanneer ik iets moois vind voor iemand die ik graag zie dan wanneer ik iets vind voor mezelf. Ik vind het belangrijk om je liefde voor je dierbaren te tonen. Dat kan je natuurlijk op allerlei manieren doen, maar een onverwacht­e attentie, die liefst ook een symbolisch­e betekenis heeft, vind ik mooi. Iets dat laat zien dat je nadacht over de betekenis, waarvoor je je in een persoon verplaatst. Voor mezelf koop ik veel minder. Ik heb het gevoel dat ik moet sparen, door mijn onzekere situatie. Maar het geeft me ook minder voldoening. Ik moet wel leren om iets te ontvangen. Wat ontzettend veel kan betekenen voor mij, is wanneer iemand zelf iets gemaakt heeft of iets persoonlij­ks schrijft voor mij, omdat dat betekent dat hij of zij aan me heeft gedacht. Dat heeft een veel grotere waarde dan het spreekwoor­delijke dure haastcadea­u.’ ‘Tot zover mijn herinnerin­gen reiken, zijn wij in de vakanties altijd op reis gegaan naar de Alpen in Zwitserlan­d en Oostenrijk. Omdat de liften gigantisch duur waren, stapten wij meestal naar een hut hoog in de bergen. Geweldig: in die bergen maakten wij extra tijd voor elkaar, en ontdekten we samen de natuur en de wereld.

De bergen waren en zijn nog steeds onze happy place. Je gaat terug naar de basis, het is het dichtste dat je bij de wildernis kunt komen. We picknickte­n onderweg, vanuit de rugzak. Ik ben heel dankbaar om die herinnerin­gen. Ze vervagen wat met de jaren, maar wekken nog steeds hetzelfde warme, krachtige gevoel op. Als ik morgen zou sterven, dan zal ik dankbaar zijn voor de mooie, verbonden momenten met mijn dierbaren.’ ‘Ik ben erg bang om mijn dierbaren te verliezen. De gedachte dat een van hen zou sterven of iets ergs zou overkomen, daar kan ik helemaal niet mee omgaan. Iedereen moet zijn weg gaan, ik weet het, maar zij zijn mijn veilige haven, mijn rots in de branding. De gedachte dat zij lijden en afzien, is het ergste wat ik me kan indenken. Ik weet niet wat er na dit leven is. Iets, hoop ik, want de gedachte dat het hier en nu stopt, lijkt me wat eng en kort door de bocht. Maar ik zou altijd, als ik de keuze heb wie ziek moet worden, voor mezelf kiezen, om hen te behoeden van de pijn. Al besef ik dat toekijken ook heel pijnlijk kan zijn.’

 ??  ??

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium