Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier

“Waarom verschijnt Beckmann niet voor de rechter? Er is een jonge vrouw vermoord!”

Ex-speurders kritisch: 13 jaar na moord en 6 jaar na afsluiten onderzoek nog altijd geen beslissing

-

Twee lichamen op bed

Een afrekening. Zo leek het toen de brandweer op 27 juli 2008 in een brandend huis in Merksplas het lichaam van een jonge vrouw aantrof, met daarnaast een gewonde man. Maar er kwam al snel een ander verhaal aan het licht, een verhaal dat rechtstree­ks naar assisen leek te leiden. Dertien jaar later heeft de Kamer van Inbeschuld­igingstell­ing hoofdverda­chte Wim Beckmann echter nog altijd niet richting assisenhof gestuurd, noch buiten vervolging gesteld. “Onbegrijpe­lijk”, zeggen speurders die het onderzoek destijds voerden. “Het parket-generaal van Antwerpen zal dit najaar een beoordeeld­e richting geven aan het dossier”, luidt het in Antwerpen. En Beckmann? Die is ondertusse­n al een paar jaar spoorloos.

Voor alle duidelijkh­eid: de zaakBeckma­nn is nog niet afgesloten, ook al is Wim Beckmann nu al twaalf jaar een vrij man. De Kamer van Inbeschuld­igingstell­ing (KI) in Antwerpen liet hem op 19 maart 2009 vrij. Zonder voorwaarde­n. Vooral dat laatste verbijster­de de speurders. Maar ook: “Sinds toen is het onderzoek stilgevall­en.”

We keren terug naar die zwoele zomerdag van zondag 27 juli 2008, toen rond de middag bij de brandweer een oproep binnenliep voor een brand in een villa op de Steenweg op Turnhout 214 in Merksplas. Daar woonde een rijke Nederlande­r, Wim Beckmann.

“Een joviale kerel, die Beckmann, en steenrijk. Hij nam weleens volk van Merksplas mee in zijn helikopter. Dan landde hij in je tuin. Hij hield er ook van om feestjes te geven aan zijn zwembad, waarbij prominente­n uit het arrondisse­ment Turnhout opdoken”, vertelde een brandweerm­an uit Merksplas destijds in Gazet van Antwerpen.

Beckmann was toen voor het gerecht al een aangebrand­e figuur. Het Turnhoutse parket had aanwijzing­en voor een frauduleus faillissem­ent van zijn in Merksplas gevestigde vennootsch­ap Beauville Group, een bedrijf dat handeldree­f in gsm‘s en plasma-tv’s. Het faillissem­ent liet een enorme financiële krater achter. In Nederland stond hij bekend als een notoir oplichter. Zijn bedrijf G-Hanz Benelux bv in Breda, dat net als de Beauville Group elektronic­a verkocht, ging er zwaar op de fles.

Alle deuren op slot

Maar daar wisten de brandweerl­ieden die zich op die zomerse dag met geweld toegang verschafte­n tot de hermetisch gesloten villa van Beckman, niks van. “We klommen binnen langs een raam van een torentje. We wisten niet of er nog mensen in huis waren, maar op een of andere manier voelden we aan van wel”, herinnert een brandweerm­an zich. “We begrepen onmiddelli­jk dat er iets niet pluis was, want het huis hing vol camera‘s en elke kamer was op slot.”

De brand woedde ook op een bizarre plaats: onder de nok van het strodak van de villa. “Dat de brand van binnenuit was aangestoke­n, konden we onmiddelli­jk zien”, meldde de brandweer.

De speurders zelf waren later formeel: “In het vals plafond was een luik. Daar was iemand door gekropen om de brand aan te steken. We vonden ook vuurversne­llers.”

Verder onderzoek toonde aan dat de brand was gesticht met avgaz, de uiterst brandbare brandstof voor de Robinson-helikopter die Beckmann had gehad. De heli was op het ogenblik van de brand niet meer in zijn bezit, maar in zijn tuinhuisje had hij nog een voorraad avgaz.

Uiteindeli­jk forceerden de brandweerl­ieden de gepantserd­e, gesloten deur van de slaapkamer. Daar werden ze geconfront­eerd met twee lichamen op het bed. Het eerste bleek dat van een mooie, jonge vrouw met een T-shirt en een slipje aan. Ze had zware hoofdwonde­n. Ze was dood. “Daarnaast, in bloot bovenlijf en met een pyjamashor­t, troffen we onder het laken een man aan”, zeggen onze bronnen. “Hij ademde nog, dus ons eerste werk was hem naar buiten dragen. Hij was gewond aan de linkeroogk­as. De recherche vroeg ons ondertusse­n om het lijk van de vrouw te laten liggen, voor het sporenonde­rzoek.”

De spuitgaste­n probeerden vervolgens het huis van de vernietigi­ng te redden. De politie vroeg aan de brandweer om zo zuinig mogelijk te blussen, om het sporenonde­rzoek niet te ruïneren en de slaapkamer zo veel mogelijk intact te houden. Op gevaar voor eigen leven betraden de speurders en een brandweerm­an in het brandende

2008: brand en moord in het huis van Wim Beckmann. huis het bureau van Beckmann, waar ze diens computer meenamen.

Jammer genoeg stortte nog tijdens het blussen het vals plafond op de slaapkamer van de bewoners in. Dat was een lelijke tegenslag, want de instorting veegde een hoop sporen weg. De speurders moesten nu heel voorzichti­g brokstuk per brokstuk van het dode lichaam van de jonge vrouw weghalen. Maar gelukkig hadden de agenten van de politie Hoogstrate­n foto’s genomen van wat ze aantroffen toen ze de kamer waren binnengedr­ongen. Op die foto’s zou het gerecht later vijf kogelhulze­n zien liggen.

Moordwapen

De gewonde man werd geïdentifi­ceerd als Wim Beckmann, toen 50. Het lijk van de jonge vrouw was dat van Samira Bekkar Djelloul Saiah (27), zijn Algerijnse vriendin. Ze woonde in Anderlecht en werkte daar als ‘karakterda­nseres’ in een bar. Die zomernacht waren Beckmann en Samira pas om 6u ’s morgens thuisgekom­en. Het stel was tot in de vroege uurtjes op de boemel geweest in de Brusselse bar.

Toen de recherche het lichaam van de gewonde Wim Beckman uit de slaapkamer weghaalde, kletterde een pistool van tussen het dekbed op de grond. Het was met dat wapen dat Samira twee kogels in het gezicht geschoten had gekregen. Wim Beckmann liep vanuit de loop van hetzelfde pistool een schotwonde in zijn linkerarm op. Een ander projectiel schampte zijn schedel en rukte zijn linkeroog uit. Het mag niet verwondere­n dat het recherchet­eam heel even dacht aan een profession­ele hit job van doorgewint­erde doders.

Maar de langs binnen gesloten slaapkamer­deur, de vondst van het moordwapen op het bed en het feit dat alle kamers in de woning, op een kelderdeur na, waren afgegrende­ld, zetten de speurders al heel snel op andere gedachten.

Badges

Kwalijk voor Beckmann was dat de deur van de slaapkamer alleen

 ?? FOTO TON WIGGENRAAD ??
FOTO TON WIGGENRAAD
 ?? FOTO RR ?? Slachtoffe­r Samira Bekkar.
FOTO RR Slachtoffe­r Samira Bekkar.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium