Vic De Wach­ter en Gilda De Bal

Kunst in oor­logs­tij­den

Gazet van Antwerpen Kempen - - DOEN! -

Gilda: Schrij­vers heb­ben mis­schien net de be­hoef­te om iets na te la­ten.

Vic: En het le­ven gaat ook ge­woon voort tij­dens de oor­log. Het land is wel­is­waar over­rom­peld ge­weest en be­zet door ‘den Duits’, maar er moest ook ge­leefd wor­den. Kunst laat soms toe om te ont­snap­pen aan de re­a­li­teit. Toen er tij­dens de Twee­de We­reld­oor­log in En­ge­land bom­men vie­len, von­den er bals plaats en werd er ge­woon ver­der ge­feest. De mens pro­beert te over­le­ven, op wel­ke ma­nier dan ook.

‘‘De Eer­ste We­reld­oor­log is van een an­der ka­li­ber dan de Twee­de. Men­sen wa­ren ka­non­nen­vlees. De gru­wel grenst aan waan­zin.’’ ‘‘Als ik zwart-wit­fo­to’s van vrou­wen en kin­de­ren op de vlucht zie, lij­ken dat beel­den uit een ver ver­le­den, ter­wijl het nu weer aan de or­de is.’’

Heb­ben jul­lie eni­ge voe­ling met de Eer­ste We­reld­oor­log?

Gilda: Wij zijn al­le­bei lang na de oor­log ge­bo­ren. On­ze groot­ou­ders heb­ben wel­is­waar twee oor­lo­gen mee­ge­maakt, maar de Groote Oor­log ligt hoe dan ook ver van mij. Ik heb me wel in die oor­log ver­diept. Als ik zwart-wit­fo­to’s van vrou­wen en kin­de­ren op de vlucht zie, lij­ken dat beel­den uit een ver ver­le­den, ter­wijl het nu weer aan de or­de is. In Mexi­co en Sy­rië is vluch­ten da­ge­lijk­se kost.

Vic: Over de Eer­ste We­reld­oor­log doen er in de fa­mi­lie bij­na geen ver­ha­len de ron­de, over de Twee­de We­reld­oor­log nog wel. Zelfs on­ze groot­ou­ders wa­ren in 14-18 kin­de­ren. Ze wa­ren te jong om de oor­log be­wust be­leefd te heb­ben. Toch merk je na

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.