Gazet van Antwerpen Kempen

Beelden Betonneke: “Onze voortuin is ons uitstalraa­m”

Willy Dockx en Nahalie Schoeters verkopen tuinbeelde­n in alle maten en gewichten bij Beelden Betonneke

- STIJN JANSSEN

Het is mooi weer als we over een smal baantje cruisen dat door de weidse velden van Hulsen (deelgemeen­te van Balen) meandert. De naam van deze wegel - Kneveloord - is evenwel verre van romantisch. Allicht werden op deze plaats vroeger de booswichte­n vastgeknev­eld. Achter een scherpe bocht doet een voortuin volgestouw­d met tientallen tuinbeelde­n ons automatisc­h vertragen.

voortuin blijkt het openluchtu­itstalraam te zijn van Willy Dockx. Willy - een zeventiger­maakt deze beelden van beton zelf en stelt ze massaal tentoon voor zijn huis. ‘Beelden Betonneke’ is de weinig tot de verbeeldin­g sprekende naam van zijn handel. Maar de ‘betonnekes’ van Hulsen staan wel weerbesten­dig in tuinen in heel Vlaanderen, Nederland, tot zelfs in Amerika toe.

Avondmarkt­en

Al 15 jaar maakt Willy zijn ‘betonnekes’. “Ik stond vroeger op rommelmark­ten met dvd’s en cd’s”, vertelt hij terwijl hij met enige tegenzin tussen zijn beelden poseert. “Op die markten stond een verkoper met betonnen tuinbeelde­n. Ik merkte dat die beelden erg goed verkochten. Dat heeft me op het idee gebracht er zelf te gaan maken. Een man uit Balen was bereid me de stiel aan te leren. Ik ben begonnen met een paar kleine beelden, maar ik kon de verkoop al snel niet meer bijhouden. Toen ik met grotere beelden begon, is het eigenlijk wat uit de hand gelopen. Ik ben nu gestopt met rommelmark­ten en doe alleen nog evenemente­n, zoals bloemen- en avondmarkt­en in heel Vlaanderen. Ik laad mijn remorque en camionette telkens vol met beelden. 3.550 kilo mag ik vervoeren, meer niet.”

Boot naar Amerika

Hoewel Kneveloord een afgelegen plek is, blijkt deze uithoek vandaag een ideale plaats te zijn voor zijn handeltje. Ronny heeft er ondertusse­n zijn vrouw Nathalie Schoeters bij geroepen. “Er komen hier enorm veel fietsers voorbij”, vertelt ze. “Als ze die beelden zien staan, stoppen ze vaak. Ze bestellen er en komen ze later met de auto ophalen. Onze voortuin is eigenlijk ons uitstalraa­m.”

“De klanten komen van overal”, vertelt Ronny. “Ik heb er uit Luxemburg maar ook uit Rotterdam en Amsterdam. Die Nederlande­rs verblijven hier vaak op campings. Er is zelfs een tijd geweest dat mijn beelden naar Amerika gingen, naar New Jersey. De Amerikanen bestelden ze via internet. Mijn zoon heeft voor mij een website aangemaakt en zet de beelden erop. Zelf ben daar niet slim genoeg voor. Maar met die verkoop aan Amerika ben ik gestopt.

De beelden moesten de boot op en dat bracht een hoop miserie met zich mee. Ik had er veel geld mee kunnen verdienen, maar voor mij blijft dit nog altijd een hobby. Ik ben eigenlijk met pensioen. Die beelden zijn maar een bijverdien­ste.”

Ronny en Nathalie hebben al wat levens achter de rug. “We hebben tien jaar een frituur uitgebaat in Schorvoort in Turnhout, vertelt Ronny. “Ik ben ook veertien jaar buitenwipp­er geweest. Alles heb ik gedaan, behalve stilzitten.”

Boeddha’s en engelen

Willy maakt vandaag steeds vaker beelden op verzoek van zijn klanten zelf. “Ze brengen zelf beelden mee en vragen of ik die in beton kan maken”, legt hij uit. “Je kunt het zo gek niet bedenken of ze komen ermee aandraven. Maar ik vind niets meer raar. De vraag is heel afwisselen­d. Op dit moment zijn engelen erg in trek. Er is ook een periode geweest dat het allemaal vissen moesten zijn. Honden en katten blijven populair. Ook erg in trek vandaag zijn de boeddha’s. Ik heb ze in alle maten en gewichten. Maar iets wat ons niet aanstaat, maken we niet. Kabouters: daar begin ik niet aan. Hoeveel verschille­n zijn daar wel niet in? Om die allemaal tentoon te stellen, moet ik een tuin bijmaken.”

Het belangrijk­ste voordeel van een betonnen tuinbeeld - zo komen we nog te weten - is dat zo’n beeld volledig weerbesten­dig is en stormen kan doorstaan.

Grootste beeld ooit

Als hij merkt dat we best wel nieuwsgier­ig zijn naar de manier waarop hij die beelden vervaarDe

Willy Dockx

Beeldend kunstenaar

“Iets wat ons niet aanstaat, maken we niet. Kabouters: daar begin ik niet aan. Hoeveel verschille­n zijn daar wel niet in?”

digt, troont hij ons mee naar zijn werkplaats. “Ik ben net bezig met mijn allergroot­ste beeld”, verklapt hij. In het midden van zijn atelier prijkt een metersgroo­t beeld waarin we op het eerste gezicht een zeepaard menen te herkennen. Het beeld is al deels bestreken met een kleverige witte materie. “De vriendin van mijn zoon is ermee afgekomen”, zegt hij. “Het ding weegt 50 kilo. Ik moet er nu eerst een mal van maken. Daarvoor moet ik het van kop tot teen bestrijken met een soort rubber. Als die hard is geworden, heb ik een mal die ik met speciale beton kan volgieten. Ik schat dat ik er twee maanden zoet mee zal zijn.”

Eenmaal in beton gegoten, begint het fijne werk. Maar dat laat Willy over aan zijn vrouw. “Ik schilder de ogen en de neus”, legt Nathalie uit. “Echt prutswerk waarvoor ik het fijnste penseel gebruik. Een kunstschil­der moet ook goed werk afleveren.’” Ook Ronny is een pietje precies. “Een beeld moet perfect zijn”, zegt hij. “Een duif met een botte snavel sla ik stuk.”

Democratis­che prijzen

Van alle beelden die hij de voorbije jaren heeft gemaakt, heeft hij de mallen bewaard. Het zijn er vandaag al meer dan driehonder­d. De dozen waarin ze opgeborgen zitten beslaan een volledige muur. “Als een klant naar een hond vraagt, moet ik de mal maar uitpakken en vol beton gieten”, zegt hij. “Als een klant zelf met een beeld afkomt, maak ik met hem een deal. Ik mag er een mal van maken die ik kan blijven gebruiken. De klant zelf krijgt van mij een beeld gratis.”

Ronny schat dat hij in een jaar tijd toch zo’n 500 beelden maakt, of twee per dag. De prijzen van de beelden zijn alvast democratis­ch. “Ik vraag 2 euro voor de kleinste beelden en 200 voor de grootste exemplaren”, zegt hij. “Iedereen kan ze betalen. Gisteren stopte er nog een klant met een Tesla. Als ik op de markt sta, deel ik de kleine konijntjes en schildpadj­es gratis uit aan kinderen. Ik ben geen Pelckmans.”

 ?? FOTO BERT DE DEKEN ??
FOTO BERT DE DEKEN
 ?? FOTO'S BERT DE DEKEN ?? Nathalie en Willy tussen hun betonnen tuinbeelde­n aan de voorkant van hun huis in Hulsen.
FOTO'S BERT DE DEKEN Nathalie en Willy tussen hun betonnen tuinbeelde­n aan de voorkant van hun huis in Hulsen.
 ??  ?? Ronny werkt aan zijn grootste beeld ooit. “Dit zeepaardje weegt 50 kilo. Ik maak hier een mal van die ik dan kan volgieten met beton.”
Ronny werkt aan zijn grootste beeld ooit. “Dit zeepaardje weegt 50 kilo. Ik maak hier een mal van die ik dan kan volgieten met beton.”
 ??  ?? Nathalie en Ronny doen de handel in beelden als bijverdien­ste: “Eigenlijk zijn wij met pensioen. Het is een uit de hand gelopen hobby.”
Nathalie en Ronny doen de handel in beelden als bijverdien­ste: “Eigenlijk zijn wij met pensioen. Het is een uit de hand gelopen hobby.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium