“Ik werk, maar leef op de grens van de ar­moe­de”

ABVV houdt ac­tie om mi­ni­mum­loon op te trek­ken

Gazet van Antwerpen Kempen - - POLITIEK - SA­CHA VAN WIE­LE

De so­ci­a­lis­ti­sche vak­bond ABVV start van­daag in Ant­wer­pen met een ac­tie om het mi­ni­mum­loon op te trek­ken naar 14 eu­ro per uur. Wil­ly Wan­te (58) zal daar ook zijn. “Met mijn 10 eu­ro per uur leef ik op de ar­moe­de­grens”, zegt Wan­te.

Mo­men­teel ligt het mi­ni­mum­loon in Bel­gië op 9,65 eu­ro per uur of 1.590 eu­ro per maand bru­to. Vol­gens de vak­bond ABVV is dat geen waar­dig in­ko­men.

“Voor ons is dit rond­uit on­aan­vaard­baar, voor­al als men kijkt naar de schan­da­lig ho­ge win­sten die door on­der­ne­min­gen wor­den ge­boekt”, zegt Bru­no Ver­lae­ckt, voor­zit­ter ABVV re­gio Ant­wer­pen. “Over een pe­ri­o­de van veer­tig jaar ging het aan­deel van het bru­to bin­nen­lands pro­duct dat naar de lo­nen gaat er met maar liefst 6% op ach­ter­uit. Ter­wijl over am­per de helft van die tijd de di­vi­den­den van aan­deel­hou­ders ver­dub­bel­den om op een slor­di­ge 30% uit te ko­men. On­ze op­los­sing is het mi­ni­mum­loon op­trek­ken naar 14 eu­ro per uur. Dat is niet al­leen ge­recht­vaar­digd, het is ook re­de­lijk en re­a­lis­tisch. In de Ver­e­nig­de Sta­ten toon­de de ‘fight for fifteen’-be­we­ging al dui­de­lijk aan dat zo’n maat­re­gel wel de­ge­lijk haal­baar is en ge­dra­gen kan wor­den. Oor­spron­ke­lijk be­gon het pro­test en de eis van 15 eu­ro mi­ni­mum­loon bij de werk­ne­mers van McDo­nald's, om zich ra­zend­snel uit te brei­den tot de he­le fast­fooden an­de­re pre­cai­re sec­to­ren.”

On­be­taal­baar

Wil­ly Wan­te werkt al veer­tig jaar bij het Maat­werk­be­drijf, de voor­ma­lig be­schut­te en sociale werk­plaat­sen. Hij ver­snijdt plas­tic rol­len van 50 à 60 ki­lo naar zak­ken die over ma­chi­nes wor­den ge­trok­ken om ze te be­scher­men te­gen re­gen of stof. Zijn werk­week is 38 uur en hij ver­dient 10 eu­ro per uur.

“Ik heb col­le­ga’s die er ook al lang wer­ken, die zelfs nog min­der ver­die­nen”, zegt Wan­te. “Een vol­waar­dig le­ven kan je met zo’n in­ko­men niet uit­bou­wen. Ik huur een stu­dio om­dat een ap­par­te­ment on­be­taal­baar is. De huur al­leen al hapt een der­de uit mijn in- ko­men. Gas en elek­tri­ci­teit zijn niet eens mee­ge­re­kend. Ik hou nauw­ge­zet een bud­get­boek­je bij waar­in ik mijn in­kom­sten en uit­ga­ven schrijf. Een au­to of brom­mer kan ik mij niet per­mit­te­ren. Ik heb voor­al schrik van zwa­re ge­zond­heids­pro­ble­men, want ik zou niet we­ten hoe ik dat moet be­ta­len. Ik leef mis­schien niet in ar­moe­de, maar wel op de grens van de ar­moe­de.”

“We­reld­vreem­de mi­nis­ters”

De toe­komst ziet er fi­nan­ci­eel ook niet goed uit voor de werk­ne­mer van Maat­werk. “Als ik een­maal op pen­si­oen ga, kom ik echt in de ar­moe­de te­recht”, zegt Wan­te. “Mijn pen­si­oen ligt la­ger dan mijn hui­di­ge in­ko­men. Ik kijk daar echt niet naar uit. Als ik mi­nis­ters hoor zeggen dat werk de bes­te ma­nier is om uit te ar­moe­de te ko­men, dan denk ik: ze we­ten echt niet waar­over ze spre­ken. Niet ie­der­een heeft het ge­luk om een goe­de job te vin­den.”

Het op­trek­ken van het mi­ni­mum­loon naar 14 eu­ro zou voor Wan­te een groot ver­schil uit­ma­ken. “Het zou niet al­leen een goe­de in­vloed heb­ben op on­der meer mijn pen­si­oen, ik zou mis­schien dan ook eens een ap­par­te­ment­je kun­nen hu­ren”, zegt Wan­te.

Wil­ly Wan­te. ‘‘Ik heb voor­al schrik voor zwa­re ge­zond­heids­pro­ble­men.’’

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.