Gazet van Antwerpen Kempen

Zwaait de achterdeur naar buiten open? Welkom in Nederland!

Nederlande­rs en Belgen hebben andere manier van bouwen

-

Kun je een Belgisch van een Nederlands huis onderschei­den zonder te weten in welk land je staat? Wij nemen de proef op de som en gaan op visite bij onze Nederlands­e oom en tante in Luyksgeste­l, net over de grens met Mol-Postel. Wat zij niet weten is dat we vooraf vier experts rond wonen in de grensstree­k contacteer­den. Van hen leerden we enkele trucjes om de woonst van ‘oome’ Erwin en tante Monique als Nederlands huis te ontmaskere­n. En nee, we gaan niet op zoek naar klompen en Delfts blauw, wel hebben we extra aandacht voor bakstenen, stopcontac­ten én achterdeur­en.

We waren haast vergeten hoe mooi het dorpje Luyksgeste­l is. Twee historisch­e windmolens, een kerktoren en een heleboel langgevelh­oeves: meer moet dat niet zijn. Tot 1819 hoorde het zelfs bij de provincie Antwerpen. Toch merken we wanneer we achterom lopen bij de halfopen woning met drie slaapkamer­s van oom (nee, aan nonkels doen ze hier niet) en tante dat er in de tussentijd wel wat veranderd is.

“Halfopen? Nog nooit van gehoord”, zegt Monique. “Tweeonder-één-kap, zo noemen wij dit soort huis.” Nog voor de koffie op de terrastafe­l verschijnt, hebben we vanuit de tuin al enkele verschille­n tussen Belgische en Nederlands­e huizen gespot. Zo draait de achterdeur hier naar buiten open, terwijl onze eigen achterdeur in Lier naar binnen draait. Hulplijn Frederik Brosens van het gelijknami­ge bouwbedrij­f uit Weelde (Ravels) kan dat verschijns­el bevestigen. Als betrokken bedrijfsle­ider met vijftien werknemers staat hij ook geregeld op werven in de regio rond Tilburg en Baarle-Nassau. “In Nederland draait een achterdeur inderdaad naar buiten”, weet hij, “terwijl dat in België meestal naar binnen is. Zelf vind ik de Nederlands­e manier veel logischer. Het bespaart ruimte en het is veiliger bij een noodgeval. Als je moet vluchten bij een brand kan die meter die je achteruit moet zetten om de achterdeur te openen cruciaal zijn. Bovendien loop je zo binnenshui­s niet tegen je eigen – vaak glazen – deuren aan. Een voordeur draait in beide landen dan weer wel naar dezelfde kant open.” Monique en Erwin vallen niet uit de lucht. Ze hebben ook weleens in een Belgisch huis rondgewand­eld en willen nog verder gaan. “Volgens ons draaien de deuren van slaap- en badkamers in België en Nederland ook omgekeerd open.” Als we onze eigen huizen vergelijke­n, klopt het, maar de experts kunnen het niet bevestigen.

Voor een tweede verschil roepen we de hulp in van een Nederlands­e bouwondern­emer uit BaarleNass­au. Werner van Pruijssen is als tweede generatie actief in de enclavegem­eente, maar zette ook al huizen in Poppel, Hoogstrate­n en Merksplas. “Wat mij meteen opvalt is het metselwerk”, vertelt hij. “Als je het één keer gezien hebt, zie je het overal. In België zijn gevelstene­n bijna altijd geplaatst in een zogenaamd ‘ halfsteens­verband’. De bovenste steen start altijd mooi in het midden van de steen eronder. In Nederland hanteren ze een ‘wildverban­d’: overal in de muur duiken kleine steentjes op, zonder dat er een vast patroon inzit. (zie foto onderaan, red.)” Erwin en Monique hadden er nog nooit op gelet, maar moeten inderdaad toegeven dat die kleine steentjes ook in hun muren komen piepen.

Kwalitatie­ve materialen

Het derde verschil haalt Erwin zelf aan. “Toen we onlangs door de noordrand van Antwerpen

De Nederlands­e makelaar Quirijn Kalkman bij een van zijn pas verkochte woningen in Hoogstrate­n. “Het is simpel: in België krijg je meer huis voor je geld. Een Nederlande­r benut wel elk hoekje, terwijl je in België geregeld onafgewerk­te zolders tegenkomt.”

Op bezoek bij Erwin en Monique van Veldhoven net over de grens met Mol in Luyksgeste­l merken we meteen twee verschille­n op aan hun Nederlands­e woning: de achterdeur draait naar buiten en de gevelstene­n zijn in wildverban­d gemetseld.

fietsten, viel ons op hoe in België alles door elkaar gebouwd is. Ook lijkt het alsof de huizen bij jullie gemiddeld wat groter zijn.”

Makelaar Quirijn Kalkman van TQ Makelaars kan dat volmondig bevestigen. De Nederlande­r werkt voornameli­jk in de regio rond Breda en Hoogstrate­n en weet meteen waarover we het hebben. “Het is simpel: in België krijg je meer huis voor je geld. De bewoonbare oppervlakt­e is er groter. Een Nederlande­r benut wel elk hoekje, terwijl je in België geregeld onafgewerk­te zolders tegenkomt. Ook zijn de Belgische huizen meestal met kwalitatie­vere materialen gebouwd. Het schrijnwer­k is van betere makelij en er wordt veel natuurstee­n gebruikt. Gemiddeld verkoopt een Nederlande­r na zeven jaar zijn woning. Een Belg doet daar veel langer over. Dat kan verklaren waarom een Belg meer zorg besteedt aan de materialen.”

In België start de bovenste steen altijd mooi in het midden van de steen eronder. In Nederland (foto) duiken overal in de muur kleine steentjes op.

Bouwondern­emer Frederik Brosens beaamt. “Voor mij is het grote verschil tussen België en Nederland in één woord uit te drukken: kwaliteit. In België bouwen we huizen die verschille­nde generaties meegaan, in Nederland zijn die na één generatie op. Eigenlijk zijn de Nederlande­rs daardoor slimmer dan de Belgen, want zo houden ze hun eigen bouwsector in stand. In Nederland zijn pvc-vloeren nu bijvoorbee­ld hip, maar na een paar jaar zijn die versleten. Dat deert hen niet, want dan leggen ze gewoon wat op dat moment weer in de mode is. Een Belg kiest meteen iets waar hij de rest van zijn leven naar wil kijken.”

Ook de hutsepot van bouwtypes in het Belgische straatbeel­d waarover oom Erwin spreekt, moet Frederik Brosens onderschri­jven. “Als je een moderne woning naast een huis in pastoriest­ijl ziet staan, weet je dat je in België bent. In

In de Nederlands­e stopcontac­ten ontbreekt het ‘pinnetje’ van de aarding. Stopcontac­ten met randaardin­g zoals deze zijn in België verboden.

 ?? ??
 ?? ??
 ?? ??
 ?? ??

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium