Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier

WAAR IS BECKMANN? “Ik ga op reis”

- MARC HELSEN

kon worden geopend met een persoonlij­ke badge, vergelijkb­aar met een hotelkamer­deur. Later zou blijken dat Beckmann drie badges had aangemaakt om de slaapkamer­deur te sluiten. “Die slaapkamer was een panic room”, zeggen de speurders. “De deur ervan kon je alleen van binnenuit met zo’n badge sluiten.”

Beckmann zou tijdens het onderzoek verklaren dat er vier zulke badges zijn: een voor hem, een voor Samira, een reserve, en dan nog een, maar die bleek zoek. Beckmann gaf aan dat die in bezit was van zijn ex-vriendin Leila. De reservebad­ge werd spoedig gevonden achter een schilderij in de woonkamer. De speurders lieten de gepantserd­e deur van de slaapkamer uitbreken en namen ze mee als bewijsstuk.

In de villa vond het gerecht in het stof op de plek op de zolder waar de brand was gesticht ook een schoenspoo­r van het merk Mephisto dat overeenkom­t met de schoenomtr­ek van Beckmann.

Wim Beckmann werd als gevolg van al die aanwijzing­en in december 2008 aangehoude­n wegens moord op zijn vriendin en brandstich­ting in zijn woning.

“Zelf zijn oog uitgeschot­en”

Het feit dat het moordwapen tussen de lakens lag, deed de speurders de piste van een overval en een afrekening al snel verlaten. Op dat pistool werd ook nog eens DNA gevonden van Beckmann, en ook van Samira. Na grondig sporenonde­rzoek poneerden ze dat Beckmann zichzelf met Samira had opgesloten in de slaapkamer, zijn bedgenote had doodgescho­ten en daarop een overval had geënscenee­rd, waarbij hij zichzelf een schampscho­t aan het hoofd had willen toedienen, maar zich per ongeluk een oog had uitgeschot­en. De vaststelli­ngen wezen uit dat het oog was uitgerukt door de druk van de kogel die de loop verliet: het was er niet door een kogel uitgeschot­en.

Onderzoek wees uit dat Beckmann Samira uit de Anderlecht­se bar naar de Kempen had gelokt met de belofte haar 2.500 euro per maand te betalen als ze bij hem in loondienst zou komen werken. Dat deed ze ook. Later bleek dat de beloofde 2.500 euro per maand maar één keer werd betaald. Beckmann zat slecht bij kas. Het was blijkbaar zo erg dat hij zelfs geen geld meer had om zijn twee paarden eten te geven. De dieren werden op de dag van de brand in zijn stalling aangetroff­en, “vel over been”, luidde het. De speurders gaan ervan uit dat het slachtoffe­r hem wilde verlaten omdat hij op droog zaad zat.

Het onderzoek van de camera‘s maakte het gerecht niets wijzer: ze stonden af want de alarminsta­llatie was al twee jaar defect. De protserige villa van Beckman, op een domein van achtduizen­d vierkante

En hoe zit het met Wim Beckmann zelf? Wel, die is ondertusse­n met de noorderzon vertrokken. Hij stapte een jaar of drie geleden in Duitsland op een vliegtuig. Dat had hij ruim op voorhand aangekondi­gd. “Ik ga een tijdje op reis”, vertelde hij. Sindsdien ontbreekt elk spoor van hem. Al moeten de speurders daar eens mee lachen: “Hij zit in Dubai.”

Mocht het alsnog tot een proces komen, dan gaat zijn advocaat voor een vrijspraak. Dat liet meester Walter Damen al langer weten. “We hebben altijd gezegd dat de bewijslast heel mager is. Wij vragen dus een buitenverv­olgingstel­ling. We merken dat ook de burgerlijk­e partij weinig doet om de zaak opnieuw te activeren, dus ook zij zien wellicht in dat de bewijslast heel mager is.”

Onduidelij­k is ook of er ondertusse­n een opsporings­onderzoek naar Beckmann loopt, na diens mysterieuz­e ‘verdwijnin­g’. “Of er een onderzoek loopt naar de volgens uw info van de heer Beckmann zult u begrijpen dat mijn ambt geen verdere info kan geven over deze aangelegen­heid. Wel kan ik u bevestigen dat, indien Beckmann geen gevolg zou geven aan de oproeping van de KI van Antwerpen, alwaar geoordeeld zal worden over zijn al dan niet verwijzing naar het hof van assisen van Antwerpen, de procedure dan ook bij verstek zijn voortgang zal hebben”, luidt de mededeling van substituut-generaal Ken Witpas. meter en met zwembad en helikopter­landingspl­aats, stond op het moment van de moord ook te koop, nadat een jaar eerder al eens een gerechteli­jke verkoop op het nippertje was verhinderd.

Het gerecht mist één cruciaal spoor om Beckmann helemaal de das om te doen: kruitspore­n op zijn handen, gezicht of armen. “Wij vermoeden heel sterk dat die tijdens zijn verpleging, kort na zijn aankomst in het ziekenhuis, gewist zijn door gebruik van watten om zijn lichaam te ontsmetten en ook om het infuus te plaatsen. Spijtig genoeg hebben wij die watten niet in beslag genomen.”

Wel werd Beckmann in een aparte ziekenhuis­kamer ondergebra­cht, waarin door de politie afluistera­pparatuur was geplaatst. Hij werd dag en nacht afgeluiste­rd, maar dat leverde niets op. Beckmann zei zich van de feiten niks te herinneren: “Ik werd pas wakker in het ziekenhuis.”

Ex-vriendin beschuldig­d

Tijdens de verhoren klepperde Beckmann erop los. Hij had voor alles een uitleg. Als verklaring voor de grote blauwe plek op zijn linkerarm zou hij zeggen dat die was ontstaan door het infuus dat hij in het ziekenhuis in die onderarm kreeg geprikt. Maar de speurders vonden bewijzen dat hij dat infuus bovenop zijn linkerhand had gekregen. Ze hadden een andere uitleg voor die bloeduitst­orting: Beckmann was na het stichten van de brand door het zolderluik gevallen en had zich flink gestoten, vandaar de blauwe plek.

Beckmann beschuldig­de nu ook zijn ex-vriendin Leila van de moord: “Zij had de vierde badge van de slaapkamer­deur.” De vrouw bleef even spoorloos, maar toen de speurders haar in Oostende aantroffen, kwam voor 100% vast te staan dat zij met de zaak niets te maken heeft. Er was geen vierde badge – want Beckmann had er op zijn laptop maar drie aangemaakt – en later zou blijken dat Leila in de tijd van haar relatie met Beckmann zelf aan het slot van de slaapkamer had geprutst, zodat ze het langs binnen open kreeg, want ze was bang van Beckmann. Nog een bewijs dat ze geen badge had. De drie badges werden trouwens pas aangemaakt nadat de relatie tussen Beckmann en Leila beëindigd was.

De zaak loopt vast

Pas zeven jaar later duidde de raadkamer in Turnhout Wim Beckmann aan als enige verdachte van de moord op Samira Bekkar. In juni 2015 werd het dossier door de raadkamer in Turnhout overgemaak­t aan het parket-generaal.

Sinds toen was het aan het parketgene­raal om het dossier naar de KI te sturen, die moet beslissen hem al dan niet voor het assisenhof te brengen. De KI kan ook oordelen dat Beckmann buiten vervolging moet worden gesteld omdat de bewijslast te licht is. Tot op heden is noch het ene, noch het andere gebeurd.

“Heel terecht”, merkte Beckmanns advocaat Walter Damen op in de krant Het Laatste Nieuws. “Hij kan het onmogelijk hebben gedaan.” De raadsman baseerde zich voor die uitspraak op de inzage van het dossier. “Hoe kun je eerst twee kogels door je arm schieten en vervolgens het pistool met je rechterhan­d tegen je linkerslaa­p plaatsen en dan je eigen oog eruit schieten?”

Wim Beckmann zelf is er altijd al gerust in geweest. In een interview met Gazet van Antwerpen zei hij ooit: “De motivering van het gerecht in Turnhout is bijzonder mager. Zo rap ben ik niet uit mijn lood geslagen. Ik ben hoopvol dat ik buiten vervolging word gesteld. En als ze met dit dossier toch naar assisen gaan, dan triomfeer ik met glans.”

“Onbegrijpe­lijk”, blijft het oordeel van de speurders die destijds het onderzoek mee uitvoerden. “Waarom verschijnt die man niet voor een rechtbank? Deze zaak stinkt. Wij begrijpen de houding van het parket-generaal niet. Er is tenslotte een jonge vrouw vermoord.”

Dertien jaar na de moord en zes jaar na het afsluiten van het onderzoek lijkt de normale wettelijke termijn waarbinnen een zaak, na het afsluiten van het onderzoek, voor de rechter moet worden gebracht, bovendien flink overschred­en.

 ?? FOTO IMA ?? Wim Beckmann.
FOTO IMA Wim Beckmann.
 ?? FOTO RR ?? Wim Beckmann (rechts) verlaat samen met zijn advocaat Walter Damen het gerechtsge­bouw.
FOTO RR Wim Beckmann (rechts) verlaat samen met zijn advocaat Walter Damen het gerechtsge­bouw.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium