Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier

“Mijn zoontje vraagt soms hoe ik er vroeger uitzag”

-

Iets meer dan drie jaar geleden scheurde een leiding met stoom en antivries op de werkvloer bij Brecht Staut uit Zwijndrech­t. Hij kon zijn collega nog waarschuwe­n om achteruit te gaan, maar hij raakte zelf ernstig verbrand aan zijn handen, buik en gezicht.

Sinds drie jaar en een half voelt Brecht Staut het ook, blikken die langer blijven hangen dan voordien. Hij draagt nog regelmatig een drukmasker zodat zijn huid zich beter zou herstellen en vooral dan durven passanten eens langer kijken dan normaal. “Twee weken geleden nog kwam ik van de kinesist en droeg ik mijn drukmasker in de auto. Aan het rode licht keek de chauffeur voor mij door zijn achteruitk­ijkspiegel. Hij zei iets tegen zijn vriendin en toen draaiden ze allebei om en keken ze naar mij. Op zo’n moment weet je met jezelf geen blijf. Ik til er steeds minder zwaar aan, maar het blijft pijnlijk.”

“Ik kreeg in het begin veel vragen van mensen die ik niet ken over dat drukmasker. Dan werd ik aangesprok­en met de vraag of ik een gebroken neus had. Daar heb ik heel hard aan moeten wennen. Ondertusse­n heb ik liever dat mensen me vragen wat er juist is gebeurd, liever dat dan in stilte staren naar mij. Als ik mijn verhaal vertel over het ongeluk krijg ik ineens een soort respect.”

Direct en krachtig

Brecht werkt met plezier mee aan campagnes zoals die van de Face Equality Day. “Ik ben nauw betrokken bij Oscare vzw

(een nazorg- en onderzoeks­centrum voor brandwonde­n en littekens in Merksem, red.).

Daar ga ik drie keer per week langs. Voor hen heb ik al een radiospot ingesproke­n. Directe en krachtige campagnes zoals Face Equality Day zijn belangrijk. We willen mensen tonen dat ze niet hoeven te staren, maar ons kunnen aanspreken. Dat is iets dat ik mijn twee zoontjes wil meegeven. Ze zijn 7 en 4 jaar. Mijn oudste zoontje vraagt soms naar foto’s van hoe ik er vroeger uitzag. In zulke gesprekken zeg ik hem dat het belangrijk is om niet te lang te staren naar mensen die er anders uitzien.”

“Na elf maanden ben ik opnieuw beginnen te werken, eerst aangepast werk in de controleka­mer en sinds juli werk ik weer in shiften. Ik doe zes uur per dag.”

De collega die dankzij Brecht nog kon wegspringe­n, toen de leiding scheurde, werkt nog steeds bij hem.

 ??  ??

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium