Toen de Stads­waag vol pun­kers zat

Punk be­staat exact veer­tig jaar - op zoek naar het Ant­werp­se punk­ver­le­den

Gazet van Antwerpen Wass & Dender - - NIEUWS UIT UW GEMEENTE -

‘‘Wie nog geen zes­tien was, moest vaak mee naar de ka­zer­ne, waar na­ge­ke­ken werd of ze niet van thuis wa­ren weg­ge­lo­pen.’’

Stu­dio Brus­sel viert van­daag het veer­tig­ja­ri­ge be­staan van de punk. Luis­te­raars stel­len de Punk Top 40 sa­men, mu­zi­kan­ten pra­ten over hun eer­ste er­va­rin­gen, en er wordt voor­al veel punk ge­draaid. Uw krant ging op zoek naar het punk­ver­le­den van Ant­wer­pen.

Lui­de, on­ge­po­lijs­te gi­taar­lij­nen, ka­pot­te en op­val­len­de kle­ren, een ‘an­de­re’ kijk op de maat­schap­pij. Wat ooit be­gon als mu­zi­ka­le uit­laat­klep voor on­be­gre­pen en ach­ter­ge­stel­de Brit­se jeugd, groei­de uit tot een we­reld­wij­de sub­cul­tuur, ook in Ant­wer­pen. “Ik zag Ig­gy Pop, knip­te mijn haar af en was punk.”

Het be­gint op 1 de­cem­ber 1976, wan­neer The Sex Pistols een in­ter­view ge­ven op een re­gi­o­na­le Brit­se tv-zen­der. Het ge­sprek tus­sen pre­sen­ta­tor Bill Grun­dy en de Pistols, die net hun eer­ste sin­gle Anar­chy In The U.K. uit­brach­ten, krijgt al gauw een agres­sie­ve toon waar­bij ob­sceen taal­ge­bruik niet ge­schuwd wordt. In geen tijd zorgt me­dia-aan­dacht er­voor dat jon­ge­ren over­al in de wes­ter­se we­reld zich iden­ti­fi­ce­ren met de rau­we stijl en het so­ci­a­le ge­dach­te­goed van de Brit­se punks. Een nieu­we sub­cul­tuur is ge­bo­ren.

Ar­no Arnouts (52), een van de spil­fi­gu­ren van de Ant­werp­se punksce­ne eind ja­ren 70, was 13 jaar toen hij voor het eerst met de mu­ziek in aan­ra­king kwam. Een op­tre­den van Ig­gy Pop in 1977 op de Ne­der­land­se tv liet een die­pe in­druk na op de jon­ge Ant­wer­pe­naar. “Bij AVRO’s Top­pop mo­gen de bands niet li­ve spe­len, ze moe­ten play­bac­ken. Dat was dui­de­lijk niet naar de zin van Ig­gy. Ik zag hem het po­di­um op stor­men en ver­vol­gens heel de stu­dio af­bre­ken. Op dat mo­ment heb ik mijn haar, dat toen nog lang was, af­ge­knipt en ben ik punk ge­wor­den”, zegt Arnouts.

Via zijn vijf jaar ou­de­re broer raak­te Arnouts in het punk­mi­li­eu ver­zeild. “De Stads­waag was des­tijds de eni­ge plek in Ant­wer­pen waar je als pun­ker te­recht­kon. Het was toen nog een meer ver­val­len buurt, met ver­schil­len­de za­ken waar je mu­ziek kon be­luis­te­ren en op­tre­dens kon bij­wo­nen. Je had Cin­de­rel­la’s Ball­room, The Match­club, de Ne­on, de Ghet­to… We hop­ten van de ene keet naar de an­de­re en te­rug, een heel week­end lang.”

Over­dag we­ken de punks uit naar de fon­tein aan het Con­scien­ce­plein. “Be­hal­ve wan­neer het re­gen­de, dan za­ten we in de Skip­per, op de Gro­te Markt, of in Bra­bo, waar we on­ze vi­nyl­pla­ten koch­ten.”

Bar­bies en Kom­me­nis­te

Hoe­wel de punk al lan­ger be- stond, was 1976 het jaar waar­in de be­we­ging uit­groei­de tot een we­reld­wijd fe­no­meen. In Ant­wer­pen en om­stre­ken scho­ten de nieu­we band­jes als pad­den­stoe- len uit de grond. “In 76 is de punk echt ge­ëx­plo­deerd. In ’t Stad had

Ant­werp­se punk

je The Wa­ter­rats, The Kids, de Plas­tic Bags, Ze Bar­bies, De Kom­me­nis­te,... Ik kan zo nog wel even door­gaan. Er kwa­men van­af dan ook punks en bands uit het bui­ten­land naar Ant­wer­pen af­ge­zakt.”

De Ant­werp­se sce­ne tel­de eind ja­ren 70 zo’n twee­hon­derd punks en was dus al bij al nog klein en be­slo­ten. Toch zorg­den de jon­ge­ren voor wre­vel. “Er wer­den re­gel­ma­tig pas­con­tro­les uit­ge­voerd door de rijks­wacht. Al­le uit­gan­gen van het ca­fé of plein waar we za­ten, wer­den dan af­ge­slo­ten en ie­der­een werd ge­fouil­leerd. Wie nog geen zes­tien was, moest vaak mee naar de ka­zer­ne, waar na­ge­ke­ken werd of ze niet van thuis wa­ren weg­ge­lo­pen.”

De punks, niet zel­den in ka­pot­te of op­val­len­de kle­dij (‘punk’ is En­gels voor ‘scho­rem’), wer­den door de over­heid ge­vi­seerd. “We wer­den

ge­con­tro­leerd om­dat we er zo bij­lie­pen. Som­mi­ge punks had­den ver­der zeer links ge­dach­te­goed, wat door de goe­ge­meen­te na­tuur­lijk ook niet erg ge­ap­pre­ci­eerd werd. Ach, na een tijd­je zag ik ze van ver ko­men en hield ik mijn pas­poort al klaar.”

Braaf, maar geen en­gel­tjes

Vol­gens Arnouts kre­gen de punks on­te­recht het la­bel van

FO­TO RR

Ar­no Arnouts in zijn punk-glo­rie­ja­ren, eind ja­ren 70.

FO­TO JAN VAN DER PERRE

Ar­no Arnouts werkt nu als jeugd­con­su­lent. “Mijn punk­ver­le­den is al­le­maal er­va­ring ge­weest voor wat ik van­daag doe met jon­ge­ren.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.