Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier

“Mijn man Jim heeft alle klappen en mijn grootste frustratie­s opgevangen”

Zakelijke Delphine van Saksen-Coburg breekt in tranen uit als echtgenoot en toeverlaat Jim ter sprake komt

- WIM DEHANDSCHU­TTER

Over de rechtszaak tegen haar vader, koning Albert, praatte ze op een zakelijke toon. Zonder de minste emotie. Maar toen de rol van haar partner Jim ter sprake kwam op haar persconfer­entie, is Delphine – vroeger Boël, nu Van Saksen-Coburg – voor het oog van de internatio­nale pers in tranen uitgebarst­en. “Hij heeft al mijn klappen opgevangen. Al mijn frustratie­s.” En hij bracht haar gisteren op het juiste moment een zakdoek.

Daar staat hij dan, verdekt opgesteld aan de zijkant van de aula. Met een klein fototoeste­l in de aanslag valt hij niet op tussen het legertje fotografen en cameramann­en. Het overgrote deel van de aanwezige mediamense­n kent hem niet eens. Alleen wie goed oplet, ziet dat Delphine – de vrouw om wie de persconfer­entie draait – geregeld oogcontact met hem zoekt en dan vertederd naar hem glimlacht.

De man heet Jim, is haar partner en de vader van hun twee kinderen. Jim wil eigenhandi­g met zijn fototoeste­l het gloriemome­nt van Delphine (52) vastleggen, wanneer zij de pers (zo’n zestig man) te woord staat. Hier zit de vrouw die na twintig jaar strijd, waarvan zeven jaar voor de rechtbank, erkend is als dochter van koning Albert.

Hoe voelt ze zich daarbij? “Ik zal niet veranderen als mens, maar vanbinnen voel ik me veel beter, gelukkiger en vrijer.”

Gaat ze haar pas verworven titel van prinses van België uitspelen? “Ik ben nog steeds Delphine. Ik ga het niet uitschreeu­wen op straat: Alsjeblief, noem me prinses.”

Hoopt ze op een teken van haar halfbroer koning Filip? “Ik verwacht niks. Niet oneerbiedi­g bedoeld, maar ik ga niet op mijn knieën zitten voor hem.”

Schijnbaar emotieloos

Delphine vertelt het op zakelijke en schijnbaar emotieloze toon. Ook als ze het heeft over hoe koning Albert haar jarenlang heeft genegeerd: “Het voelde onnatuurli­jk aan om op deze manier erkend te worden door mijn eigen bloed, mijn eigen vader. Hij stak een mes in mijn rug.”

Ze heeft gelukkig kunnen rekenen op een stevig team, voegt ze eraan toe, kijkend naar haar advocaten die om haar heen zitten.

En dan breekt Delphines pantser onverwacht bij een eenvoudige vraag: heeft haar partner Jim deel uitgemaakt van dat team? Natuurlijk, bevestigt ze eerst nog glimmend van trots. “Hij was mijn stevige schouder. De man die vaak de klappen opving, mijn frustratie­s. Hij bleef …”

Delphine maakt haar zin niet af. Haar stem stokt. “Ik word emotioneel. Verdorie toch”, klinkt ze verontschu­ldigend. “Euhm, hij bleef altijd achter mij staan.”

Ze slaat, onder het oogverblin­dend geflits van de fototoeste­llen, haar hand voor haar mond, laat de tranen opwellen, krijgt een schouderkl­opje van haar advocaat Marc Uyttendael­e. Die fluistert in haar oor: “Het is niet erg.”

Delphine blijft secondelan­g stil. “Ik had niet verwacht dat ik zou breken”, vertelt ze met zachte stem tegen de journalist­en.

Jim ziet de tranen van zijn partner. Hij komt stilletjes de trappen af en legt snel een zakdoek op tafel. Zo heeft hij Delphine altijd gesteund tijdens haar rechtszaak, op de achtergron­d maar aanwezig bij elke zitting.

Cijfers

Delphine is al twintig jaar samen met Jim O’Hare, die Iers-Amerikaans is. Ze leerde hem kennen toen ze nog in Londen woonde. Zodra ze een gezin stichtten – ze hebben samen twee kinderen, Josephine (16) en Oscar (12) – zijn ze naar België verhuisd. Ze wonen in een kangoeroew­oning in Ukkel die ze delen met haar moeder Sybille. Delphine noemt Jim haar echtgenoot, maar ze zijn niet getrouwd. Die trouwring heeft ze naar eigen zeggen niet nodig om te bewijzen dat haar liefde oprecht is.

Galeriehou­der Patrick Declerck, die weleens haar werk exposeert, komt geregeld bij het gezin over de vloer. “Over haar kunst kan Delphine uitvoerig praten met mij. Maar zodra het over de cijfers gaat, neemt Jim over. Hij is het zakelijke en financiële brein achter haar. Hij is bescheiden, trouw en een vat vol humor. Hij weet Delphine altijd weer aan het lachen te brengen. Dat waardeert ze in hem.”

Jim krijgt als partner overigens niet de titel van prins van België. Hun kinderen ontvangen die vorstelijk­e titels wel. Gevraagd hoe Josephine en Oscar reageren op het arrest van vorige week, zegt Delphine tijdens de persconfer­entie nog: “Ze zijn gelukkig, omdat ze zien dat hun moeder gelukkig is. Dat maakt hen trots. Maar ik moet eerlijk zijn, ze begrijpen niet hoe ze met deze situatie moeten omgaan. Ik weet ook niet hoe ik het ze moet uitleggen.”

Delphine van Saksen-Coburg Prinses “Ik verwacht niks van koning Filip. Niet oneerbiedi­g bedoeld, maar ik ga niet op mijn knieën zitten voor hem.”

“Het voelde onnatuurli­jk aan om op deze manier erkend te worden. Mijn vader stak een mes in mijn rug.”

 ?? FOTO REUTERS ??
FOTO REUTERS
 ?? FOTO REUTERS ?? (kleine foto)
legde het vast op camera.
FOTO REUTERS (kleine foto) legde het vast op camera.
 ??  ?? De nieuwe prinses huilde, maar kon ook lachen op de persconfer­entie. Haar man Jim
De nieuwe prinses huilde, maar kon ook lachen op de persconfer­entie. Haar man Jim
 ??  ??

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium