Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier

Handelszak­en in Durbuy heropenen: “Dit kon alleen dankzij een enorme golf van solidarite­it”

Heropende restaurant­s en zelfs minister smeken zo snel mogelijk weer naar Ardennen te komen

- MARC KLIFMAN

Terwijl nog duizenden mensen in het Luikse rampgebied dakloos zijn of volop puin ruimen, herpakt het leven zich in Durbuy. Precies een week na de zondvloed is het merendeel van de terrasjes weer open. Zowel de kleine handelaars als de zaken van Marc Coucke dromen weer van een volledige bezetting. Ook Waals minister van Financiën Jean-Luc Crucke smeekt toeristen snel terug naar de Ardennen te komen. “We hebben hen nodig.”

“Elk tafeltje is opnieuw gereservee­rd. Gisteren ook al, toen deed ik voor het eerst weer open. Het is fantastisc­h. Ik had nooit durven dromen dat we zo snel weer open zouden kunnen. Maar dankzij een enorme golf van solidarite­it is het ons gelukt. We hebben de overstromi­ng overwonnen.”

Fabienne (52), zaakvoerst­er van La Canette in hartje Durbuy, glundert. Toen we haar precies een week geleden op dezelfde plek aantroffen, stonden we tot ons middel in het water. Met tranen in de ogen vertelde ze dat haar restaurant een rivier was geworden. Alles stond onder water. Alles leek kapot. “Het was een drama”, blikt ze terug. “Al heb ik achteraf pas de beelden uit Pepinster gezien. Dat is natuurlijk veel erger. Zij zijn dakloos. Sommige mensen zijn hun familie kwijt. Bij ons was het vooral materiële schade. Maar vergeet niet dat wij in Dur

Fabienne

Zaakvoerst­er van La Canette

“Ik had nooit durven dromen dat we zo snel weer open zouden kunnen. Maar dankzij een enorme golf van solidarite­it is het ons gelukt. We hebben de overstromi­ng overwonnen.”

buy leven van onze zaak. En met ons heel wat mensen, die hier werken en hun inkomen hebben. We hadden er alle belang bij snel weer open te zijn.”

Voor de handelaars in Durbuy was het de voorbije week dag en nacht werken, 24 uur op 24. En het moet gezegd: het contrast met vorige week is gigantisch. Toen: het hele plein in het centrum rond hotel Le Sanglier des Ardennes van Marc Coucke omgetoverd in één grote, kolkende rivier. Vandaag: de zon schijnt en heel wat terrasjes op hetzelfde plein zijn open. Er wordt weer gelachen op straat. Het toeristent­reintje rijdt en mensen slenteren van de winkeltjes naar de ijssalons.

Stinken naar mazout

Maar ondertusse­n is het nog steeds een af en aan rijden van containers met puin. En schoonmaak­firma’s blijven druk in de weer om alles moddervrij te krijgen. Ruchenne Colette (59) van gastronomi­sch restaurant Le Saint-Amour heeft niet het geluk zoals Fabienne. Haar zaak is verwoest. Mazouttank­en zijn beginnen te lekken. Het stinkt er enorm en alles is voor de schroothoo­p. “Ik kan moeilijk begrijpen dat mensen hier nu terrasjes willen doen, terwijl anderen containers vullen”, zegt ze. “Ik vind het psychologi­sch gewoon enorm zwaar. Na 41 jaar was dit restaurant ons leven. Het enige gelukje misschien is dat we de zaak twee jaar geleden aan Marc Coucke verkocht hebben. Maar dat vermindert de pijn niet van ons levenswerk zo verwoest te zien.”

Werk voor 84.000 mensen

Durbuy is niet Pepinster, of een van de ander zwaarst getroffen plaatsen. Dat beseffen ze hier ook. Maar het toerisme is nu eenmaal een van de belangrijk­e bronnen van inkomsten. Het biedt er werk aan meer dan 84.000 mensen. Burgemeest­er Philippe Bontemps en Bart Maerten, de lokale rechterhan­d van Marc Coucke, riepen gistermidd­ag de pers bijeen om België te laten zien dat Durbuy na één week terug herleeft. En dat er alles aan gedaan werd om weer zo veel mogelijk toeristen te ontvangen. “Heel wat mensen annuleerde­n nadat ze de beelden hadden gezien. Maar wij hopen dat iedereen snel terugkomt. We hebben de toeristen nodig. Meer dan ooit”, zegt Maerten. Jean-Luc Crucke, Waals minister van Financiën (MR), doet zelfs een regelrecht­e smeekbede. “Schenkinge­n zijn heel goed en belangrijk. Maar economisch herstel is dat ook. Daarom mijn boodschap: kom alstublief­t massaal terug naar hier.”

Durbuy mag dan wel aan de wederopsta­nding bezig zijn, toch beslisten sommige handelaars al er de brui aan te geven. De uitgeweken, gepensione­erde Gentenaar Wim Drijvers weet nog niet hoe het verder moet. Stoelen en tafels afwassen helpt hier niet. Zijn piepkleine boekwinkel­tje is helemaal verwoest. Het gros van zijn duizenden boeken staat buiten te wachten op een container. “Kijk hier, een boek uit de zeventiend­e eeuw. Drie eeuwen overleefd. En nu ... Ik kan er niets meer mee doen. Het zou me een plezier doen als de mensen ooit terugkeerd­en in mijn boekenwink­el. En dat ze dus niet alleen naar Durbuy komen om te eten of drinken.”

 ??  ??
 ?? FOTO OLIVIER MATTHYS ?? Fabienne, zaakvoerst­er van La Canette in hartje Durbuy, glundert. Elk tafeltje is weer gereservee­rd.
FOTO OLIVIER MATTHYS Fabienne, zaakvoerst­er van La Canette in hartje Durbuy, glundert. Elk tafeltje is weer gereservee­rd.
 ?? FOTO MARC KLIFMAN ?? Fabienne stond een week geleden nog in het water.
FOTO MARC KLIFMAN Fabienne stond een week geleden nog in het water.
 ?? FOTO
OLIVIER MATTHYS ?? De zon schijnt en heel wat terrasjes zijn open.
FOTO OLIVIER MATTHYS De zon schijnt en heel wat terrasjes zijn open.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium