Profdar­ter Di­mi­tri Van den Bergh: “Al mijn prij­zen­geld is voor de fa­mi­lie”

Profdar­ter Di­mi­tri Van den Bergh (24) uit Merk­sem speelt om zijn ou­ders en broers een be­ter le­ven te ge­ven

Gazet van Antwerpen Wass & Dender - - Voorzijde Pagina - CHRIS SNICK

Don­der­dag start in Lon­den het WK Darts. Twee Bel­gen din­gen naar de prij­zen­pot van liefst 2,8 mil­joen eu­ro: Kim Huy­brechts (33) en Di­mi­tri Van den Bergh (24). Voor­al die laatste, een jon­ge­man uit Merk­sem, springt in het oog. Om zijn kun­nen én om­wil­le van zijn droom: “Een be­ter le­ven voor mijn fa­mi­lie”, zegt de twee­vou­dig we­reld­kam­pi­oen bij de jeugd. Niet ge­ïn­te­res­seerd in darts? Tik dan op Goog­le eens ‘ni­ne-dar­ter Di­mi­tri Van Den Bergh vs Step­hen Bun­ting’ in en klik op het film­pje. Kip­pen­vel. Een bom­vol­le zaal in­clu­sief com­men­ta­to­ren wordt wild wan­neer Di­mi­tri met am­per ne­gen pijl­tjes de wed­strijd uit­speelt. Wei­ni­gen die het kun­nen. Eeu­wi­ge roem le­ver­de het hem op, en ruim 28.000 eu­ro. Wat zijn prij­zen­geld van de af­ge­lo­pen ja­ren nu al bo­ven 200.000 eu­ro brengt. En toch blijft hij zo be­schei­den als maar kan. Wo­nen doet hij in een ap­par­te­ment bij zijn moe­der. “We de­len de kos­ten. An­ders kan ze het niet be­ta­len.” Trai­nen doet hij bij zijn va­der en drie broers in een klei­ne ar­bei­ders­wo­ning in Merk­sem. Be­li is de klein­ste, am­per 6. En dan zijn er nog Xan­ti (14) en Vi­a­ni (19). Die laatste zit ach­ter de lap­top te zoe­ken naar werk. Vloe­kend. “Weer niets.” Va­der Chris (47) zit er na een nacht­dienst van twaalf uur in de pe­tro­che­mie aard­ap­pe­len te schil­len voor zijn ge­zin. Een ge­ta­toe­ëer­de bonk die ooit een van on­ze groot­ste darts­kam­pi­oe­nen was. Een re­sem be­kers op de kast zijn daar de laatste ge­tui­gen van. “Ver­keers­agres­sie be­slis­te an­ders over mijn toe­komst”, zegt hij. “Ik moest me wel ver­de­di­gen. Hand ge­bro­ken, car­ri­è­re voor­bij.”

Zes uur trai­ning per dag

In­tus­sen gooit Di­mi in zijn hoek­je pijl­tjes. Zo­als hij dat el­ke dag zo’n zes uur lang doet. Aan de mu­ren han­gen twee bor­den: een­tje laag “voor Be­li”, een­tje op nor­ma­le hoog­te. “Darts prac­ti­sing can

ne­ver be enough”, schreef va­der Chris er­bo­ven met al­co­hol­stift. “Al­leen door te trai­nen en te wer­ken geraak je er­gens in het le­ven”, zegt hij tus­sen twee pa­tat­ten door. Een mot­to dat erin ge­ramd is bij de broers. Di­mi­tri toont zijn rech­ter­arm, zijn gooi­arm: “Be­li, Xan­ti, Vi­a­ni”, staat er­op ge­ta­toe­ëerd. Hij lacht: “Bro­thers in arms.” Op de an­de­re staat “Fol­lo­wing My

Dreams”. “Op mijn 18de ben ik met school ge­stopt om me vol­le­dig op darts te stor­ten. Zes jaar la­ter ben ik een van de eni­ge twee profs in ons land, speel ik de helft van de tijd in het bui­ten­land – van Au­stra­lië tot En­ge­land – en stond ik al in za­len voor ruim 20.000 man. Mijn bij­naam in het we­reld­je is

‘The Dream Ma­ker’. Ik ben mijn droom aan het waar­ma­ken. Voor me­zelf én mijn fa­mi­lie. Bij el­ke pijl denk ik aan hen. De klei­ne Be­li is mijn held. Stap­te op zijn eer­ste, gooi­de pijl­tjes op zijn twee­de ver­jaar­dag.”

De broers zijn ei­gen­lijk half­broers, zo­nen van drie ver­schil­len­de vrou­wen. Maar spreek het woord ‘half’ niet uit daar in Merk­sem. “Wie dat on­der mijn dak zegt, vliegt bui­ten”, re­a­geert Chris. “Het zijn broers, zo­nen van mij.” Vi­a­ni klapt de com­pu­ter dicht met de woor­den “half­broer is een be­la­che­lijk woord”. Hij trekt er­op­uit en slaat de voor­deur hard ach­ter zich dicht. Niet om­dat hij kwaad is, ge­woon om­dat het niet an­ders kan. De klink is er­af langs de bui­ten­kant. “Ka­pot”, ex­cu­seert Chris zich. Di­mi­tri zou zo op zijn een­tje een leuk ap­par­te­ment kun­nen hu­ren waar­van de klink wél nog aan de deur hangt. “Ik zou het niet kun­nen: in luxe le­ven ter­wijl mijn fa­mi­lie het min­der goed heeft. Neen. Ik spaar de cen­ten die ik ver­dien. Om een au­to te re­ge­len voor pa als die ’s nachts in de ha­ven moet wer­ken. Om een lap­top te ko­pen voor de broers. Of om eens met z’n al­len sa­men een week­je op va­kan­tie te gaan. Even weg van al­les. Daar haal ik meer ge­luk uit.”

Be­schei­den

Die be­schei­den­heid is het darts­we­reld­je ook niet ont­gaan. “Over­al waar we ko­men, word ik ge­fe­li­ci­teerd met mijn at­ten­te zoon”, zegt Chris. “Dat doet deugd. Hem le­ren gooi­en met de pijl­tjes was niet moei­lijk. Ik nam hem al mee naar toer­nooi­en toen hij nog in de maxi-co­si zat. Op zijn 2 jaar is hij be­gon­nen.” “Zijn ge­nen en die van mijn moe­der”, zegt Di­mi­tri. “Ze speel­de ook. En hoe. De Bel­gi­sche top kon met moei­te van haar win­nen.” “Maar op­voe­ding is ook be­lang­rijk”, ver­telt Chris. “Ik ben trots dat we ook daar­in ge­slaagd zijn.” Vol­gen­de week trekt Di­mi­tri naar Lon­den voor het WK. Vo­rig jaar haal­de hij er de kwart­fi­na­le, be­roer­de hij het pu­bliek met zijn dans­jes op het num­mer Hap­py van Phar­rell Wil­li­ams. “Het was nooit mijn op­zet om een pu­blieks­lie­ve­ling te wor­den. Al is het wel leuk. In de me­tro word ik zelfs al her­kend. Darts is in En­ge­land de twee­de sport, na voet­bal. Dan weet je het wel. Nu Bel­gië nog over­tui­gen dat het ‘sport’ is, zon­der het woord ‘ca­fé’ er­voor. Ook dat is een van mijn dro­men.”

Di­mi­tri Van den Bergh Profdar­ter “Ik spaar de cen­ten die ik ver­dien. Voor een au­to voor pa of een lap­top voor de broers.”

FO­TO IN­GE KINNET

Di­mi­tri gooit el­ke dag zes uur lang pijl­tjes.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.