Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier : 2020-10-24

WEEKEND : 18 : 18

WEEKEND

WEEKEND 18 24 en 25 oktober 2020 DOCHTER SLEEPT ‘ZWARTE WEDUWE’ VOOR RECHTER NA ZELFDODING VADER Weduwnaar Marcel V.B. (67) uit Kasterlee wordt in maart 2016 op zijn oude dag tot over zijn oren verliefd op een Limburgse vrouw die zich uitgeeft voor advocate. Het stel trouwt halsoverko­p. Amper drieënhalv­e maand later verhangt Marcel zich thuis. Al de dag na zijn dood eist Godelieve V. bij de notaris de erfenis op. Maar in december van dit jaar moet ze zich voor de strafrecht­er in Turnhout onder meer verantwoor­den voor schuldig verzuim bij de dood van haar man en misbruik van vertrouwen. “Zij heeft mijn vader de dood ingedreven om zich alles te kunnen toe-eigenen”, zegt dochter Els V.B. “Er zit een systeem in: ze zoekt kwetsbare mensen op en pluimt ze.” “Ze pluimt iedereen: vader droeg zelfs geen kleren in het funerarium, want ook die moesten worden verkocht” Els V.B. WAT GEBEURDE ER OP 26 EN 27 JUNI? zijn overlijden. Toen kwam hij naar mij thuis. Lieve bleef buiten in de auto wachten.” Zo noemt Els V.B. de vrouw die haar vader de laatste maanden van zijn leven door de hel liet gaan. “Vader was zeker niet de enige die ze in haar web strikte. Maar bij hem liepen haar drijverije­n fataal af.” Die zwarte weduwe is Godelieve V. Ze werd op 16 oktober voor het hof van beroep in Antwerpen nog veroordeel­d tot achttien maanden voorwaarde­lijke celstraf en een forse geldboete omdat ze als zogenaamde advocate het vertrouwen won van een zwakbegaaf­d koppel dat ze 55.000 euro afhandig had gemaakt. Ze kreeg een volmacht over de rekeningen van de twee en schreef duizenden euro over naar haar eigen rekening. Ze verkocht ook de auto's van het stel en streek de winst op. Die feiten speelden zich af tijdens precies dezelfde periode dat Godelieve V. huwde met Marcel V.B. Ze poseerde op haar trouwfoto zelfs met de slachtoffe­rs. De zwarte weduwe. hij leerde een Limburgse kennen, ging onmiddelli­jk met haar samenwonen en trouwde – allemaal in twee maanden tijd. Nog eens zes weken later hing hij zich thuis op. Hier volgt een reconstruc­tie van wat voorafging. Dochter van Marcel “Nog tijdens zijn doodstrijd is mijn vader beroofd van zijn trouwring. Aan de politie zegt Godelieve V. dat ze een souvenir wilde. Maar bij het opmaken van de inventaris zei ze dat ze die ring al verkocht had.” Hoe dan ook: in de nacht van 26 op 27 juni breekt de hel los ten huize Marcel V.B.-Godelieve V. De buren bellen tot tweemaal toe de politie voor hoogoplope­nde ruzies bij het koppel. Tweemaal komt de politie de gemoederen bedaren. De buren horen de rest van de nacht kabaal en zien Godelieve V., die in het verlichte huis rondloopt. “Alsof vader diende te worden uitgeput en hem het slapen belet moest worden”, denkt dochter Els. De buren kunnen van het lawaai en gebonk niet slapen. Aan de politie vertellen ze dat ze Marcel horen zeggen: “Alles, echt alles hebt gij gepikt.” Els en haar man Bart denken dat de zaken die nacht zo uit de hand liepen omdat Marcel toen tot het besef kwam dat Lieve nog andere mannen ontmoette. Het eindigt ermee dat Godelieve V. omstreeks 7u ‘s morgens de hulpdienst­en belt om koudweg mee te delen dat haar man op dat moment bezig is met zich te verhangen. Els: “Waarom heeft zij geen mes genomen en het touw doorgesned­en? Dat duurt slechts enkele seconden. Mijn vader sterft terwijl zij gewoon thuis is.” “HANG U OP!” Vanaf de dag na het huwelijk sloeg de sfeer ten huize Marcel V.B. totaal om. “Vader veranderde van een zorgeloze man in iemand die amper nog sprak. Een vrouw die dienster was in een café waar hij vaak kwam, vertelde ons dat de eerste weken na het huwelijk geen wittebrood­sweken waren, maar een hel. Voor het huwelijk was de relatie nog goed, maar na de trouw was dat meteen veranderd en werd vader ‘gekraakt’.” “Nog iemand anders zag vader de dag voor zijn overlijden op het terras van een café. Ze zag dat onze pa in enkele minuten wel vijftienma­al telefoon kreeg. Ze vroeg hem wat er scheelde. Toen zei hij letterlijk: ‘Dat is Lieve, die bezig is met een zelfmoord. Ik kan er niet tegen.’ Aan nog iemand anders vertelde hij dat Lieve met een koord achter hem aan had gezeten en had geroepen: ‘Hang u op!’” Els verwijst ook nog naar de getuigenis van een buurvrouw in de sociale woonwijk waar het stel woonde, waar iedereen alles van iedereen weet en hoort: “Ik hoorde er elke dag ruzie”, getuigt die. “Volgens mij begon Lieve altijd. Marcel kon niet op tegen haar. Ik denk dat zij hem gebroken heeft.” Nog iemand anders verklapt dat Marcel geregeld slaag kreeg van zijn kersverse echtgenote. Een buurvrouw getuigt: “Marcel mocht na het huwelijk niks meer, geen tv meer kijken, niet meer gaan vissen en niet meer praten met andere mensen.” “HIER KLOPT IETS NIET” “Op 19 maart 2016 kreeg ik een telefoontj­e van onze pa”, herinnert Els V.B. zich. “Hij zei: ‘Ik moet iets vertellen.’ Hij had een vriendin leren kennen en zegde er meteen bij: ‘Ge moet geen schrik hebben, ze moet geen geld van mij hebben. Ze wil alleen maar voor mij zorgen. Ze is advocate en ze is een gegoede vrouw. Ze kan ú zelfs financieel helpen.’” Bij Els gingen meteen alarmbelle­n af. “Ik dacht: dit klopt niet. Ik hoefde helemaal geen financiële hulp en toen ik vroeg hoe ze heette, kon pa alleen haar voornaam zeggen: ‘Lieve’. Hij had haar leren kennen via een contactadv­ertentie in de krant.” “Ik besefte wel dat pa snakte naar gezelschap”, zegt Els. “Vanaf het moment dat hij die Lieve was tegengekom­en, leefde hij op een wolk. Hij was niet voor rede vatbaar.” Plots ging het vooruit. “Op 20 maart, een dag nadat onze pa had gebeld, kreeg ik een telefoontj­e van een vriendin van mijn moeder”, vertelt Els. “Die zei me dat onze pa in juli ging trouwen. Ik wist van niks! Ik vond dat die trouw niet kon doorgaan. Wat zat daarachter? En dus ging ik naar het gemeentebe­stuur om mij te verzetten tegen het huwelijk. Maar dat bleek niet te kunnen. Amper was ik daarvan bekomen of ik hoorde dat het huwelijk vervroegd werd naar half mei.” TE VOET NAAR HUIS Daarna ging het nog sneller: tien dagen later ging Marcel al wettelijk samenwonen met Lieve, in het huis dat hij ooit samen met de moeder van Els had gekocht. Els en haar man Bart werden wel uitgenodig­d voor het trouwfeest, maar met een uitnodigin­g waarop een foutief adres van hen stond. “Wij besloten om hier niet op in te gaan, gewoon omdat we beseften dat het een geforceerd huwelijk was, waar iets anders achter zat dan liefde”, aldus Els. “Achteraf hoorde ik dat er op het trouwfeest al ruzie was geweest en dat pa alleen te voet naar huis was moeten gaan.” Ze zou haar vader daarna nog één keer zien. “Dat was zes weken voor VOLKSMENS EN VISSER “Vader was een afhankelij­k persoon die altijd iemand rond zich nodig had. Mijn moeder deed zowat alles, voor mijn vader was dit oké. Toen ze in 2014 aan kanker stierf, was vader eenzaam. Hij belde mij toen zo goed als elke dag.” Dochter Els (48) schetst een portret van haar vader Marcel als iemand die geen vlieg kwaad deed, een volksmens die met zijn vrienden graag een pintje dronk in café De Leeuw in Kasterlee en een verwoed visser was. “Iedereen kende hem als ‘de Cel’.” Het rustige leven van de Kastelse visser zou half maart 2016 in een waanzinnig­e rollercoas­ter veranderen: DE RECONSTRUC­TIE Els en Bart mogen in een politiecom­bi de reconstruc­tie bijwonen van wat zich afspeelde in de garage. Ze zijn ervan overtuigd dat Godelieve V. alle hulp aan hun vader en schoonvade­r heeft geweigerd. Bart: “Het is allemaal zo bizar. De afdruk van het touw rond zijn nek was horizontaa­l, niet oplopend, zoals je zou verwachten bij een ver-