Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier

GOEDE DOELEN

Ouders die baby verloren organisere­n wenskaarte­nactie met fotoshoots voor vzw Boven de Wolken

- KRISTIN MATTHYSSEN www.essaswensk­aarten.be

Niels De Meyer (33) en Sara De Schutter (30) uit Pulle (Zandhoven) verloren op 14 augustus hun baby Essa in de moederscho­ot. Ze kozen voor een zwangersch­apsonderbr­eking na zeven maanden, omdat hun dochtertje maar over 12% van haar longcapaci­teit beschikte en niet levensvatb­aar was. Sara en Niels vonden enorm veel steun bij vzw Boven De Wolken. Ze organisere­n ze nu zelf een wenskaarte­nactie, omdat de vrijwillig­ersorganis­atie door het anders invullen van De Warmste Week veel inkomsten misloopt.

Oktober is ‘Childloss Awareness Month’. Niels De Meyer en Sara De Schutter weten nu spijtig genoeg zelf wat dat betekent. Bij ons bezoek hebben ze net een moeilijke dag achter de rug, want daags tevoren zou het Essa’s uitgereken­de geboorteda­tum geweest zijn. “We huilen nog regelmatig, maar beginnen ook weer vooruit te kijken.” Op voorhand zouden ze nooit Essa als naam voor hun eerste kindje gekozen hebben. “Liefde, als een ster, wil het zeggen. Ook voor een jongen hadden we een naam met een symbolisch­e betekenis in gedachten, vanaf we wisten dat we de baby zouden moeten laten inslapen.”

Sara en Niels trouwden twee jaar geleden. “In mei 2019 raakte ik al een eerste keer zwanger”, vertelt Sara. Toch werd het een verhaal van tegenslage­n en verliezen. “De eerste keer kreeg ik een miskraam na drie maanden zwangersch­ap, de tweede keer na ongeveer vijf weken. Maar we lieten ons niet ontmoedige­n. Kop op en brullen, dachten we.”

Overleden fietser

23 januari 2020. Een luide knal. Er is een fietser aangereden op het kruispunt vlak bij de plaats waar Sara en Niels wonen. Niels rent ter plaatse en belt Sara op, omdat zij EHBO kent. Ze start de reanimatie. Vergeefs. “De laatste blik van die man vergeet ik nooit meer. Op 2 februari 2020 had ik opnieuw een positieve zwangersch­apstest. De innestelin­g van ons Essa moet gebeurd zijn rond het tijdstip van het ongeval”, zegt Sara. “Hoe kon op dezelfde moment het ene leven me uit de armen glippen, terwijl een ander leven me geschonken werd? Ik prentte ons kindje in dat het voor twee moest leven en genieten.”

Op de NIPT-test na twaalf weken werden geen afwijkinge­n gevonden. Een uitgebreid­e echo in de 24ste week bracht echter aan het licht dat de baby van Sara en Niels slechts één nier had en een gespleten lip, een open gehemelte en een vergroot hartje met vocht errond. “De gynaecoloo­g vermoedde een genetische afwijking en maakte voor ons een afspraak in het UZA voor een vruchtwate­rpunctie. We donderden van onze roze wolk, en toch stonden Niels en ik onmiddelli­jk op één lijn. Met één nier valt perfect te leven. Een hazenlip kan geopereerd worden. En ook de hartchirur­gie staat al ver. Even later werd in het UZA inderdaad een zeer zeldzame genetische aandoening gevonden die het kindje ontwikkeld had en waar we zelf geen drager van zijn.”

Geen keuze

Toch bleven ze ervoor gaan. “Het was een zorgenkind­je, maar wel óns kindje”, zegt Sara ferm. Cardioloog, oorarts, mond- kaak- en aangezicht­sarts: Niels en Sara bezochten specialist­en en planden al operaties in. De laatste specialist, de oogarts, bracht op 3 augustus nog extra nieuws dat de twijfel deed toeslaan. “Mogelijk had ons kindje geen traanklier­en. Ik werk zelf in een apotheek en herinner me hoe een oude man mij eens radeloos had vastgepakt of ik alstublief­t druppeltje­s voor zijn droge ogen had. De keuze voor ons werd stilaan hartversch­eurend.”

Bij een controle van het hartje in het UZ in Leuven op 5 augustus bleven uiteindeli­jk nog weinig keuzemogel­ijkheden over. “De longslagad­ers bleken veel te klein in vergelijki­ng met andere kindjes na 31 weken zwangersch­ap”, zegt Sara. Een MRI bevestigde de verontrust­ende echo. Na de geboorte zou Sara en Niels’ baby onmiddelli­jk aan de beademing moeten. Of erger nog, mogelijk moest meteen na de geboorte al een palliatiev­e behandelin­g worden opgestart. “Zolang het kindje in de baarmoeder zit, ademt de mama ook voor de baby. Daarom waren die longproble­men nog niet opgemerkt. Zowel het ethisch comité van het UZ Antwerpen als het UZ Leuven keurden een stopzettin­g van de zwangersch­ap goed. De uiteindeli­jke keuze bleef bij ons. Maar eigenlijk hadden we geen andere optie meer als we ons kind een lange lijdensweg wilden besparen.”

Troostfoto’s

De babykamer was al klaar, de familiewie­g al van zolder gehaald, toen het koppel op 13 augustus naar het UZA ging voor de bevalling. “De vroedvrouw­en vingen ons enorm lief op. Het was duidelijk dat ik geen pijn mocht lijden. Ik kreeg een epidurale verdoving waarbij ik zelfs mijn rechterbee­n nog amper kon bewegen. De gynaecoloo­g ging met een naald tot in het hartje zodat hij medicatie kon toedienen om het hartje te doen stoppen met kloppen. De bevalling duurde uiteindeli­jk nog 26 uren. Op 14 augustus om 14.05u werd Essa geboren. 1,365 kilo en 42 centimeter. Buiten haar hazenlipje en een frommeloor­tje, was er niets aan te zien. Voor ons was ze perfect, onze kleine meid, die leek op mama maar met het karakter van papa (lacht). Bij elke echo had ze al dwarsgeleg­en.”

Niels waste zijn dochtertje en deed haar kleertjes aan. “We hadden een koesterkof­fer van het Berrefonds gekregen, waar een boekje in zat met info wat je allemaal moest doen en wat je nog later kan doen. Ik ben heel blij dat ik haar nog gewassen en gekleed heb.”

’s Avonds kwam Sanne van vzw Boven de Wolken foto’s nemen. “Het is een initiatief waarbij fotografen op vrijwillig­e basis foto’s komen nemen van sterrenkin­djes. Het werd vijf jaar geleden gestart door een vroedvrouw uit Oostende, Anneleen, die zelf met fotografie bezig is en zag hoe belangrijk het is dat ouders van sterrenkin­djes als blijvende herinnerin­g mooie geboortefo­to’s hebben. Ik wist dat Niels dat een raar idee zou vinden, maar het werd een uitzonderl­ijke ervaring die ons nu nog zo veel troost biedt. Dagelijks bekijken we de foto’s van ons Essa. We hebben nu heel mooie herinnerin­gen aan ons drieën. De foto’s die ik van Essa met mijn gsm en fototoeste­l nam, bewaar ik voor mezelf. Die foto’s van Boven de Wolken zijn ook de enige beelden die mijn grootouder­s van hun achterklei­nkind hebben gezien. De familie die het aankon en wilde, is in de maternitei­t op bezoek geweest. Zelfs ondanks corona, mocht dat.”

Op 15 augustus, Moederdag, ging Sara naar huis. “Eigenlijk wou ik te allen prijze die dag vermijden. 25 uren hebben we Essa nog kunnen knuffelen en in onze armen nemen. Maar toen moesten we haar achterlate­n. Twee foto’s van Boven de Wolken hebben we op haar geboorteka­artje, meteen ook haar doodskaart­je, gezet. De foto’s staan nu naast de urne op de kast.”

Aderlating

Ouders van sterrenkin­dje “2020 is een jaar geweest met te veel dood. We snakken weer naar wat licht, zonder Essa ooit te vergeten, want zij heeft van ons een mama en een papa gemaakt.”

Om iets terug te doen, beslisten Sara en Niels zelf kaarten voor de eindejaars­feesten te verkopen, Essa’s Wenskaarte­n, voor vzw Boven de Wolken. “De foto’s betekenen zo veel voor ons, en die mensen doen dat allemaal gratis”, vertelt Niels. “Mijn broer Daan, de peter van Essa, is fotograaf. Hij zal in zijn studio van De Meyer Photograph­y in Bouwel fotoshoots van 30 à 45 minuten doen voor gepersonal­iseerde wenskaarte­n.”

Voor Boven de Wolken is het wegvallen van De Warmste Week een aderlating. De actie Essa’s Wenskaarte­n komt als geroepen. “Voor ons is het een manier om bezig te zijn. Normaal hadden we ons voorbereid op een eindejaar, met een baby. We willen een zware tegenslag ombuigen in een positieve actie. In mei kwam nog een tweede fietser onder een auto terecht op hetzelfde kruispunt. Ook toen gingen we helpen. Later hoorden we dat die 70-jarige man uit Grobbendon­k op 14 augustus alsnog overleden is, op de geboorteda­g van Essa. 2020 is een jaar geweest met té veel dood. We snakken weer naar wat licht, zonder Essa ooit te vergeten, want zij heeft van ons een mama en een papa gemaakt.”

 ?? FOTO MIA UYDENS ?? Niels De Meyer en Sara De Schutter met een van de foto’s die Boven de Wolken maakte in de kraamklini­ek.
FOTO MIA UYDENS Niels De Meyer en Sara De Schutter met een van de foto’s die Boven de Wolken maakte in de kraamklini­ek.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium