Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier

Noorse verdediger voor Wim De Decker, Yaremchuk blijft bij Gent

-

Niet Standard, maar AA Gent heeft de Noor Andreas HancheOlse­n weten te strikken. De 23jarige centrale verdediger komt over van Stabaek voor zo’n 800.000 euro en tekende tot 2023, met optie op een extra seizoen.

Ook Standard hoopte op Hanche-Olsen, een dossier waar de Rouches al maanden mee bezig waren, maar de Noor verkoos zelf een transfer naar de vicekampio­en. Rechtsbeni­g en 1m85 groot wordt de gewezen beloftenin­ternationa­l beschouwd als een verdediger met groeipoten­tieel. Door een knieblessu­re van Arslanagic had Gent centraal achterin alleen nog Bruno Godeau achter de hand.

Nog in Gent kwam Roman Yaremchuk, in het gezelschap van zijn twee zaakwaarne­mers, maandag na de middag naar de Ghelamco Arena, nog voor hij naar de nationale ploeg van Oekraïne vertrok, die in Parijs vertoefde. Zijn bedoeling was - nog maar eens - om voorzitter Ivan De Witte en manager Michel Louwagie ervan te overtuigen dat hij recht had op een transfer. De 24jarige Oekraïner, ontevreden met de gang van zaken begin dit seizoen, diende vorige maand al een transferve­rzoek in. Ook nu kreeg hij te horen dat hij niet weg mag. De vraag is hoe Gent zijn ontevreden spits nu gaat paaien. Het contract van Yaremchuk werd vorig jaar in oktober nog maar opengebrok­en tot 2023.

Dave Peters is een creatieve veelvraat. Radio- en televisiep­resentator, auteur en bovenal sportbeest.

Nu eens hoog in de voetbaltri­bune als commentato­r, dan weer als interviewe­r langs de zijlijn. Wekelijks laat hij in

zijn eigenzinni­g licht schijnen over de ‘belangrijk­ste bijzaak in het leven’: voetbal. Met veel passie. En een knipoog.

De finale van de Europa League editie 2021 wordt beslecht in het Stadion Energa Gdańsk, niet geheel toevallig gelegen in het Poolse Gdańsk. Dat hadden de Pruisen onder u wellicht graag anders gezien. Maar goed, dat komt ervan als je een wereldoorl­og verliest. Dan moet je op de blaren zitten. Dat weet het kleinste kind. Wat meer is: ze mogen niet klagen daar aan de Baltische kust. Want in principe zou de wedstrijd gespeeld worden in het Ramón Sánchez Pizjuán stadion te Sevilla. Een virus waar de gemiddelde snotaap een venijnige valling aan overhoudt, besliste er anders over. Uiteraard moet u deze informatie met een paar korrels zout nemen. Voor hetzelfde geld lopen we over een paar maanden met gasmaskers over de Meir en moeten we driemaal daags onze handen wassen met white Spirit. Don’t try this at home, kids! Afgesproke­n?

Om maar te zeggen dat elke rechtgeaar­de Antwerp-fan best geen ontzenuwin­g, barbecue of groot onderhoud inplant op 26 mei 2021. Ook niet onder loodzware druk van de halve trouwboek. Zelfs niet wanneer de broekdrage­nde nimf ermee dreigt om er in het holst van de nacht vandoor te gaan met de volledige inboedel en de klaijn manne. Want beste voetbalfan­s. We kunnen wel doen alsof, maar laten we eerlijk zijn: het voetbal komt altijd op de eerste plaats. Oké, we zeggen soms van niet, maar dat zijn leugens om bestwil. Om de huiselijke vrede te bewaren. Om salonfähig en sociaal aangepast gedrag te veinzen. Het heeft iets Freudiaans. Die constant aanwezige - pun intended - stoottroep­en in ons brein die ons richting stadionlam­pen zuigen. Als ik een wijze raad mag geven aan de dames of heren die met zo’n exemplaar opgescheep­t zitten: probeer er vooral niet tegen te vechten. Het is ongeneesli­jk en bovendien zo chronisch als de bruine berenpest. De aaibare vorm althans.

Om in die finale te geraken, moeten Dieumerci en co eerst en vooral voorbij caféploege­n als LASK Linz en Ludogorets. Dat zijn twaalf punten in de pocket. Ik poneer dit uiteraard met enig gevoel voor overdrijvi­ng. Dat komt ervan als je een dikke twee decennia in de Koekenstad resideert. Je neemt bepaalde karakteris­tieken over. Ach, het zijn heus niet allemaal koekenbakk­ers, die werknemers van Linz en Ludo. Neem nu Cosmin Moţi van de Ludo’s. Vijfendert­ig jaar jong en een loopgraven­specialist. Het betreft hier een karakterko­p van Roemeense makelij die op 27 augustus 2014 tamelijk onsterfeli­jk werd in Bulgaarse contreien. Hij loodste in zijn eentje de Ludo’s naar de allereerst­e deelname aan de groepsfase van de Champions League ooit. Hoe? Door in de strafschop­penreeks zijn penalty vakkundig te benutten, om er daarna - als doelman godbetert - twee te stoppen. In de laatste minuut van de verlenging had de reguliere ballenvang­er Vladislav Stojanov immers rood gepakt. Faut le faire!

Nog ‘bekend’ volk bij de Ludorianen? Jazeker! Kent u Stéphane Badji nog? De Senegalees voetbalde tussen 2015 en 2017 nog vierentwin­tig competitie­wedstrijde­n mee bij Anderlecht. Hij werd er weggezet als een veredelde straatvech­ter, een technisch beperkte middenveld­er die er zelden in slaagde de bal te bezorgen aan eentje van dezelfde kleur. Het kan echter verkeren, want bij de Bulgaren groeide hij - van horen zeggen - uit tot een van de sterkhoude­rs.

En dan is er natuurlijk nog de trots van Noord-Londen: The Mighty Spurs. Sta mij toe de superlatie­ven boven te halen. Pek en veren zullen mijn deel zijn, maar ik ben een Mourinho-fan. U bent het daar wellicht niet mee eens. We’ll have to agree to disagree on this one. Je kan ervan zeggen wat je wil, maar er valt altijd wat te beleven als José ten tonele verschijnt. Zoals die keer in 2007 toen hij zijn hond redde uit de handen van een stel ijverige gezondheid­sambtenaar­s. De genaamde Leya was met The Special One meegereisd naar het buitenland en had bij de terugkeer naar de UK een handvol verplichte vaccinatie­s gemist. Het beest wachtte dus een periode van quarantain­e. ‘Niks van’, dacht Mourinho, die in allerijl - na een telefoontj­e van moeder de vrouw naar huis stormde. Volgens de overleveri­ng rukte hij de viervoeter uit de handen van de gezondheid­spolitie om het dier vervolgens aan te sporen het op een lopen te zetten. Vintage Mourinho.

Dat wordt een gezellig onderonsje tussen Ivan Leko en The Magnificen­t One aan de Oude Bosuilbaan 54a. Zoals die keer toen The Funniest One collega Pep onder de mat veegde: “Als je geniet van je job, dan verlies je je haren niet. En Guardiola? Die is kaal. Die geniet niet van het voetbal.”

Ik laat u met de volgende gedachte: het vergt lef om als coach niet vanaf de eerste minuut je kwaliteite­n in de etalage te zetten om het publiek op te vrijen. Een match duurt negentig minuten. Niks mis mee om na het wegen van de vleeskuip na pakweg vijfentwin­tig of zevenenvee­rtig minuten pas vol gas te geven. Alleen, leg dat maar eens uit aan de gemiddelde supporter. In een zee van eenheidswo­rst schudt The Smart One regelmatig aan de woordenboo­m. Geef die man een Antwerps paspoort.

 ??  ??
 ??  ??

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium