Gazet van Antwerpen Kempen

Serie A in de ban van “de Totti van België”

Al twee keer op de cover van La Gazzetta:

- PIETER-JAN CALCOEN

Of Charles De Ketelaere (21) straks een wordt, zal nog moeten blijken. Maar de toonaangev­ende sportkrant

speelde de Brugse aanvaller de voorbije twee weken al twee keer uit op de cover. Is ‘CDK’ dan niet relatief onbekend in Italië? Vijf redenen waarom ze in De Laars al helemaal weglopen met het goudhaantj­e van Club.

Milanista La Gazzetta dello Sport HET LUKAKU-EFFECT

Romelu Lukaku, maar evenzeer Radja Nainggolan of Dries Mertens: de voorbije seizoenen heeft al meer dan één Belg getoond dat hij kan aarden aan de top in de Italië. Onze zogeheten Gouden Generatie kreeg ook in Italië weerklank en de spelers die financieel haalbaar bleken, werden het hof gemaakt. Toeval of niet, maar de vorige keer dat landgenote­n echt werden omarmd aan de top van in de Serie A, dateert van de jaren tachtig. Ludo Coeck en Enzo Scifo bij Inter, Eric Gerets bij AC Milan: toen de Rode Duivels de laatste keer internatio­naal meetelden, werden ze ook ingelijfd door het kruim van de Italiaanse clubs. Of hoe het succes van een nationale ploeg nodig lijkt om topclubs in Italië te overtuigen.

HET KOULIBALY-EFFECT

Belangrijk­er dan in de jaren tachtig: het financiële plaatje. De tijd is voorbij dat de Serie A als de meest lucratieve competitie in Europa geldt. De belachelij­k hoge transferso­mmen zijn weggelegd voor Engelse clubs. Dus moeten de Italianen creatief zijn. Elke week strijken hier scouts neer die werken voor Italiaanse clubs. Omdat ze ook weten dat de prijzen in de Jupier Pro League eigenlijk nog meevallen. Zoals een insider opmerkte: als Jérémy Doku bij Ajax had gespeeld, had Rennes geen 25 miljoen maar 50 moeten betalen. De Belgische competitie is niet zwakker dan de Nederlands­e, maar hier zijn nog koopjes te doen. Napoli kocht Kalidou Koulibaly bij Genk voor nog geen 8 miljoen euro en kreeg zo een van de beste verdediger­s van de Serie A voor een prikje. Niet dat ‘CDK’ spotgoedko­op is, maar was hij een Ajacied, zijn verkooppri­js zou van de orde Frenkie de Jong (86 miljoen) of Matthijs de Ligt (85,5 miljoen) zijn.

HET SAELEMAEKE­RS-EFFECT

Nog zo een koopje: toen Alexis Saelemaeke­rs van Anderlecht aan

Scudetto

We hebben hem gemaild. Gebeld. Geappt. Tevergeefs. Ofwel heeft Peter Prendergas­t het bijzonder druk, ofwel heeft hij het stilaan gehad met voortduren­d dezelfde vragen vanuit dat kleine Europese landje. Was het wel een fout van Marc Wilmots op Roque Junior? Prendergas­t was de laatste jaren stellig: ja. Dat we vandaag dit artikel schrijven, is omdat wij op dit ‘jubileum’ nog steeds met zijn allen vinden: we zijn toen genaaid.

Het is inmiddels exact twintig jaar geleden - 17 juni 2002 in Kobe - en nog kan iedereen zich het doelpunt voor de geest halen. Jacky Peeters dropt de bal vanop rechts richting het strafschop­gebied, waar Wilmots met een kopbal afwerkt. 1-0 tegen de Goddelijke Kanaries. Tot ineens... Prendergas­t voor een overtredin­g fluit die niemand gezien heeft.

“Toen besefte ik: we mógen niet winnen”, fulmineert Wilmots alsof het gisteren was. “Zelden heb ik me zo machteloos gevoeld. Had ik ook maar een klein foutje gemaakt, dan had ik het nog kunnen snappen. Maar er was geen duw. Ik was, net als alle Belgen, te verbouwere­erd om te gaan protestere­n.”

Assistgeve­r Peeters beaamt: “De enige die zich een beetje boos maakte, was Walem. Marc ontplofte pas tijdens de rust...”

“Had toenmalig bondscoach Waseige me toen niet tegengehou­den, ik had Prendergas­t iets aangedaan. Robert moest me kalmeren. Ik was uitzinnig van woede.”

Het vervolg ken je. De Belgen weren zich dapper, maar verliezen finaal toch: 2-0. “Mocht er toen al een VAR geweest zijn, dan waren we op voorsprong gekomen. Akkoord, de Braziliane­n hadden dan wellicht een tandje bijgestoke­n, maar dat gold ook voor ons”, meent Peeters. “Marc heeft níét geduwd. De frustratie was echt enorm groot. Onze bus stond geparkeerd naast die van de Braziliane­n. We zagen hoe wereldster­ren als Ronaldo en Rivaldo de samba dansten, terwijl wij zaten te blèten. Het was oneerlijk.”

Nog voor de aftrap hebben de Rode Duivels geen hoge dunk van Prendergas­t, die toen getrouwd was met Sharon Marley, dochter van Bob. In de spelerstun­nel spreekt hij de basispionn­en toe, waarbij hij vooral oogcontact maakt met de Belgen. Zijn boodschap is duidelijk: de ref heeft altijd gelijk. Peeters: “Terwijl we net wisten dat Prendergas­t als

Jamaicaan - een land waar er bij wijze van spreken niet eens gevoetbald werd - waarschijn­lijk niet het niveau had om zo een topmatch te leiden.”

“Ik ben bijzonder fier op onze prestatie die dag”, zegt Wilmots. “Niemand heeft het de Braziliane­n zo moeilijk gemaakt als wij. We voetbalden met lef en durf ( zucht). De FIFA heeft achteraf laten verstaan dat Prendergas­t de mist ingegaan was. Tja...”

Peeters: “De ontgoochel­ing zal nooit verdwijnen, terwijl die wedstrijd een feest had moeten worden na alle miserie die we in de aanloop naar de achtste finale hadden gekend.”

Duel voor geschieden­isboeken

Een understate­ment. Het WK is bijzonder woelig voor België. Het begint al bij de afreis naar Azië: trainer Waseige kondigt aan dat hij na het toernooi naar Standard verhuist. De internatio­nals van toen ontkennen dat het nieuws een impact heeft op hun spel, maar feit is wel dat het tegen Japan (2-2) en Tunesië (1-1) erg matig is. De media hebben weet van frustratie­s bij de spelers, zelfs geruchten over een ontslag tíjdens het WK verschijne­n in de kranten. Het irriteert de Duivels: zij starten een persboycot. “Dat was het juiste signaal”, vindt Wilmots nog steeds. Hij werd toen gezien als de rechterhan­d van Waseige - de twee werden smalend ‘Marc Waseige en Robert Wilmots’ genoemd. Peeters vond de ingreep “niet nodig”, al zag de rechtsacht­er er tegelijk de voordelen van in: “Meer rust. We moesten elke dag interviews geven - dat was overdreven. Maar de kritiek nam niet plots af toen we niet meer babbelden met de journalist­en. Integendee­l zelfs: het werd alleen meer erger. Mij kon dat niet schelen, maar Waseige trok zich dat wel hard aan. Daardoor was de sfeer gespannen voor de match tegen Rusland.”

De Rode Duivels staan met de rug tegen de muur, ze moeten winnen. En dat doen ze ook: 3-2 na een thriller. “Men wilde Robert buiten, wij hebben als spelers gereageerd met onze voeten”, vertelt Wilmots. “Brazilië was onze beloning.”

Peeters: “We wilden er een duel voor de geschieden­isboeken van maken. Zo een waarover je jaren later nog spreekt.”

En zo geschiedde. Al is dat vooral de ‘verdienste’ van... een Jamaicaan.

“Onze bus stond geparkeerd naast die van de Braziliane­n. We zagen hoe sterren als Ronaldo en Rivaldo de samba dansten, terwijl wij zaten te blèten. De ontgoochel­ing zal nooit verdwijnen.”

Jacky Peeters

“Ik ben bijzonder fier op onze prestatie. Niemand heeft het de Braziliane­n zo moeilijk gemaakt als wij. De FIFA heeft achteraf laten verstaan dat Prendergas­t de mist was ingegaan. Tja...”

Marc Wilmots

 ?? FOTO BELGA ??
FOTO BELGA
 ?? ??
 ?? FOTO IMAGEGLOBE ??
FOTO IMAGEGLOBE

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium