Hel­mut Lot­ti zingt Sha­ron den Adel

(Within Tempta­ti­on)

Gazet van Antwerpen Kempen - - VOORZIJDE PAGINA - BART STEENHAUT

“Ik heb écht een gat in de lucht ge­spron­gen toen ze me vroe­gen.

Ik ben een paar jaar weg­ge­weest. Dit is de bes­te ma­nier om weer aan te kno­pen bij een breed pu­bliek én me te­ge­lij­ker­tijd ook te ver­nieu­wen.”

HEL­MUT LOT­TI

De ver­wach­tin­gen zijn hoog­ge­span­nen, na het suc­ces van de vo­ri­ge drie edi­ties: maan­dag start het vier­de sei­zoen van Lief­de voor Mu­ziek.

De bij­be­ho­ren­de cd werd bij­na de best ver­koch­te plaat van 2017 – al­leen Ed Shee­r­an deed be­ter – en ook dit jaar lij­ken de ster­ren goed te staan. We brach­ten Hel­mut Lot­ti (48) sa­men met Within Tempta­ti­on-zan­ge­res Sha­ron den Adel (43), in­ter­na­ti­o­naal de twee meest suc­ces­vol­le ar­ties­ten van het nieu­we sei­zoen. “Wij hoef­den geen rol­le­tje te spe­len.”

De ver­za­me­ling stem­men die pre­sent ge­ven in Span­je heb­ben op het eer­ste ge­zicht wei­nig ge­meen met el­kaar, en dat is met­een de sterk­te van het pro­gram­ma. Vo­rig sei­zoen stem­den we­ke­lijks 900.000 kij­kers af op Lief­de voor Mu­ziek. Ge­zien het deelnemersveld – naast Lot­ti en Den Adel zijn ook K’s Choi­ce, Jasper Ste­ver­lin­ck, Sil­vy De Bie, Niels De­stads­ba­der en Co­co Jr. van de par­tij – zal het dit jaar vast niet min­der zijn. Bo­ven­dien brengt het pro­gram­ma waar­in ie­der­een el­kaars num­mers co­vert elk jaar meer hits voort.

Toch heeft Sha­ron den Adel naar ei­gen zeg­gen lang ge­aar­zeld. “Nor­maal doe ik nooit mee aan dit soort din­gen, om­dat ik heel dicht bij me­zelf wil blij­ven”, legt ze uit wan­neer we ons te­rug­trek­ken in een kan­toor van de com­mer­ci­ë­le om­roep. “Vaak ver­dwijnt de ma­gie als je je­zelf op een an­de­re ma­nier neer­zet dan de men­sen ge­wend zijn. Maar in dit for­mat kon ik mijn iden­ti­teit be­hou­den. En eer­lijk is eer­lijk: de ma­kers heb­ben me pas over de streep ge­trok­ken toen ik zag dat Jasper Ste­ver­lin­ck en K’s Choi­ce ook van de par­tij wa­ren. Arid volg ik al van het pril­le be­gin. Ik was al­tijd al fan van Jasper z’n stem. ’t Is net een en­gel die zingt. En K’s Choi­ce maakt mu­ziek die me ráákt.”

“Voor de rest wist ik niet wie mee­deed. Hel­mut ken­de ik niet zo heel goed. Ik denk dat we, ze­ker qua ima­go, mis­schien wel het verst uit el­kaar lig­gen. Een num­mer van hem bren­gen was bij­ge­volg de groot­ste uit­da­ging, maar uit­ein­de­lijk is het toch ge­lukt. Het hielp dat er veel me­lan­cho­lie in zijn mu­ziek zit. Dat maak­te het ge­mak­ke­lij­ker dan bij­voor­beeld de lied­jes van Co­co Jr, die door­gaans veel luch­ti­ger en vro­lij­ker aan­doen. Ik wil­de songs vin­den en daar dan de rau­we kant en de me­lan­cho­lie in bloot leg­gen. Dat was bij Co­co net iets lan­ger zoe­ken.”

Hel­mut Lot­ti, keu­rig in het pak van­daag, was naar ei­gen zeg­gen van meet af aan en­thou­si­ast. “Ik heb écht een gat in de lucht ge­spron­gen toen ze me vroe­gen. Ik ben een paar jaar weg­ge­weest, en dit is de bes­te ma­nier om weer aan te kno­pen bij een breed pu­bliek én me te­ge­lij­ker­tijd ook te ver­nieu­wen. Er be­staat in­tus­sen een he­le ge­ne­ra­tie die geen flauw idee heeft wie ik ben. Die mo­gen het nu goed vin­den of niet, maar ze kun­nen me ten­min­ste le­ren ken­nen. En op een eer­lij­ke ma­nier.” Within Tempta­ti­on is we­reld­wijd een suc­ces­vol­le band. Ook hier: jul­lie heb­ben liefst vier keer op het hoofd­po­di­um van Rock Werch­ter ge­staan. Toch gok ik dat het me­ren­deel van de Lief­de voor Mu­ziek-kij­kers nau­we­lijks weet wie je bent. Sha­ron: Oh, maar dat denk ik ook.

Hel­mut: Ik had nog nooit van je ge­hoord, moet ik be­ken­nen.

Sha­ron: Schan­da­lig! (lacht)

Hel­mut: Toen ik je naam zag, ben ik gaan goog­e­len en heb ik wat film­pjes op YouTu­be op­ge­zocht. Zo heb ik je ont­dekt.

Uit de eer­ste af­le­ve­ring kon ik af­lei­den dat de groot­ste hob­by van Hel­mut Lot­ti zin­gen is. Je zet te pas en te on­pas je keel open.

Hel­mut: Zin­gen en fiet­sen. Maar ik had mijn fiets niet bij…

Sha­ron: …en dat von­den we best jam­mer,

af en toe. (lacht) Hel­mut: Was het écht zo erg?

Sha­ron: Je was ge­woon veel vroe­ger wak­ker dan de rest, en we za­ten in een heel ge­ho­rig huis. Dus ie­der­een kon je héél goed ho­ren. Zelfs als er een paar ver­die­pin­gen tus­sen za­ten. (Hel­mut houdt ge­ge­neerd de hand voor zijn mond, red.) Maar we vin­den je zo’n schat, Hel­mut. Je bent een ech­te lie­verd.

Hel­mut: Ik ging al­tijd als een van de laat­sten sla­pen, want na zo’n hec­ti­sche op­na­me­dag kan ik on­mo­ge­lijk met­een naar bed. Dan zijn er een paar gin-to­nics no­dig om de span­ning en de adre­na­li­ne weg te ne­men. Ik had me voor­ge­no­men om goed voor me­zelf te zor­gen, maar daar is niet veel van in huis ge­ko­men. Vaak had­den we op­na­mes tot één uur ’s nachts. Dan nog een half uur naar huis rij­den en nog wat na­pra­ten… Voor je ’t weet is het na drie­ën. En om acht uur was ik al­weer klaar­wak­ker, want thuis sta ik al­tijd vroeg op om te gaan lo­pen.

Sha­ron: Als het de dag is dat je zelf de cen­tra­le gast bent, mag je niet we­ten wat de an­de­ren gaan doen. Dus on­danks het feit dat je die week voort­du­rend sa­men op­trekt, heb je on­der­ling ook nog ge­hei­men voor el­kaar. Een heel schi­zo­fre­ne si­tu­a­tie. De Mol meets

The Voi­ce, zo­iets.

Luis­te­ren jul­lie sinds­dien naar el­kaars pla­ten?

Hel­mut: (te­gen Sha­ron) Zeg maar ge­woon

nee.

Sha­ron: Nee. Je kan je ei­gen mu­zi­ka­le smaak niet ver­an­de­ren. Door het pro­gram-

ma ben ik wel veel meer lief­de en waar­de­ring gaan krij­gen voor an­de­re soor­ten mu­ziek, maar ik ga er niet be­wust naar op zoek. Als ik daar­en­te­gen via de ra­dio iets van de an­de­ren voor­bij hoor ko­men, spits ik wél spon­taan de oren.

Hel­mut: Ik ben er noch­tans van over­tuigd dat het per­fect mo­ge­lijk is om een vol­le­di­ge plaat van mij naar een Within Tempta­ti­on­con­text te ver­ta­len, en om­ge­keerd. Om­dat de me­lo­die­ën heel ge­lijk­lo­pend zijn. Re­de­lijk sim­pel en ly­risch. Jul­lie mu­ziek is op zich niet écht al­ter­na­tief, hé? Het ge­luid wél, na­tuur­lijk. Da’s een enor­me ‘wall of sound’. Heel hard. En heel veel. Bij mij is ’t ook veel, maar op een an­de­re ma­nier. Ik werk met een sym­fo­nisch or­kest, en dat is ei­gen­lijk al die ja­ren mijn truc ge­weest: Hel­mut Lot­ti gaat iets doen en ’t is spe­ci­aal, want hij haalt er een groot or­kest bij. Dat had ik nu niet. Ik kon al­leen op mijn stem te­rug­val­len. Dus ben ik af en toe een beet­je op­ge­scho­ven rich­ting Elvis, of an­de­re din­gen waar ik mij com­for­ta­bel bij voel.

Sha­ron: Mag ik je even on­der­bre­ken? Ik vond de din­gen die je níét op de El­vis­ma­nier hebt ge­daan rond­uit mind­blo­wing.

Dat Elvis-tim­bre is heel gaaf, na­tuur­lijk. Maar je kan zo­veel meer dan dat.

Sha­ron, ook jij treedt uit de com­fort­zo­ne van Within Tempta­ti­on: vol­gen­de week ver­schijnt je eer­ste so­lo­plaat.

Sha­ron: Die be­hoef­te was er al lan­ger. Within Tem­pa­ti­on is al­tijd: op de bar­ri­ca­des! Pro­test! Eu­fo­rie! Big! Hea­vy! Maar een paar jaar ge­le­den voel­de ik me kwets­baar en klein. Daar­door ging ik ook an­de­re mu­ziek schrij­ven, die niet bij de groep pas­te. En om die een plek te ge­ven, heb ik daar nu een ei­gen plaat van ge­maakt, zon­der die ge­luids­muur die door­gaans rond mijn stem zit. ’t Is een heel an­der fa­cet van mijn per­soon­lijk­heid, en ik denk dat best wel wat fans van het eer­ste uur ge­shoc­keerd zul­len zijn. Het ima­go van Within Tempta­ti­on is zo uit­ge­spro­ken dat ik dat la­bel nog maar heel moei­lijk van mijn voor­hoofd af kan krij­gen. Men­sen wil­len me al­leen maar rock of me­tal zien bren­gen. Lief­de voor Mu­ziek geeft me de kans om me­zelf op­nieuw te de­fi­ni­ë­ren.

Hel­mut: Wat mij be­treft maakt je dat al­leen maar in­te­res­san­ter. Je moet al­tijd je hart vol­gen, zo­lang je daar com­mer­ci­eel maar geen te ho­ge ver­wach­tin­gen bij hebt.

…sprak de er­va­rings­des­kun­di­ge.

Hel­mut: In­der­daad. Maar ik ben wél blij dat ik die an­de­re pla­ten ge­maakt heb. Ook al heb­ben ze nau­we­lijks ver­kocht.

Sha­ron: Ik had ge­woon geen keu­ze, want emo­ti­o­neel was ik niet in staat om voor de band te schrij­ven. Je moet voe­len wat je brengt. En als dat niet lukt, kan je al­leen maar pro­be­ren om iets heel an­ders te ma­ken. En daar kwa­men tot mijn ver­ras­sing num­mers uit die te mooi wa­ren om in de kast te la­ten lig­gen. Als de plaat flopt – wat ik niet hoop, ui­ter­aard – zijn die lied­jes ten­min­ste uit mijn sys­teem. En ho­pe­lijk slaag ik er door het pro­gram­ma toch in om de nieuws­gie­rig­heid van de kij­kers te prik­ke­len.

Hel­mut: Mijn nieu­we plaat volgt pas in het na­jaar. Het suc­ces dat ik vroe­ger ge­had heb komt nooit meer te­rug. Dat kán ook niet. Ik zal al blij zijn als ik op een kwart uit­kom. En het zou ook wel leuk zijn om een wat jon­ger pu­bliek te be­rei­ken. Ook daar­om viel Lief­de

voor Mu­ziek als een ca­deau uit de lucht. Bo­ven­dien: het is een in­te­ger pro­gram­ma, waar je niet ge­dwon­gen wordt om een rol­le­tje te spe­len. Ik kon ge­woon me­zelf zijn. Er stond al­leen een ca­me­ra op. Vo­rig jaar haal­de Lief­de voor Mu­ziek een markt­aan­deel van 35%. Waar­om is elk te­le­vi­sie­pro­gram­ma op een­der wel­ke zen­der er dan als de dood voor om mu­ziek uit te zen­den? Bij De Ze­ven­de Dag en Van Gils & Gas­ten krijg je als ar­tiest krap an­der­hal­ve mi­nuut.

Hel­mut: Dát is de vraag der vra­gen, na­tuur­lijk. Ik snap het zelf ook niet. Mijn lang­ste num­mer in dit sei­zoen zit ver bo­ven de vijf mi­nu­ten. Da’s bij an­de­re tv-pro­gram­ma’s on­denk­baar.

Sha­ron: In an­de­re pro­gram­ma’s krijg je nooit de kans om het ver­haal ach­ter je lied­je toe te lich­ten. Ter­wijl men­sen dat vaak in­te­res­san­ter vin­den, om­dat ze dan een bin­ding krij­gen – een emo­tie, ook – die hen in staat stelt de in­houd van de song be­ter te be­grij­pen.

Hel­mut: Al­leen: dat vin­den al die com­mer­ci­ë­le bo­bo’s van de te­le­vi­sie na­tuur­lijk ar­ty

far­ty dips­hit.

Jeroen Swin­nen – the lea­der of the band, zeg maar – zei me on­langs: “Voor ar­ties­ten is

Lief­de voor Mu­ziek een speel­tuin. Op een ei­gen cd ver­wacht de pla­ten­fir­ma min­stens een paar hits. In een te­le­vi­sie­pro­gram­ma is die druk er niet en zijn mu­zi­kan­ten veel meer op hun ge­mak, waar­door ze au­to­ma­tisch be­ter pres­te­ren. Met als re­sul­taat dat Lief­de voor

Mu­ziek in­tus­sen een ech­te hit­ma­chi­ne ge­wor­den is.” Snijdt zijn re­de­ne­ring hout?

Sha­ron: ‘t Zou kun­nen. Dat het te­le­vi­sie is, helpt na­tuur­lijk ook. Ie­der­een praat er­over. Bij het ont­bijt, op het werk… Als ie­der­een weet dat het ge­beurt, wordt het van­zelf ge­mak­ke­lij­ker. En het klopt dat er ook nu veel hits in zit­ten. Neem het num­mer dat Sil­vy van Co­co Jr. heeft ge­co­verd: daar moet ze écht iets mee gaan doen.

Hel­mut: Toen ik Syl­vie hoor­de zin­gen, dacht ik: dit wordt de Isa­bel­le A van dit sei­zoen.

Laat­ste vraag: wat ver­wach­ten jul­lie zelf van het pro­gram­ma? In elk van de vo­ri­ge drie sei­zoe­nen wer­den car­ri­è­res ge­her­lan­ceerd. Was dat een over­we­ging die mee­speel­de?

Sha­ron: Nee. Want Within Tempta­ti­on komt pas aan het eind van het jaar weer sa­men, en dan is wel­licht ie­der­een al ver­ge­ten dat ik aan dit pro­gram­ma heb mee­ge­daan. Maar het kan nooit kwaad om een beet­je in de pu­bli­ci­teit te blij­ven. Het was in de eer­ste plaats een ge­wel­di­ge er­va­ring, met heel leu­ke men­sen. Dat neemt nie­mand me nog af. Ik vond – écht waar – ie­der­een op zijn ma­nier ont­zet­tend ver­ras­send. Dus wat er straks over ge­schre­ven wordt, in­te­res­seert me ei­gen­lijk niet. Als men­sen door Lief­de

voor Mu­ziek weer we­ten wie ik ben, is dat ge­woon een po­si­tief ne­ven­ef­fect.

Hel­mut: Ik weet niet wat ik mag ver­wach­ten. Maar ik weet wél dat ik al­le num­mers ge­ko­zen heb in func­tie van mijn emo­tie: hoe kan ik dit voor me­zelf zo mooi mo­ge­lijk ma­ken, zo­dat ik het op een plaat van me­zelf zou kun­nen zet­ten? En dat is me goed ge­lukt. Dat was veel be­lang­rij­ker dan de vraag of mijn ver­sies kans zou­den ma­ken op de ra­dio. Ik hoop al­leen dat de kij­kers het even leuk zul­len vin­den als wij.

“Het ima­go van Within Tempta­ti­on is zo uit­ge­spro­ken dat ik dat la­bel nog maar heel moei­lijk van mijn voor­hoofd af kan krij­gen. ‘Lief­de voor Mu­ziek’ geeft me de kans om me­zelf op­nieuw te de­fi­ni­ë­ren.” SHA­RON DEN ADEL

FO­TO'S VTM, DIRK VERTOMMEN

Sha­ron den Adel, Sa­rah Bet­tens, Hel­mut Lot­ti, Niels De­stads­ba­der, Gert Bet­tens, Jasper Ste­ver­lin­ck, Co­co Jr. en Sil­vy De Bie. “Ik vond – écht waar – ie­der­een op zijn ma­nier ont­zet­tend ver­ras­send”, al­dus Sha­ron den Adel.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.