Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier : 2020-10-24

WEEKEND : 13 : 13

WEEKEND

WEEKEND 13 24 en 25 oktober 2020 Kristof Calvo: “Ik wil de pagina nu omslaan. Bovendien doe ik doodgraag aan politiek. En dit is geen moment om rancuneus aan de kant te gaan staan.” Ja ja, we zullen zien hoe ver dat staat in 2024. status quo. Er staat veel op het spel, in sociale zaken, voor het klimaat… De politiek zal zich niet vanzelf heruitvind­en. Het wordt hard werken en er zal gebikkeld worden. Maar ik hoop ook dat we nu een tijdje verlost zijn van het permanent campagne voeren. Dat we meer aandacht besteden aan wat we gemeenscha­ppelijk hebben dan aan de kleine verschille­n. Daarom ben ik zo blij met Vivaldi. We zijn in staat tot goede compromiss­en en we kunnen wat van elkaar leren, ecologiste­n, liberalen, socialiste­n en christende­mocraten. Waarom niet? Waarom zou je in de politiek niet vaker vraagteken­s mogen hebben in plaats van uitroeptek­ens? En in respect voor elkaar tot goede compromiss­en komen? om één ding te beloven: dat hij nooit meer zou aankondige­n wat ik zou worden Groen de en de hebt. Ik ben dan een realo, meer pragmatisc­h gezind dus. Maar ik denk dat dit niet klopt. En ik vind dat elke politicus realo én fundi moet zijn. Je moet kunnen dromen en het beter willen doen. Groen moet nog beter worden in het formuleren van nieuwe ideeen en in het omzetten daarvan in beleid. Grote dromen en kleine stappen om die haalbaar te maken. Zoals ik zei in mijn toespraak: de kracht van de verbeeldin­g koppelen aan het ongemak van het compromis. Meyrem en ik hebben al een aantal keren samengezet­en. Dit gaat niet over Meyrem en mij, de belangen van de partij en de politiek zijn groter. We zaten niet altijd op dezelfde golflengte, maar ook daar moeten we de pagina zo snel mogelijk omslaan. Het land zit in de grootste naoorlogse crisis, we moeten een sterke partner zijn in de federale regering. We zijn al iets te veel met onszelf bezig geweest. Er zijn spanningen geweest, jawel, maar uit spanningen kan ook iets goeds voortkomen. realo’s fundi’s Ik denk dat Vivaldi dit land echt een toekomst kan geven. Op voorwaarde dat we België laten werken. Op korte termijn moet alle aandacht gaan naar de gezondheid­scrisis en de sociaal-economisch­e gevolgen. Maar ik kijk ook al graag verder, naar de horizon van 2030. Dan viert België zijn 200ste verjaardag. En schrijf het maar op: België zál dan zijn 200ste verjaardag vieren. Tussendoor zullen de Rode Duivels een EK en een WK winnen – hopelijk een keer met Kompany als bondscoach – en waarom zou prinses Elisabeth net in dat feestjaar niet onze eerste vrouwelijk­e vorst kunnen worden? (De Wever had een jaar geleden geschermd met het schrikbeel­d van een paarsgroen­e regering-Calvo, red.). Serieus, er is ook een mooie kant aan politiek. Er is ook warmte en respect onder partijen en politici. Ook Vlaams Belang waarschuwd­e voor een regering met Calvo als minister. Misschien is het voor premier De Croo wel goed dat hij een geliefde schietschi­jf minder heeft. Ja maar, er is misschien dat beeld, maar je hoeft tegelijk niet elke dag met mij op te trekken om die scherpte wat te nuanceren. Het ging in de campagne soms meer over de persoon dan over de inhoud. Het eerste wat ik mij heb voorgenome­n na de campagne was dat politiek meer een ideeënstri­jd moet zijn. Er moet meer een onderschei­d worden gemaakt tussen de man en de bal. Een goede tackle mag, als het op de bal is. En de breuklijn binnen de partij? Er waren twee kampen. Hebt u van de politieke concurrent­en nog evenveel felicitati­es gekregen ná uw besluit om door te gaan als fractielei­der? Sommigen hebben inderdaad ook verontwaar­digd gereageerd. Het is een publiek geheim dat er voor mij veel steun was in de federale fractie Ik geef interviews om duidelijk te maken dat we samen vooruit moeten. Alle aandacht moet gaan naar de strijd tegen corona. Van de diversitei­t van gezichten van de partij kunnen we onze kracht maken. Toch wel. Je moet niet naïef zijn in de politiek, maar ook niet cynisch. Het compliment van Theo Francken waardeer ik. Ook de waardering van collega-onderhande­laars heb ik geapprecie­erd. Ik heb heel wat berichten gekregen. (lacht) Toe maar, bent u nu ook al monarchist? (geleid door Calvo, red.). De particrati­e moet er ook aan geloven, meer vrij debat in het parlement moet mogelijk zijn. Eigenlijk niet, moet ik zeggen. Maar ik ben wel onder de indruk van het parcours van koning Filip. Die foto met Delphine vond ik echt straf, heel mooi. Ik heb geen heimwee naar het oude België, maar dit land heeft volgens mij veel potentieel, met zijn rijkdom van talen en culturen. De mensen geloven dat niet meer, dat altijd de ene de grote winnaar moet zijn en de andere de grote verliezer. De particrati­e is het theater van supermanne­n en supervrouw­en die alles weten en alles beslissen. Maar zulke mensen bestaan niet. We moeten naar een nieuw tijdperk van transparan­tie en eerlijkhei­d. De toekomst dan. U bent helemaal klaar voor een nieuwe politieke cultuur, over de tegenstell­ingen heen. Maar politiek is toch niet zingen rond het kampvuur? Van wie nog? Euh, diversitei­t van gezichten? Van jullie burgemeest­er bijvoorbee­ld, Bart De Wever. Nee, ik ga niet uit de biecht klappen. Dat is briefgehei­m Ik heb hem laten weten dat ik het apprecieer­de, maar ik heb hem ook gevraagd Klinkt dat melig? Kumbaya Meer als een listige vertaling van onenigheid. (lacht). Mijn pleidooi voor meer samenwerki­ng is geen pleidooi voor een Er wordt soms gezegd dat je bij DIRK HENDRIKX