“Ik heb Bob Dy­lan al 225 keer ge­zien”

Gazet van Antwerpen Metropool Stad - - Vrijuit -

No­bel­prijs­win­naar Bob Dy­lan (75) speelt van­avond een con­cert in de Lot­to Are­na in Ant­wer­pen. Cathérine Desmet (ook 75) uit Be­ve­ren is sinds 1962 een van zijn al­ler­groot­ste fans.

Cathérine Desmet is een van de vijf­dui­zend men­sen die van­avond het eer­ste Bel­gi­sche con­cert van Bob Dy­lan zul­len bij­wo­nen sinds hij vo­rig jaar de No­bel­prijs voor de Li­te­ra­tuur won. De Be­ver­se volgt Dy­lan al van in het pril­le be­gin van zijn car­ri­è­re.

Angst voor Rus­land

“Op een zon­dag­na­mid­dag in 1962 maak­te ik voor het eerst ken­nis met Bob Dy­lan”, ver­telt ze. “Ik was al­leen thuis en de ra­dio stond aan. Een stem die ik nooit eer­der had ge­hoord zong Blo­win’ in the

Wind. Dat raak­te met­een een ge­voe­li­ge snaar bij mij. In zijn eer­lij­ke een­voud vroeg Dy­lan zich in dat lied­je af hoe­lang het nog zou du­ren tot men­sen iets aan de pe­ni­be­le si­tu­a­tie in de we­reld zou­den doen. Toen ik hem hoor­de, wist ik met­een dat ik voort­aan niet meer al­leen zou zijn. Er was ie­mand die mijn ge­voe­lens op een schit­te­ren­de wij­ze kon ver­woor­den.”

Ca­thé­ri­nes be­won­de­ring voor Dy­lan werd met de ja­ren al­leen maar gro­ter. “Ook in zijn la­te­re lied­jes heeft hij mij ver­schei­de­ne ke­ren diep ge­raakt. In With God

on Our Si­de be­schrijft hij bij­voor­beeld de angst die wes­ter­lin­gen voe­len voor een mo­ge­lij­ke oor­log met Rus­land. En in Mas­ter of War gaat het over de angst voor een atoom­oor­log. Ik heb die angst ook ge­voeld. Dy­lan en ik zijn even oud, en heb­ben dus de­zelf­de we­reld­ge­beur­te­nis­sen mee­ge­maakt. Hij heeft ook een enor­me kracht in zijn stem. Luis­ter maar naar zijn oer­klas­sie­ker Li­ke a Rol­lin’

Sto­ne. De kracht van zijn ex­pres­sie geeft mij le­vens­moed.”

59 ste­den

En toch duur­de het tot de ja­ren ne­gen­tig voor­al­eer Cathérine haar idool li­ve aan het werk zou zien. “Ik was bij­na 50 jaar. Ik had zijn pla­ten wel, maar een op­tre­den bij­wo­nen was er nooit van ge­ko­men. Mijn man en kin­de­ren dron­gen er­op aan dat ik toch eens naar zijn con­cert in Vorst zou gaan, zo­dat ik mijn idool één keer­tje kon zien. Ze kon­den na­tuur­lijk niet ver­moe­den dat ik van dan af de mi­cro­be pas echt goed te pak­ken zou krij­gen.”

Toen Cathérine in Vorst bui­ten stap­te, zweer­de ze dat ze nog naar veel meer Dy­lan-con­cer­ten zou gaan. “Het zijn er nu al zo’n 225”, zegt ze. “Ik heb Dy­lan in 25 jaar tijd in 59 ste­den ge­zien, van Eu­ro­pa tot de Ver­e­nig­de Sta­ten. Mijn man is geen Dy­lan-fan. Maar hij gaat vaak mee naar het buitenland. Hij zet me dan af aan de con­cert­zaal, en maakt dan een wan­de­ling. Op het ein­de van het con­cert komt hij me op­ha­len, zo­dat we sa­men naar ons ho­tel kun­nen gaan.”

Lo­ge­ren bij ge­lijk­ge­zin­den

De toe­wij­ding van Cathérine voor haar idool is on­stuit­baar. “Ik ga soms naar een tien­tal Dy­lan­con­cer­ten in twee we­ken tijd, tel­kens van de ene stad naar de an­de­re. Daar­door leer ik na­tuur­lijk heel wat an­de­re fans ken­nen, die de­zelf­de rei­zen on­der­ne­men om hun idool te zien. Soms blij­ven we bij el­kaar sla­pen. En ik heb een Ier­se vrouw le­ren ken­nen die Dy­lan even­zeer op han­den droeg als ik. Ze is in­tus­sen he­laas over­le­den. In de twee laat­ste da­gen van haar le­ven heb ik aan haar sterf­bed ge­ze­ten.”

Zelfs op de laat­ste mo­men­ten van ie­mands le­ven biedt Dy­lan troost. “Vlak voor ze stierf, heb ik haar uit­ge­no­digd om bij het vol­gen­de con­cert van Dy­lan naar Brus­sel te ko­men. ‘Su­re!’, riep ze, ook al wis­ten we al­le­bei dat ze dat con­cert niet zou ha­len. Het is het laat­ste woord dat ze te­gen mij heeft ge­zegd”, zegt Cathérine. “Haar toe­wij­ding voor Dy­lan gaf haar kracht. Na haar dood heb ik aan haar graf nog een cou­plet van de Dy­lan-song Eve­ry Grain of

Sand ge­zon­gen. Want Dy­lans lied­jes bren­gen ook veel troost.”

“Dy­lan is geen amu­se­ment”

Cathérine Desmet be­na­drukt dat ze nooit ver­liefd is ge­weest op Bob Dy­lan. “Zijn tek­sten en mu­ziek zijn een schat die ik al­tijd in mij draag. Maar ik ado­reer hem niet. Zijn laat­ste al­bum Tri­pli­ca­te, waar­in Dy­lan croo­ners van an­de­re ar­ties­ten brengt, zal ik bij­voor- beeld niet ko­pen. Ik heb lie­ver dat Dy­lan zijn ei­gen songs zingt.”

Bob Dy­lan kreeg vo­rig jaar de No­bel­prijs voor de Li­te­ra­tuur. Vol­gens Cathérine is dat ui­ter­aard vol­ko­men te­recht. “Ik heb de tek­sten van Bob Dy­lan thuis in twee lood­zwa­re dicht­bun­dels”, zegt de Be­ver­se. “De toe­ken­ning van de prijs aan Dy­lan kreeg veel kri­tiek, maar dat is vol­le­dig ten on­rech­te. Het is toch niet om­dat je po­ë­zie op mu­ziek zet, dat het geen po­ë­zie meer is?”

“Dy­lan is zeker geen en­ter­tai­ner. Wie naar een van zijn con­cer­ten gaat, doet niet aan een ‘avond­je uit’, maar aan een ‘avond­je in’. Je gaat mee in de tek­sten die Dy­lan brengt. Met amu­se­ment heeft dat wei­nig te ma­ken.”

Fa­mi­lie snapt er niets van

De pas­sie van Cathérine valt niet in goe­de aar­de bij haar fa­mi­lie. “Mijn man en kin­de­ren heb­ben me al­tijd ge­steund in mijn pas­sie voor Dy­lan. Mijn moe­der ook, maar de rest van de fa­mi­lie niet. Ze be­weer­den dat ik mijn ge­zin in de fi­nan­ci­ë­le af­grond zou stor­ten, om­dat ik al die rei­zen on­der­nam om Dy­lan te kun­nen zien. Die kri­tiek heeft mij ge­raakt, maar mijn doch­ter had al­tijd een pas­send ant­woord klaar. ‘Mijn moe­der heeft een le­ven. Jij zou er be­ter ook een­tje be­gin­nen’, zei ze dan.”

“En Dy­lan weet na­tuur­lijk ook raad. ‘Je kan die an­de­re men­sen en­kel ple­zie­ren als je jouw ge­zichts­punt ver­nauwd tot dat van hen’, zingt hij. Dat ben ik niet van plan. 75 jaar of niet, maan­dag ga ik mooi naar de Lot­to Are­na!”

CATHÉRINE DESMET

Su­per­fan van Bob Dy­lan “Mijn man is geen Dy­lan­fan. Maar hij gaat vaak mee naar het buitenland. Hij zet me dan af aan de con­cert­zaal en maakt dan een wan­de­ling. Op het ein­de van het con­cert komt hij me op­ha­len, zo­dat we sa­men naar ons ho­tel kun­nen gaan.”

FOTO BELGA

Bob Dy­lan in 1966.

FOTO'S JORIS HERREGODS

En­ke­le van de con­cert­tic­kets die Cathérine heeft ver­za­meld door de ja­ren heen.

FOTO RR

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.