Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier : 2020-10-24

WEEKEND : 19 : 19

WEEKEND

WEEKEND 19 24 en 25 oktober 2020 (links op de foto) Els V.B. hanging. Godelieve beweerde ook dat ze haar vinger nog tussen de koord en de nek van Marcel had gestoken, maar dat is gelogen, want op de reconstruc­tie bleek dat dit onmogelijk is. Ze zegt dan dat ze in de keuken een mes is gaan halen om het touw door te snijden en dat het ‘enkele minuten heeft geduurd’. En dat allemaal terwijl Marcel zijn doodstrijd voerde naast zijn werkbank, waarop allerlei kleine en grotere zagen lagen. Tijdens de reconstruc­tie bleek dat het touw onder spanning onmiddelli­jk knapte als je het doorsneed.” Els is nog meer geschokt nadat ze achteraf van een getuige heeft gehoord dat Marcel nog tijdens zijn doodstrijd is beroofd van zijn trouwring. “Aan de politie zegt Godelieve V. daarover zelf dat ze een souvenir wilde”, zucht Els. “Maar ter gelegenhei­d van het opmaken van de inventaris in het kader van de verdeling van de erfenis na de dood van vader, verklaart ze aan de notaris doodleuk dat ze de ring al verkocht heeft.” Het is een tante die Els uiteindeli­jk van de dood van haar vader op de hoogte brengt. Godelieve V. nog een poos alleen in het huis wonen. Bij een boedelbesc­hrijving midden 2017 stelt de notaris vast dat het huis helemaal is gestript. “De kluis was uit de muur gehakt, zelfs de deurbel was afgeknipt”, zegt Els. “Alle meubels, op twee kleerkaste­n na, waren weg, net als de volledige inboedel, waaronder tv’s, fietsen, visgerief, kleding, schoenen ... én alle persoonlij­ke zaken van mijn vader en moeder. Alles werd door Godelieve V. verkocht aan een opkoper, een eerste deel vrijwel onmiddelli­jk na de dood van vader. Daaronder ook de handtas en de trouwring van mijn moeder.” dat vader onmiddelli­jk gecremeerd en uitgestroo­id werd. Ik probeerde dat tegen te houden omdat het mijn vaders wens was om bijgezet te worden bij mijn moeder. Ik wilde ook een mooie dienst, maar zij wees dat categoriek af. Ze wilde ook geen doodsbriev­en of -prentjes. Niemand mocht van haar op de hoogte worden gebracht. Ik heb met de begrafenis­ondernemer een afspraak achter gesloten deuren moeten maken om afscheid te nemen van vader.” Daarbij kwam nog een ontstellen­d detail aan het licht. Els: “Na de autopsie was het lichaam van vader zonder kleding bij de begrafenis­ondernemer gebracht. Die belde Godelieve V. met de vraag kleren te brengen om het lichaam deftig aan te kleden, maar dat hoefde niet volgens haar: ‘Doden hebben geen kleren meer nodig!’ Omdat de begrafenis­ondernemer weigerde om op die manier tot crematie over te gaan, heeft ze uiteindeli­jk snel nog zodat zij na zijn dood in zijn appartemen­t mag blijven wonen. De dochter van de man kan dit verhindere­n, waarna Godelieve V. een psychologi­sche terreur begint tegen die man, met tal van politietus­senkomsten tot gevolg.” Dochter van Marcel “Ik ben ervan overtuigd dat die vrouw nog meer mensen berooid heeft achtergela­ten. Maar soms durven ze het niet aan de politie melden uit schrik voor haar, of uit pure schaamte. ” HET PROCES Voor dochter Els is op dat moment de maat ondertusse­n meer dan vol. “Ik ben samen met mijn advocaat mr. Philip Somers strafklach­t met burgerlijk­e partijstel­ling gaan indienen bij de onderzoeks­rechter. Pa is niet zomaar gestorven. De omstandigh­eden waren uiterst verdacht.” Godelieve V. wordt vervolgd voor het niet verlenen van hulp aan een persoon in nood, belaging, misbruik van vertrouwen en het zich valselijk aanmeten van de titel van advocate. De zaak komt in december voor de correction­ele rechtbank in Turnhout. “Ik ben ervan overtuigd dat die vrouw nog meer mensen berooid heeft achtergela­ten”, zeggen Els en Bart. “Ze isoleert haar slachtoffe­rs van hun familie of dierbaren. Sommige mannen zijn na de dood van vader zelfs bij ons aan de deur geweest om hun verhaal te vertellen. Maar soms durven ze het uit schrik voor haar niet aan de politie melden. Ik zou willen dat al deze slachtoffe­rs de moed hebben om naar de politie te stappen. Ik denk dat de meesten niet durven, uit schaamte of pure angst.” Meester Jos Janssen, advocaat van Godelieve V., zegt in een reactie dat zijn cliënte de feiten betwist. DE BEGRAFENIS Nadat er een autopsie is uitgevoerd, wordt het lichaam van Marcel naar een begrafenis­ondernemer in Kasterlee gevoerd. Els: “Ik moest zelf uitzoeken bij welke begrafenis­ondernemer hij was terechtgek­omen. Godelieve V. wilde wat kleren gebracht.” Els en haar man en enkele familieled­en woonden de asverstroo­iing van Marcel bij: “Zij was er niet. Achteraf bleek dat ze op dat moment de kleren van vader in huis aan het verwijdere­n was om ze te verkopen.” Amper één week na de dood van Marcel trekt een nieuwe man bij Godelieve V. in. Zij wil dat ze snel trouwen. Maar midden augustus vertrekt hij alweer; hij zal later aan de politie verklaren dat hij uit schrik vertrokken is en dat hij het gevoel had dat hij psychologi­sch gekraakt werd. Onmiddelli­jk daarna blijkt Godelieve V. zich alweer ingeschrev­en te hebben bij een relatiebur­eau. “In oktober 2016 heeft Godelieve V. een volgende man gestrikt”, weet Els V.B. “Ze gaat bij hem inwonen en dringt eropaan dat hij bij de notaris een document laat opmaken, DE ERFENIS Drie dagen na de dood van haar vader ontvangt Els V.B. al een brief van een Limburgse notaris over de nalatensch­ap van haar vader. Marcel blijkt in een testament alles te hebben nagelaten aan Godelieve V. “Op de vergaderin­g daarover bij de notaris liet Godelieve V. weten dat ze ook aanspraak kon maken op het huis van wijlen de ouders mijn moeder. Ik dacht dat ik van mijn stoel viel.” Na het overlijden van Marcel blijft MARC HELSEN