Ze­ge num­mer 24 voor Ma­thieu van der Poel

Gazet van Antwerpen Kempen - - VELDRIJDEN - WIM VOS

En dat is tien. Na Ro­land Li­bo­ton in de ja­ren ‘80 dach­ten we niet dat het nog zou kun­nen. Maar za­ter­dag deed San­ne Cant (29) het hem na bij de vrou­wen. Tien ti­tels op rij. En als we Sven Nys moe­ten ge­lo­ven, kun­nen het er straks vijf­tien wor­den. “Ik zal later pas­sen be­sef­fen wat dit be­te­kent”, al­dus Cant zelf. Zul­len wij het haar nu al zeggen: dit is een his­to­ri­sche pres­ta­tie waar­over ze over vijf­tig jaar nog in­ter­views zal moe­ten ge­ven.

Er­win Ver­vec­ken doet nog mee. De 15-ja­ri­ge Wout van Aert is een mee­lo­per­tje bij de nieu­we­lin­gen. En de uit­slag van de vrou­wen moet je in een piep­klein hoek­je van de krant gaan zoe­ken. Zo lang is het ge­le­den dat San­ne Cant haar eer­ste Bel­gi­sche ti­tel bij de vrou­wen pak­te. Oost­mal­le, 2010. Zelfs de kli­maat­op­war­ming leek nog niet be­gon­nen: er lag sneeuw op het par­cours. En bij San­ne Cant zag je het pu­ber­vet nog op de wan­gen.

Ja, het wa­ren an­de­re tij­den, gaf ze za­ter­dag, tien jaar en tien ti­tels later, zelf toe. “We re­den on­ze wed­strijd nog vroeg op zon­dag­och­tend. Voor de be­lof­ten. En op tv kwam het al he­le­maal niet.”

De vrou­wen­cross als wed­strijd in de mar­ge. We zien het ook in de ver­slag­ge­ving van die da­gen. Joy­ce Van­der­be­ken wordt twee­de en laat na de wed­strijd bit­sig we­ten dat ze er niet mee ge­diend is dat Cant haar de ti­tel af­snoept. “Ik gun het haar he­le­maal niet.” Van­daag zou het min­stens een klein rel­le­tje waard zijn. In 2010 wordt het am­per op­ge­pikt. Wist Van­der­be­ken veel dat ze er be­ter maar aan kon wen­nen: na­dien heeft Cant de Bel­gi­sche trui geen dag meer moe­ten af­staan.

Niet één mis­stap­je

Er valt veel te zeggen over die Bel­gi­sche he­ge­mo­nie van Cant. Dat het nog een piep­klei­ne sport was toen San­ne Cant aan haar reeks be­gon? Dat klopt, ze­ker op Bel­gisch vlak. Dat ze in al die ja­ren nooit eni­ge ech­te con­cur­ren­tie heeft ge­had in Bel­gië? Klopt ook, maar heeft ze dat zelf niet af­ge­dwon­gen?

Maar zelfs dan blijft een vol de­cen­ni­um zon­der één klein mis­stap­je op een BK van een weer­ga­lo­ze per­fec­tie ge­tui­gen. Het mocht vrie­zen of stor­men, ze moch­ten over een snel bos­par­cours dan wel door die­pe mod­der­spo­ren ge­stuurd wor­den, Cant stond er ál­tijd.

Haar ze­ge za­ter­dag in Krui­be­ke il­lu­streert het eens te meer. Voor­af werd ge­op­perd dat nicht­je Loes Sels de­ze keer mis­schien wat weer­stand zou kun­nen bie­den. Maar één uit­schui­ver later mocht ze die il­lu­sie al in de eer­ste ron­de op­ber­gen.

“Als ik geen su­per­slech­te dag zou heb­ben, wist ik dat er wei­nig kon

mis­gaan”, al­dus een zelf­ze­ke­re Cant. Soe­ve­rei­ne San­ne. Ook toen de cross ook bij de vrou­wen aan zijn voor­zich­ti­ge op­mars be­gon, hield ze al­tijd stand. De tv kwam, el­ke man­nen­ploeg kreeg zijn vrou­wen­tak en zelfs voor de spon­sors werd het in­te­res­sant. Maar Cant bleef een vas­te waar­de. Wat meer is: pa­ral­lel aan haar Bel­gi­sche do­mi­nan­tie vond ze ook de aan­slui­ting bij de in­ter­na­ti­o­na­le top. Twee we­reld­ti­tels op rij, straks mis­schien een der­de: ook daar zal ze later in haar schom­mel­stoel nog vaak over wor­den aan­ge­spro­ken.

Hoe ze dat ge­daan heeft? Ui­ter­aard is het bo­ven­al haar ei­gen ver­dien­ste. Door haar fy­sie­ke kwa­li­tei­ten. Door haar ei­gen­zin­nig­heid. Toen an­de­re vrou­wen nog pen­del­den tus­sen weg, moun­tain­bi­ke, veld en pis­te, zag Cant wel brood in een car­ri­è­re die zich al­leen op het veld­rij­den toe­spit­ste. Maar ook door haar en­tou­ra­ge. De broersRood­hooft zijn vaak be­ju­beld als de ont­dek­kers van eerst Niels Al­bert en later Ma­thieu van der Poel, maar hoe ze Cant heb­ben be­ge­leid, ver­dient min­stens even­veel lof. Het was een klein gok­je, toen ze Cant in 2009 al een con­tract ga­ven. “Ze was de bes­te in Bel­gië en we von­den dat ze iets toe­voeg­de aan de cross”, al­dus Christoph Rood­hooft. “Maar dat San­ne zo goed kon wor­den én dat de vrou­wen­cross zo’n vlucht zou ne­men, ik geef toe: dat had­den wij toen ook niet in­ge­cal­cu­leerd.”

Het gok­je heeft ge­loond. En geen klein beet­je. Zo­als Li­bo­ton der­tig jaar na zijn laat­ste Bel­gi­sche ti­tel nog al­tijd op­ge­voerd wor­den, zo zul­len wij later Cant op­voe­ren. De vrouw die de vrou­wen­cross groot maak­te in Bel­gië.

Ne­der­land

In Huij­ber­gen pak­te Ma­thieu van der Poel zijn vijf­de op­een­vol­gen­de Ne­der­land­se ti­tel. Cor­né van Kes­sel kon de Eu­ro­pe­se kam­pi­oen twee ron­den vol­gen, maar moest dat later be­ko­pen. Lars van der Haar snel­de hem nog voor­bij voor het zil­ver. Voor Van der Poel is het zijn 24ste ze­ge van het sei­zoen.

Bij de vrou­wen ver­leng­de Lucin­da Brand haar Ne­der­land­se ti­tel. Zij bleef Ma­ri­an­ne Vos voor. Maud Kapt­heijns werd der­de. Eu­ro­pees kam­pi­oe­ne Cey­lin del Car­men Al­va­ra­do won vlot bij de be­lof­ten.

Ts­je­chië

Zde­nek Sty­bar pak­te naast een ze­ven­de ti­tel. De ren­ner van Quick.Step ein­dig­de pas vier­de. De ti­tel ging voor de der­de keer naar Mi­chael Bo­ros (Crea­fin-Tüv Süd), voor To­mas Paprst­ka en Jan Nes­vad­ba. Bij de vrou­wen won Pa­vla Ha­vliko­va.

Duits­land

Mar­cel Mei­sen ver­leng­de zijn ti­tel. Bij de vrou­wen won Eli­sa­beth Bran­dau. Op­val­lend: ex-we­reld­kam­pi­oe­ne Han­ka Kup­fer­na­gel, die op 44-ja­ri­ge leef­tijd haar co­me­back maak­te, pak­te zil­ver.

An­de­re lan­den

In Ita­lië won Eva Lech­ner (Crea­fin-TÜVSÜD) haar tien­de ti­tel bij de vrou­wen. Gi­oe­le Ber­to­li­ni won bij de man­nen. In Frankrijk pak­te Cle­ment Ven­tu­ri­ni de ti­tel, in GrootB­rit­tan­nië Tho­mas Pid­cock en Nik­ki Bram­mei­er en in Span­je klop­te Fe­li­pe Orts ti­tel­ver­de­di­ger Is­mael Este­ban Agu­e­ro.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.